De laatste loodjes

De afgelopen weken “krabbelde” lekker door. We hadden natuurlijk onze drukke dagen maar toch ook genoeg tijd om er op uit te trekken.
We hadden de fietsen mee dus op pad richting het noorden. Langs de kust via Lido degli Scacchi, lido delle Nazione. Een mooie route door het bos richting lido di Voldano waar we onze eerste koffiestop hadden. We volgen borden en het zou een fietsroute moeten zijn. ja.. voor mountainbikes misschien, maar niet voor een paar elektrische fietsen. Flinke stukken wandelend afgelegd, ploeterend door het rulle zand onder een lekker zonnetje en een temperatuur van 30 +. Via een paar singeltracks en gravelpaadjes zijn we aangekomen in Goro. Besloten om hier weer om te draaien, maar niet voordat we geluncht hebben. Bij het haventje was een leuk restaurantje la Cambussa (ach daar zullen ze wel vis hebben), nee dus, uit de cryptische omschrijving op de kaart kon je geen chocolade maken, laat staan vis. Bleek er alleen maar met schelpdieren te worden gewerkt. Voor Marijke hoera, voor mij brrrr. Kan beter met mijn kleinzoon schelpen gaan zoeken op het strand dan dat ik ze uit de pasta moet vissen. De batterij (ook van de fiets) weer opgeladen weer richting “huis”. Ja hoor.. een lekke band en nog 25 kilometer in de middle of nowhere te gaan. Wel plakspullen mee, maar ook een niet werkende pomp. Provisorisch geplakt (lek zat natuurlijk pal naast een eerdere reparatie) en weer verder.

Later zijn we nog naar Brisighella geweest. Het fort, de klokkentoren en de kerk van Monticino dateren alle drie uit de middeleeuwen en domineren nog steeds het stadje aan de voet van de hogere Apennijnen. Gewandeld over de lange portico Via degli Asini, de ezelsweg, die ter hoogte van de eerste verdieping loopt van de gebouwen aan de Piazza Marconi
San Marino stond ook dit jaar weer op ons lijstje. Na een halfuur rondjes rijden hadden we eindelijk een parkeerplek. Blijkt dat juist deze zondag een games en comics festival te zijn. Druk..druk ..druk maar wel erg gezellig. Overal was wat te doen of te zien. Zo loop je door een scene van Walking Death en later kom je Spiderman en Batman tegen. Ons zelf nog wel getracteerd op een smartwatch en een lekker geurtje, hadden we best wel verdiend, vonden we zelf.
Natuurlijk wel weer even tijd gehad voor het strand, inmiddels toch wel een lekker kleurtje opgedaan en nu (10 sept) al schrijvend in het zonnetje is het nog steeds aangenaam tot warm (30 graden) hier.

De Nederlanders zijn inmiddels naar huis, alleen Zuid Duitsland heeft nog vakantie, dus veel gasten uit de Freistaat Bayern en Baden Württemberg. Deze weken geen schoonmakers meer, dit gaan we vanaf nu zelf doen. Er zit geen druk meer achter en verdienen nog een zakcentje extra.
Op en rond de 11e september vertrekken deze ook bijna allemaal weer. Zaterdag 11 sept nog 4 incheckers voor het laatste weekje en we kunnen langzaam met de afbouw beginnen. Met de tenten hebben we het e.e.a. te stellen gehad. Bij 5 van de 8 zijn de ritsen kapot gegaan in één tent de rits in de binnen tent. Hebben we eindelijk wat regen, blijkt één van de tenten op de naden te lekken…zucht. Een paar dagen later kregen we een speciaal afdekzeil om over de tent te spannen. De eerste tenten staan nu leeg en zijn vast begonnen met het wassen van de muskieten netten en schoonmaken van de ventilatoren. Het merk Go4camp gaat er volgend jaar helemaal uit dus alle uiterlijke kenmerken moeten we van het meubilair en mobilehomes verwijderen. De tenten en party tenten worden vervangen voor tenten in de Roan kleuren.

We kijken met spanning uit naar de lijst met campings voor volgend jaar. Kijken of er nog een geschikte camping voor ons is in Italië , Frankrijk, Spanje of misschien wel in Nederland. “Onze” camping Spiaggia e Mare bevalt nog prima maar, we willen wel eens een andere omgeving en straks met één merk krijg je twee kapiteins op het schip. We weten niet of we dat wel willen, maar schrijven Spiaggia nog niet volledig af.

Martijn, Maite en Finn zijn (met een vertraging van bijna 5 uur) aangekomen op Bologna Airport. Stonden twee mooie lamborghini’s in de hal, vergeten te vragen of ik mijn Volvo kon inruilen. (maar ja een caravan achter z’n Lambo is ook geen gezicht) De jongelui opgehaald en gelijk door naar de accommodatie en naar bed. Al lekker aan het strand geweest en de volgende dag naar het zwembad. Jawel…we hebben weer toestemming om het zwembad te mogen gebruiken. Komende week is er nog tijd genoeg om met elkaar leuke dingen te gaan doen. Maar eerst nog even dit drukke weekend “overleven” :-).

We zijn van plan ( als alles gaat zoals het moet gaan) om op 6 oktober weer naar Nederland terug te gaan. Eerst de 18e de laatste gasten uitzwaaien en starten met de afbouw. Inventariseren wat er allemaal besteld en/of gerepareerd moet worden voor volgend jaar en afsluiten.

Voorlopig de laatste blog, wie weet tot volgend jaar en op welke camping en/of welk land is voor ons ook nog de vraag.
Ciao , ciao tot snel in het koude Nederland.

Druk, drukker en meer

Het seizoen is nu echt losgebarsten. Het is nu begin augustus en we zitten “ bommetje “ vol. Bijna dagelijks krijgen we verzoeken of er een paar dagen kan worden  “ bij geboekt ” of gasten die bij andere operators hebben geboekt met vragen of wij nog een weekje vrij hebben. Helaas, we moeten al vanaf half juli nee verkopen en dat blijft zo tot begin september. We zien een verschuiving in aankomsten. Was het altijd de zaterdag die erg druk was, nu zijn de maandag en donderdag ook populaire aankomst / vertrekdagen. We hebben nu alleen nog back to back wissels ( ‘s-morgens eruit en ‘s-middags weer vol). Gelukkig hebben we Elena en Tanja, onze vaste schoonmaakploeg. Waren eerst met ze vieren, maar twee bleken lange vingers te hebben. Decoders  en handdoeken waren niet veilig. Toch is het een redelijk rustig jaar, geen gekke dingen, geen grote verstoringen, in ieder geval veel minder dan vorig jaar. En toch zijn we nog maar weinig op het strand geweest.

Drie dagen zijn we op pad geweest , nou ja een paar uurtjes dan. Eerst nog een keer Ravenna, lekker door de stad slenteren en de koelte van een shoppingmall opgezocht. Later zijn we naar Bologna geweest, een mooie stad en er was te weinig tijd om alles te zien. Maar even de toerist uitgehangen en met de rondtoer in een open bus mee geweest. Zeker een stad om nog eens terug te gaan. Onze laatste trip was naar het autodromo Enzo e Dino Ferrari -Imola. Het circuit ligt in een mooi park waar je heerlijk kan wandelen, het monument van Ayrton Senna bezoeken en de mogelijkheid hebt om de paddocks te bekijken. Later zijn we met een tas vol folders door gereden naar city di Dozza, een leuk dorpje met allemaal muurschilderingen. Lekker geluncht in de lokale osteria. In en rond Porto Garibaldi is ook voldoende te doen, slenteren langs de winkels in Lido del Estensi en in de rij staan voor een heerlijk Italiaans ijsje. Vorige week was het La notta Rosa met straattheater in het centrum. Op een terrasje van de plaatselijke kroeg gezeten en genieten van de zwoele zomeravond. Als je zo de krant  leest zijn we toch heel blij dat we in Italië mogen werken. Ongelooflijk wat een slecht weer overal. En wij al mopperen dat we afgelopen periode vanaf begin mei toch al drie dagen met wat regen hebben gehad.

Het voorseizoen (Pinksteren) zaten er veel Duitsers, daarna kwamen de Polen en Denen en nu zijn het de Duitsers en de Nederlanders die de camping vullen. Ook de campingplaatsen zitten helemaal vol. Lopen we onze dagelijkse ronde, steekt een man de hand op, ik zeg netjes hallo terug, maar Marijke had het gelijk door. Waren het gasten die vorig jaar in een huisje zaten en nu met hun camper zijn gekomen. Leuk om ze weer te zien en te spreken. Toch veel terugkerende gasten hier op de camping.

In het restaurant is het zo druk dat je ‘s avonds in de rij moet staan voor een tafeltje. Onze twee wekelijkse pizza en bier avond 🍺🍕is komende periode komen te vervallen en zelf zoeken we de eetgelegenheden buiten de camping maar op, sushi en chinees is ook lekker na al die pasta’s en pizza’s.

Voor kantoor moeten we de gegevens en bijzonderheden over de camping weer doorgeven, dus binnenkort gaan we weer een beslissing maken over onze werkplek voor volgend jaar. In Italië wordt het lastig om een camping “ alleen” te krijgen, dus zonder een tweede koppel. Max is niet overal welkom en mogelijk wijken we uit naar Frankrijk. Als ik het weer ( regen ☔️☔️) zo in Nederland zie, staan we nou ook niet direct te trappelen om daar te gaan werken. In Toscane een leuke camping gezien , mogen wel honden, maar als je er werkt mag het weer niet…hoe zo 🤷🏽.

Als we niets passends  kunnen vinden / krijgen blijft Spiaggia e mare nog altijd een optie. Toch wel leuk te horen wanneer gasten vragen of we er volgend jaar weer zijn of aangeven” waar jullie heen gaan gaan wij ook”.

 

Maar eerst dit seizoen afmaken, nog steeds veel plezier in, gezellige groep collega’s en fijne staf van de camping. September komen Martijn en Maite met onze kleinzoon Finn een dikke week op vakantie. ☀️🍍Gezellig , hopelijk is het wat rustiger dat we ook wat tijd met Finn kunnen doorbrengen.

Ciao ciao  🇮🇹 Tot de volgende blog.

Soms zit het mee, soms zit het tegen

a volte funziona a volte va male

Soms zit het mee soms zit het tegen..

a volte funziona a volte va male

Het was toch nog een beetje stressen om alles voor 19 juni, de eerste echte drukke aankomstdag, alles klaar te krijgen.
Iedereen binnen het bedrijf werkt zich een ongeluk en maakt veel uren om alle campings te voorzien van de benodigde materialen. Meestal lukt het, zei het een paar dagen voor opening en in een enkel geval moet er enige creativiteit aan te pas komen.
Tahiti, camping net boven ons, had geen partytenten voor de bungalowtenten, deze heb je echt nodig als je pal in de zon staat. Onze Go4camp partytent voor de receptietent afgebroken en samen met een Roan partytent naat Tahiti gebracht. Staat er wel een blauwe tent voor een groene bungalowtent, maar de gasten hebben wat schaduw.

Omdat onze directe Roan collega’s naar Tahiti waren gegaan om de boel op de starten hadden wij de zorg voor zowel de Roan als Go4camp gasten. Zo in het begin best wel goed te doen. Terugkomst van onze collega’s was niet echt een succes en zij zijn na een week weer vertrokken. Gelukkig anders hadden wij onze biezen gepakt en waren weer naar Nederland gekomen. Er stond een drukke zaterdag met rond de 46 aankomsten (Roan en Go4camp samen)en een groot aantal vertrekkende gasten op het programma en we zouden hulp krijgen van onze troubelshooters Peter en Marie, maar dat bleek achteraf niet nodig. Roan had een nieuwe koppel aangenomen en deze kanjers zijn vanuit Zuid Frankrijk rechtstreeks naar Spiaggia e Mare gekomen om het seizoen verder af te maken. Iris en Nadia, twee jonge vrouwen maar geen ervaring in dit werk, pakten de boel erg goed op en zijn erg prettig om mee samen te werken. Eindelijk wat rust in de kop en de lol in dit avontuur begint weer langzaam terug te komen.

We zijn verhuisd… nee geen kaarten of bloemen sturen en nee er komt geen housewarming party, maar we hebben onze intrek genomen in de caravan achter ons. Deze leefcaravan is vorig jaar “nieuw” geplaatst en deze is een stuk groter dan onze vorige. Nu hebben we het ochtend zonnetje en na 12:00 uur schaduw op het terras.

Met de pinkstervakantie zaten we vol met Duitse gasten, maar tot komend weekend zijn het overwegend Polen die de weg naar Italië hebben gevonden. De Polen hebben de naam, maar de Italianen zijn toch de grootste viespeuken. Al flink aan de stok gehad met een Italiaanse signora en haar 5 kinderen. Als je er hier een aantal van hebt in het jaar, kan je ons opvegen. Geen land mee te bezeilen en zelfs de Italiaanse mannen van de technische dienst kregen geen vat op haar. En natuurlijk, uitgerekend bij haar krijgen we te maken met een gigantische verstopping. Rioolwater liep de douche in en via de wastafels naar boven. Maar goed “madame” is naar huis, verstopping opgelost en de keet weer schoon.

Over schoon gesproken, de accommodaties worden schoongemaakt door een Italiaans bedrijf en met Italiaanse dames, niets mis mee, maar niemand spreekt een wordt Duits , Engels en zelfs geen Nederlands. Maakt de communicatie er niet makkelijker op wanneer je niet tevreden bent over het geleverde werk. Jammer als je dan hoort dat je collega’s op andere campings het erg treffen met de schoonmaakploeg.

De collega’s Mike en Hellen weer gesproken (vorig jaar Tahiti nu aan het Gardameer) en gezellig bijgepraat en gegeten in het restaurant.
Vanavond weer gratis pizza en bier voor Anita en Peter van Gustocamp, Nila van Eurocamp, Kevin en Tori van Vacancesoleil, Iris en Nadia van Roan en wij natuurlijk. Eindelijk weer een grote tafel vol, gezellig hebben er weer zin in.

De versoepelingen met betrekking tot Covid-19 gaat hier in Italië maar mondjes maat. Overal binnen en op markten (waar veel mensen zijn) moet je nog altijd een mondkapje dragen. De avondklok is eraf, niet zo spannend, rond half elf liggen we toch al op één oor.
Na een paar weken aan het lijntje te zijn gehouden bij de Pharmacia zijn we met ons zelf geschreven (Italiaanse) briefje naar het Ospedale del Delta gegaan, om eens te kijken of we daar verder kunnen komen. Bij een dame van de informatie gemeld en die heeft gelijk een kopie van de brief gemaakt en een kopie van onze eerste vaccinatie. Daarmee ging ze aan de wandel. Even later moesten we ons telefoonnummer achter laten en kregen we te horen dat vaccinatie mogelijk is en waarschijnlijk morgen al. We zouden worden gebeld. Eerst zien en dan geloven, maar die middag werden we door de receptie van de camping gebeld. Ziekenhuis had ons verhaal geverifieerd en moeten gelijk terugkomen voor de registratie. Alles uit de handen laten vallen en weer terug. Moesten ons melden bij twee dames, dit bleken de coördinatoren te zijn van de priklocatie in Cordigorro. Afgesproken dat we ons bij het ziekenhuis melden de volgende dag en dat we achter Rita aan zouden rijden. Zij heeft ons mooi langs de bewakers geloodst en we werden persoonlijk geholpen met de papieren. Nog geprobeerd om het Pfizervaccin te krijgen , maar achteraf zijn wij reteblij met onze tweede astrazeneca vaccin. Certificaat ontvangen en nu nog even zien hoe we deze bij het RIVM geregistreerd gaan krijgen , maar dat is voor later.

Verder loopt het wel weer, de gebruikelijke werkzaamheden, maar veel minder verstoringen dan vorig jaar (of ik heb het vorig jaar zo goed gerepareerd dat kans op herhaling nihil is …hahaha loop op blote voeten dus naast mijn schoenen).
Vanmiddag één aankomst, hopelijk zijn ze op tijd dan kunnen we nog even naar het strand. Is er dit jaar nog niet van gekomen, moet nodig een kleurtje opdoen 🙂
ciao ciao tot de volgende blog

De eerste maand zit er weer op

il primo mese è finito

De eerste maand zit er op. Uiteraard bezig geweest met de accomodaties uit de winterslaap halen. Al met al zit hier toch weer behoorlijk wat werk in, maar duidelijk minder dan vorig jaar. Alles zelf netjes achtergelaten :-). De buitenkant van de mobilehomes moesten eigenlijk ook gedaan worden. Met de eerste begonnen, maar helaas onze hogedrukreiniger is omgeruild en een slecht werkende is achtergebleven op onze camping. Ook deze werd opgehaald en is niet meer retour gekomen, deze is ook stuk gegaan. Gelukkig hebben we de buitenkant vorig jaar erg goed gedaan, dus met een sopje en bezem komen we ook een heel eind. Een aantal mobilehomes staan / stonden nog “geblockt” omdat er bijvoorbeeld nog een nieuwe kookplaat in moet of de leidingen van de airco vervangen moet worden of dat er een geheel nieuwe vloer in moet.
Alles moet wel voor de 26e juni klaar zijn want dan hebben we alles echt nodig.

Het weerzien met de andere couriers van Gustocamp was weer leuk, maar ook met de medewerkers van de camping was de “click” er direct weer. Voelt een beetje als thuiskomen. Onze Engelse collega’s van Vacancesoleil zijn er (nog) niet en natuurlijk missen we onze Sue en Gavin van Eurocamp. Vanuit Engeland is het nu lastig werken binnen de EU na de Brexit. Jammer, maar mischien komen er toch nog couriers richting Italie.

Max vond het even lastig om zijn draai te vinden, maar is nu weer helemaal blij. Elke morgen rond half 8 langs het strand wandelen en elke avond gaat hij mee op ronde langs onze gasten, soms (twee keer per week) gaan we eerst langs het restaurant en de andere keren direct naar het strand. Max vind het heerlijk om op het strand te rennen, zolang zijn pootjes maar niet nat worden, want (zee) water is niet leuk :-).
Ieder avond vliegen de roze flamingo’s over of langs het strand. Een prachtig gezicht boven het water en verlicht door de ondergaande zon.
Hij is inmiddels hier weer naar de kapper geweest. Ze kenden hem nog en na een was / knip en manicure behandeling van twee uur mocht hij met een mooi strikje en een lekker geurtje weer mee naar “huis”.

Natuurlijk weer de nodige verstoringen gehad, maar tot nu toe, op een verstopping na, geen grote incidenten. Veel klachten over de aanwezigheid van mieren …..zucht een strand /bos camping ..wat verwacht nu eigenlijk. Tot nu toe, op een verdwaalde Pool na, hebben we alleen maar Duitse gasten gehad. De 26e juni zitten we zo goed als vol en komen er ook veel Polen deze kant op. De Nederlanders zie je hier niet, logisch zolang Italië voor Nederland nog code oranje heeft. Dit gaat, wat we net gelezen hebben, binnenkort veranderen naar code geel. Maar of je dan nog iets kan boeken?

We zijn druk met de bungalowtenten. Deze zijn neergezet, moeten nog de nodige materialen “nageleverd” worden zoals gordijnen, matrassen, jerrycans enz enz. Een aantal zaken die nog ontbraken konden we vinden in de containers. Alle 8 partytenten met worteldoek moesten nog opgebouwd worden en dat is nu ook inmiddels klaar en de eerste tent is schoon en bijna klaar voor verhuur. De tenten worden vanaf 19 juni in de verhuur gedaan dus we hebben nog even tijd.

Covid19. De Italianen zijn nog erg voorzichtig en met name de ouderen lopen buiten ook nog veel met een mondmasker op. Duitsland was ook altijd streng met de regels, maar voor de Duitsers die naar Italië gaan lijkt corona niet meer te bestaan. Veel dragen geen mondkapje, ook niet als er veel mensen bij elkaar staan of als ze naar het restaurant gaan. Alsof corona stopt bij de grens, onbegrijpelijk.
Ja en voor ons, hoe nu verder. De planning was om heen en weer te reizen om onze tweede vaccinatie te halen. Tot op heden was het nog zo dat we in Nederland in quarantaine moeten, allebei een dure test moeten doen op de heen- en terugreis. Risico lopen op het vliegveld en in het vliegtuig. Kortom, we hebben besloten niet terug te gaan en een poging te gaan ondernemen bij het vacinatiecentrum in Commachio om onze tweede vaccinatie te krijgen. Zo niet dan gaan we in oktober in Nederland op zoek naar een prikkie.

Zo.. jullie weer op de hoogte over wat hier zoal gebeurt en wat we “uitspoken”. Ciao Ciao tot de volgende blog.

 

De kop is er af

E iniziato

Na het lang verwachtte telefoontje konden we de laatste voorbereidingen gaan treffen. Vrijdag de 7e mei groen licht en dinsdag de 10e mei vertrekken. Hadden we al een tijdje last van een motormanagement lampje in de auto die af en toe ging branden en ja hoor een paar dagen voor vertrek liet dat “kreng” zich weer zien. Toch maar de garage maandags gebeld. Konden ze direct maken, even het onderdeel bestellen, was ‘s middags binnen en kon gelijk gemonteerd worden en mocht er op wachten…pfff dat is nog eens service (en rekening). Je gaat toch wel met een fijner gevoel op pad richting Italië.
De wagen weer volledig afgeladen en de fietsen achterop vertrekken we ‘s-morgens rond half negen richting Straelen nabij Venlo voor onze gratis sneltest met certificaat. Wel over Duitsland gereden, konden toch aantonen dat we onderweg waren naar een testlocatie. Om 10:10 hadden wij een termin (afspraak) bij de lokale apotheek. Niet gewacht op de uitslag en vast richting het zuiden gereden. Tijdens onze koffie/plaspauze kregen we de mailberichten binnen. Beide (gelukkig) negatief. Gas er op en door slecht weer (veel regen) richting Füssen
aan de Oostenrijkse grens kort voor de Fernpass. Zelfde plaatsje als vorig jaar , maar een ander hotel. Intrek genomen in het Hotel Schlosskrone midden in het centrum.

We hadden het hele hotel voor ons alleen, was alleen toegankelijk voor gasten die voor het werk op pad zijn. De volgende ochtend zijn we Oostenrijk in gereden. Aan de grens was de beambte alleen benieuwd waar we heen gingen en kregen een briefje mee dat we alleen mochten stoppen voor tanken en plassen. Bij de italiaanse grens geen controle gezien. Verderop bij de eerste tolpoorten stond controle, deze hielden twee toegangspoorten in de gaten, hahaha wij namen net de derde en konden zo doorrijden. Wel klaarde het weer in Italie op en de zon begon te schijnen. Tegen half vier kwamen we op de camping Spaggia e Mare aan.

Even een kort praatje met de mensen van de receptie en op naar onze leefcaravan. We hebben dezelfde als vorig jaar, dus lekker alles afgezet met een hekje voor Max. Eerst de boel schoonmaken en klaar maken voor de nacht en lekker slapen.
De volgende ochtend eerst maar naar de Lidl om wat inkopen te doen. Quarantaine ?? de camping weet van niets. Verder gewerkt aan onze leefcaravan en vrijdag begonnen aan de eerste accomodatie’s. Het is nog een beetje behelpen, niet alle materialen en onderdelen zijn geleverd en niet alle accomodaties kunnen worden verhuurd.

Al weer twee keer een bezoek gebracht aan het restaurant op de camping , een keer voor de pizza en zondag voor de biefstuk gegaan. Nog even lekker als vorig jaar. De opbouw van de accomodaties ligt op schema we kunnen er twee per dag “opleveren”. Het scheelt dat we hier vorig jaar ook waren en precies weten hoe we het e.e.a. hebben achter gelaten. Naast de nodige stof van een half jaar leegstand komen we geen gekke dingen meer tegen.
De tenten bouwer moet nog langs komen om de 8 bungalowtenten en onze receptie/store tent op te zetten. Dan komt er weer wat ruimte in de accomodaties , waarin nu nog de nodige opslag in weggestouwd is.

Onze collega’s van Roan gaan een camping iets noordelijker opstarten. Wij gaan de eerste maand ook de gasten van Roan opvangen. Kan best wel druk worden. Volgende week eerst even in gesprek met het schoonmaak bedrijf om het e.e.a af te stemmen, want na de eerste schoonmaak is die klus niet meer voor ons :-).
Vandaag weer lekker bezig geweest, lekker in de korte broek onder een aangenaam zonnetje gewerkt…..
Heb je op dit moment in Nederland niet 🙂
Tot de volgende blog …..ciao ciao

finalmente partiamo per l’Italia

we vertrekken eindelijk naar Italië

De camping (www.campingspiaggiamare.com/nl/) gaat op 14 mei open voor toeristen, goed nieuws.
Nu wij nog…. Het was lang onzeker maar uiteindelijk toch groen licht. We vertrekken dinsdag aanstaande naar de camping waar we op woensdagmiddag aankomen
Vanaf 22 mei zitten we (Go4camp) praktisch helemaal vol (zoals het er nu uitziet) en gaan we ook de voorbereidingen voor Roan doen. Totaal 67 units. We laten ons niet gek maken en kijken wel wat we klaar krijgen. Eerst de binnenkant schoon voor de gasten en later zien we wel of we tijd hebben voor de buitenzijde. Dit weekend inpakken, laatste dingen regelen en de laatste boodschappen doen. Vast een hotel boeken in Zuid Duitsland en maandagavond de laaste Covidtest doen.

Inmiddels hebben we de eerste vaccinatie (AstaZeneca) ontvangen en moeten we allebij onze tweede ophalen op 26 juni. Vliegtickes en huurauto zijn geregeld. Voor Max is die 3 dagen oppas in Italie geregeld. We moeten wel terug in een druk weekend (veel aankomsten en vertrekkende gasten). Hadden graag gezien dat voor vertrek beide prikken in de arm zitten, maar helaas.

Thuis zijn we nog even met de caravan op pad geweest. Een weekje Wijdenes (dat ligt bij Hem) en een paar dagen Julianadorp aan zee. Best wel koud (tweede week). De eerste week nog lekker in de zon en uit de wind kunnen zitten en veel gefietst.

Maar nu eerst naar Porto Garibaldi, camping Spiaggia e Mare…erg veel zin in !!!!

 

Werkoverleg op Spiaggia e Mare aan de strandbar

Een ogenblik geduld a.u.b.

per favore sii paziente

Het is alweer even geleden dat we iets over onze voorbereidingen op Italië hebben geschreven.

De voorbereidingen bij Roan/ Go4camp draaien op volle toeren. Het negatieve reisadvies geld nog tot 15 april, dus voor die tijd zullen en kunnen we niet afreizen naar Italië. De boekingen lopen op camping Spiaggia e Mare in Porto Garibaldi in Italië, gestaag op. Vanaf 22 mei is het mogelijk om te boeken, met andere woorden: zeer waarschijnlijk zijn we (Roan/Go4camp) met de Pinksteren open. De camping gaat al eerder open, namelijk op 24 april.

Als op 15 april het negatieve reisadvies wordt ingetrokken en we krijgen groen licht, dan vertrekken wij vrij kort daarna, namelijk eind april. Met Pinksteren zijn al veel accommodaties geboekt en we zullen direct aan de bak moeten om alles in orde te maken. Waarschijnlijk lopen we tegen dezelfde problemen als vorig jaar aan, ook toen kwam de voorbereiding (van ons en van de aanlevering van materialen pas laat op gang). Maar goed we weten nu hoe het e.e.a. aangepakt moet worden.
Binnenkort de doos met (kantoor)materiaal ophalen op het hoofdkantoor in Waalwijk (telefoon, kleding e.d.) en op 18 maart de online instructie dag van Roan/Go4camp volgen. Helaas niet fysiek op locatie, maar thuis achter het beeldscherm. Het meeste weten we wel, maar er zijn altijd wat wijzigingen t.o.v. vorig jaar.

Tot die tijd is het wachten en ons op een andere manier zien te vermaken. En dat lukt ons aardig goed. Al een weekje met de caravan op pad geweest naar Brabant en Limburg. Gelijk een paar collega’s opgezocht op de camping De Schatberg, even “bijpraten”. Binnenkort gaan we nog een midweek naar Port Zelande en wie weet gaan we met Pasen nog even met de caravan weg.

Nu ook nog afwachten hoe de vaccinaties gaat lopen. Maarten krijgt 20 maart zijn eerste prik (helaas AstraZeneca) en moet dan wachten tot half juni voor zijn tweede prik. Dat wordt dus een dagje op- en neer vliegen vanuit Italië, auto huren in Eindhoven, prikje halen, even langs huis en weer terug, kortom veel geregel.
Voor Marijke is het nog onzeker wanneer en waarmee ze gevaccineerd gaat worden, hopelijk voor eind april en met het Janssenvaccin. Dan is zij klaar voor dit jaar en voor het afreizen naar Italië, anders moet ook zij op- en neer vliegen voor de eerste en/of tweede vaccinatie. Kortom allemaal onduidelijk en spannend. Helaas valt er niets te regelen met de GGD/huisarts, er zijn zoveel mensen die voorrang willen.

We houden de moed erin en blijven positief voor wat betreft het afreizen en het werken onder de Italiaanse zon.
Voor nu even genoeg, blijf gezond en hopelijk kunnen we allemaal van een mooie zomervakantie genieten.

Ciao ciao

spiaggia

Voorbereiding 2021

preparazione

Daar gaan we weer. In 2021 gaan we wederom een camping beheren voor Roan/Go4camp.We hebben de evaluatie achter de rug en voor ons zelf ook weer alles op een rijtje gezet. Roan/Go4camp was positief over ons (goede recensies) en zelf hebben we het erg goed naar ons zin gehad in Italië.

We hebben aangegeven dat we Spiaggia e Mare nog wel een keer willen beheren en dan een volledig seizoen en zonder Covid-19. Uiteraard hebben we alternatieve campings opgegeven, deze liggen allemaal in Frankrijk. Wellicht voor het seizoen 2022 !?

Maar eerst weer naar Spiaggia e Mare, we kennen de camping, de medewerkers, de receptie en weten nu wat het beheren allemaal inhoud. Roan /Go4camp was er al snel uit en gingen in ons verzoek mee. De contractbespreking was daarom afgerond.

Er zijn wel wat verschillen met vorig jaar:
De website Go4Camp is geheel overgegaan in de Roan website. Merknaam Go4camp is zo-wie-zo dit jaar nog actief en wij gaan ook dit jaar weer onder naam Go4camp werken. De Go4camp accommodaties staan tussen de Roan accommodaties op de website.
Dit jaar gaan we wel de bungalowtenten erbij krijgen. In 2020 zijn deze niet opgezet wegens de late opening van het seizoen i.v.m. Corona.
Dus totaal staan we weer op de rol voor 23 mobilhomes en 8 tenten. Een groot voordeel is dat we dit jaar alleen de eerste (uit winterslaap halen) en laatste (afsluiten en afbouw) schoonmaak moeten doen, voor de rest van het seizoen wordt een schoonmaakbedrijf ingeschakeld. We hebben alleen de controle op snelheid en kwaliteit te doen en uiteraard helpen op extreem drukke dagen.
Geen schoonmaak gaat ons veel meer rust geven tijdens het seizoen en krijgen we meer tijd om nog meer aandacht aan de gasten te geven. Onderhoud en het oplossen van verstoringen gaat uiteraard gewoon door. We weten nu wat we aan extra gereedschap moeten meenemen en de partylampjes voor de veranda gaan dit jaar ook mee.
Bij Ali wat sleutelhangers gekocht voor de accommodaties en de bedrijfskleding ligt al gewassen en gestreken klaar.

Ook gaan de (elektrische) fietsen dit jaar mee, in de regio (Po vlakte en langs de kust) kan je geweldige fietstochten maken.

Uiteraard is er de nodige onzekerheid wanneer we kunnen vertrekken. Normaal gesproken zouden we eind maart richting het zuiden gaan, maar wat is normaal deze periode. De camping gaat eind april open. Via Roan kan je boeken vanaf half mei (Pinksteren), hier zijn ze ook al wat voorzichtiger. Voor ons zelf hopen we dat we voor ons vertrek al gevaccineerd zijn. Maar dat zien we later wel.

Voorlopig deze eerste update en later meer…