Camping Spiaggia e Mare

Giorni frenetici,giorni tranquilli

De camping zit nu behoorlijk vol, zo vol dat ik de wagen niet meer naast de caravan kan zetten. Niet zo heel erg , maar een auto en naast je terrasje kunnen/mogen zetten is voor velen toch een dingetje. Liefst zetten ze hem naast hun bed , kunnen ze er ‘s-nachts een arm er om heen slaan. Bijna alle “gaatjes” van 2 of drie dagen zijn bezet door veelal Italianen, maar ook Nederlanders die van een andere camping komen en nog een dagje zee er aan vast willen knopen. Andersom zie je het ook, mensen die hier weggaan, pakken een paar dagen Gardameer mee.
We hebben drukke dagen (giorni frenetici), met name de zaterdagen zijn knetter druk. En natuurlijk rustige dagen (giorni tranquilli), dagen met een paar wissels. Natuurlijk zijn er de dagen dat er geen wissels zijn (woensdag, vrijdag en zondag),maar dat zijn niet altijd rustige dagen. Verstoringen en late vertrekken gaan de hele week door.

Al twee keer met een verstopping te maken gehad, maar daar kan ik de hulp van de camping inroepen. Het blijft maar gokken wat men allemaal door de afvoer gooit. Als je soms de enorme troep ziet in de caravans, vraag je je wel eens af, krijgen we deze nog wel netjes terug. Er zijn mensen die de boel zeer netjes achterlaten, maar ze zijn er ook die (soms na 3 dagen) er een zwijnenstal van maken. Er zijn natuurlijk fijne gasten ( het merendeel hoor), maar er zitten ook zeikers bij. Oh er lag een kruimel en een grassprietje in de caravan tot botweg niet fatsoenlijk tot ziens zeggen en een klerezooi achter laten. Maar de reacties en contacten met die 95 % fijne gasten maken veel goed.

Woensdag hebben we een dagje uit ingepland en tickets gekocht voor wat bezienswaardigheden in Ravenna. Dinsdagavond nog even een rondje langs de gasten: De één heeft geen warm water, de ander loopt het water in de douche niet goed weg en bij de ander gaat de monteur de volgende dag aan de slag met de airco, zucht wij willen ook een keer weg. Gelukkig is Manuel op tijd voor de geiser en mocht hij voor de airco bij de gasten naar binnen, de verstopping dezelfde avond al aangepakt (hoop ik).
Dus  op pad naar Ravenna, ca. 40 minuten naar het zuiden. Midden in het centrum hebben we een parkeerplek gevonden. Gelijk doorlopen naar de Basilica di San Vitale, omdat onze tickets op tijdsblok zijn afgegeven. Maar goed dat we deze online besteld hebben, er stond een enorme rij voor het ticketbureau. Eerdere gasten zijn er ook geweest en hebben de rij getrotseerd tot ze er achter kwamen dat ze tickets konden krijgen voor eind van de dag, dus enkele uren wachten.
De kerk heeft de plattegrond van een achthoekige centraalbouw met daarop een koepel. Deze koepel heeft een doorsnede van 16 m en is alleen aan de binnenzijde zichtbaar. Aan de buitenzijde zit de koepel weggewerkt achter een achthoekige dakconstructie. Het kerkgebouw bevat zowel stijlelementen die in de Romeinse architectuur als in de Byzantijnse architectuur voorkomen. Voor de bouw van de basiliek is gebruik gemaakt van natuursteen en van baksteen. Het meest bekend is de kerk vanwege de mozaïeken, de grootste en best bewaarde buiten Constantinopel. Na de nodige foto’s was het tijd voor een doppio expresso en een americano met wat lekkers erbij bij de eerste tabacceria, tis toch ook een beetje vakantie. Ravenna is een oude stad en best wel mooi om te zien, maar vandaag wel erg warm, dus na een paar honderd meter maar weer een terras opgezocht. Nu neergestreken bij Grand Italia voor een lekkere Spritz Aperol. Door naar het museum waar we voor twee uur kaartjes hadden, te vroeg dus en kwamen er nog niet in. Dus maar weer een terrasje opzoeken om wat te eten. Bij Il Roma aan het piazza del Popolo hebben Mosselen en kiepkotelet gegeten en lekkere rauwe ham. Het museum was wel aardig, het hoogtepunt was de kapel met veel mozaïek, maar dat hadden we ook in de Basiliek San Vitale al gezien. Inmiddels tijd om terug te gaan, Max zit alleen in de caravan ( met airco) en moet er ook een keer uit.
Op de camping gelijk een rond gemaakt langs de gasten die morgen gaan vertrekken.

De eerste zaterdag met veel aankomsten en vertrekken ( 9 in en 9 uit) is goed verlopen. Gelukkig zijn er drie gezinnen de avond ervoor vertrokken. Hierdoor hebben wij deze accommodaties in de avonduren kunnen schoonmaken. Blijven er nog maar 6 over voor de volgende dag. Spreek je vertrektijden af en ja hoor het eerste belletje , we zijn al klaar kan je nu komen voor de check. Ja dat kan maar eerst de gasten die netjes die zich aan de afgesproken tijd houden. Een Duitse familie verhuurd zelf ook vakantie woningen en weten hoe het werkt, de accommodatie perfect schoon achter gelaten. Graag 100 van zulke mensen 🙂

Gisteren een meisje van één van onze gasten die de weg naar de caravan niet meer wist, via de receptie opgeroepen en Lisa is binnen de kortste keren weer herenigd met haar ouders. Eerder die dag was ik (Maarten) even alleen op pad en vraagt een meisje waar mijn oma is. Ze zijn gewent dat we altijd met z’n tweeën zijn, Leuk. Als we ‘avonds zonder Max lopen (gebeurt niet zo vaak) vraagt men ook al waarom hij er niet bij is. Als wij na het eten klaar zijn om ons rondje te doen staat Max al bij het hekje, einde van onze ronde gaat altijd over het strand. Vind hij heerlijk om dan even te kunnen rennen.

Inmiddels de 6e of 7e keer onder een caravan gelegen om een lekkende koppeling te repareren. Lekt al de hele dag en bij onze avond ronde melden ze dit pas. Met een zaklamp er weer onder, Marijke een eind verderop bij de hoofdkraan, maar goed ook weer gelukt , hoewel de gehele koppeling vervangen moest worden. Afscheid genomen van enkele gasten. Onze Duitse-Russen of Russische Duitsers hebben er weer een zooitje van gemaakt. Binnen drie dagen, twee keer de wc volledig verstopt. Als je hele toilet rollen gebuikt moet het ergens een keer fout gaan
Al eerder chocolade van gasten gekregen, vandaag stonden er een paar pilsjes en een fles wijn met een kaartje voor ons klaar. Weer erg lief, fijn dat je werk ook zo gewaardeerd wordt.

Voor Italië zijn de corona regels weer iets aangescherpt. Direct de gasten geïnformeerd en ‘avonds ging de directeur van de camping langs alle couriers om te zeggen dat we een gezinscamping hebben en dat ze geen paniek willen hebben en 1 meter afstand een afdoende maatregel is. De regels binnen Italië zeggen duidelijk iets anders, die 1 meter is in deze drukte niet altijd haalbaar, wij blijven onze klanten op de juiste wijze informeren. Zelf blijven we ver weg van alle drukte en dragen tegenwoordig ‘s-avonds op de camping onze mondkapjes.

Gisteren (woensdag) onze (bijna) vrije dag, in ieder geval een dag zonder aankomsten, zijn we de Abdij van Pomposa gegaan. Pomposa Abbey is een benedictijns klooster in de gemeente Codigoro nabij Ferrara, Italië. Het was een van de belangrijkste in Noord-Italië, beroemd om de Karolingische handschriften die bewaard zijn gebleven in de rijke bibliotheek, een van de rijkste Karolingische archieven, en om de romaanse gebouwen.Na een klein (half) uurtje waren we hier wel weer uitgekeken. Nog even aan het stand liggen en we gaan ons opmaken voor twee super drukke zaterdagen.

Total Page Visits: 581 - Today Page Visits: 1

Eén reactie

  • Martha en Gert

    Hoi, leuk om jullie blog te lezen!jullie zijn best druk met al die gezellige en minder gezellige gasten.
    Gelukkig ook nog tijd over om wat interessante en leuke dingen te bekijken en doen.
    Blijf gezond, groetjes uit Doetinchem.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *