• Camping Spiaggia e Mare

    Piano , Piano

    Het tempo ligt wat lager en passen ons steeds meer aan, aan de tijden van de Italianen. Tussen één en drie even geen activiteit en de “warme hap” pas om een uur of half acht. Lekker rustig aan , piano … piano ! De temperaturen zijn perfect in Italië, de airco werkt de hele dag. Voor Max hebben we een aangename temperatuur van 22 graden binnen wanneer wij aan het werk zijn. Ook hier aan de Adriatische kust kan het behoorlijk spoken. Van de week ‘s-nachts een echt zware storm gehad. Op de camping 6 bomen plat, en alles lag vol met takken, bladeren en andere materiaal wat niet goed vast zat. Wij zitten gelukkig in een stacaravan, de mensen van Vacansoleil moesten aan de tentstokken hangen om de boel overeind te houden. Op camping Thaiti net boven ons hebben verschillende bungalowtenten het niet overleefd.

    Langzaam komt er iets meer leven op de camping. Verrassend veel italianen. Zou wel handig zijn als deze toch wat meer Engels of Duits zouden kunnen praten, maakt het communiceren toch wel wat makkelijker. Weer de nodige klusjes gehad, van lampen verwisselen tot wanneer je net in bed ligt, eruit moet, omdat ergens de stroom is uitgevallen. Andere gasten hadden lekkage onder de caravan, geen idee waar de waterafsluiting van deze caravan zat. De mensen van de camping erbij. Blijkt voor dit type caravan de aansluiting in een centrale kast te zitten. Een gesprongen leiding bij de verwarmingsketel was in dit geval het probleem. Geen sleutel van de kast waar de ketel hangt dus het slot is er uitgeboord. Is een klusje wat waarschijnlijk vaker gedaan zal moeten worden. Je moet wel overal achter komen. Net zoals dat enkele caravans te weinig ampère hebben en dus eigenlijk “bijgeplust” moeten worden. Dit gaat gelukkig allemaal via kantoor.

    Hadden we een dagje vrij gepland om naar Comacchio te gaan, krijgen we te maken met een gast die wil bijboeken. Prachtig natuurlijk maar er moet wel wat geregeld worden, op zondag! Uiteindelijk toch maar op pad gegaan. Het historische centrum van de stad is gebouwd op dertien eilandjes die door bruggen met elkaar verbonden zijn. De belangrijkste brug is de Treponti uit 1634 die uit vijf bogen en twee torens bestaat. Op het eerste gezicht doet Comacchio denken aan de noordelijker gelegen steden Venetië en Chioggia.
    Koffie gedronken op een terrasje waar de Italiaanse bejaarden in heftige discussies / gesprek waren, de week doornemend na de kerkdienst. Na wat rondslenteren lekker geluncht aan het water. Naast visjes zagen we nog een slang voorbij zetten, een waterslang, waarschijnlijk een gardena :-).
    Max is inmiddels naar de Italiaanse trimmer geweest, een keurige Italiaanse coupe en een lekker geurtje. Max krijgt af en toe kleine stekel bolletjes tussen zijn tenen, geeft veel irritatie en kapot gelikte poten op. Af en toe loopt hij met een verbandje om zijn poten. Marijke heeft de plaatselijke pedicure- en schoonheidssalon gevonden,hier zijn de eerste afspraken vastgelegd. Blijft je verbazen dat de jongelui zo slecht of nog vaker helemaal geen Engels en/of Duits kennen. Maar we komen (bij een enkele Italiaanse gast) met Google translate er best wel uit.

    Onze troubleshooters hebben ons verlaten en zijn richting Gardameer vertrokken. Was erg fijn om Dave en Annemarie in de buurt te hebben, zowel zakelijk als prive. Veel leuke borrelmomentjes gehad bij de strandbar. We hebben de samenwerking op z’n Hollands afgesloten met Karbonade, bloemkool met een bloempapje en gebakken aardappels en appelmoes (jazeker dat hebben we hier 🙂 ). Vannacht een echte zandstorm gehad. Had ik gisteren net de auto gewassen 🙁 . Op één van de units is een dikke boomtak terecht gekomen. De camping gaat dit opruimen.

    Morgen krijgen we voor twee dagen het Quality and Supportteam op bezoek. Zij gaan ons verder adviseren over de service en kwaliteit die geleverd moet/kan worden. Met de service zit het wel goed, we gaan een lesboek opsturen naar een Italiaanse gast (waren ze vergeten) en hebben gisteren de kinderen van onze gasten op een ijsje getrakteerd. Viel best in goede aarde.

    Een van de units kregen we maar niet ongedierte vrij (mieren). Verschillende pogingen gedaan, bleek achteraf dat in een elektrakastje in de slaapkamer een enorm mieren nest zat. Deze geruimd en flink gespoten, van de week maar even kijken wat het effect is. We hebben deze unit toch echt wel nodig in augustus.

    De restaurant eigenaar heeft alle couriers uitgenodigd om een pizza en een pot bier te komen drinken. In de hoop dat wij zoveel mogelijk gasten doorverwijzen naar zijn toko. Dit wil hij ons twee keer per maand aanbieden….zeggen we natuurlijk geen nee tegen.
    Het wordt al moeilijker een plekje te vinden in het restaurant, het begint nu toch wat voller te worden, met name in de huisjes, de toeristische plaatsen blijven door de weeks behoorlijk leeg. In het weekend komen er veel campers.

    De boekingen en last minutes blijven nu geregeld binnen komen, op zich niet zo erg maar boekingen van 2 of 3 dagen, met linnenpakket en huur van allerlei attributen én nog een eindschoonmaak is wel het ergste wat je kan krijgen. Maar ja, ook dit hoort er bij…..

  • Camping Spiaggia e Mare

    Weinig of geen Nederlanders !?

    Met de schoonmaak zitten we prima op schema en krijgen steeds meer tijd om andere dingen te doen. Bij de één moet een lekkende waterreservoir van de WC gerepareerd worden bij de ander werkt de buitenlamp niet meer. Zelfs het om zeep helpen van de programmering van de TV / decoder krijgt een klant voor elkaar. Naast het bestrijden van opdringerige mieren loopt eigenlijk alles best wel soepeltjes.
    Onze Troubelshooters hadden grondzeilen meegenomen en we konden eidelijk de receptietent verder inrichten. Alle voorraad overgebracht van een accommodatie (kan deze weer in de verhuur) naar de tent. De koelkast op een steekwagen van de opslagcontainer naar de tent gebracht en de bolderkarren klaar gezet voor de verhuur. De tent mag nog niet als receptietent gebruikt worden i.v.m de Covid-19 protocollen, maar zodra deze wat versoepeld gaan worden (en we hopen dat dit al spoedig kan) zijn wij in ieder geval klaar.

    Het aantal boekingen valt een beetje tegen en met name Nederlandse / Belgische en Poolse gasten haken op het laatste moment af. Wat we op de TV zien is Nederland nog heel erg bezig met het coronavirus. Hier in Italië op de camping zijn er bijna geen beperkingen meer, alleen in de winkels zijn nog mondkapjes en handschoenen verplicht. De Duitse gasten komen nog wel en steeds meer Italianen weten de weg naar Go4camp/ROAN te vinden.
    Maar zoals Ricardo (Directeur van de camping) al zei, er zijn op dit moment c.a. 1000 gasten te weinig. Het zou best wat drukker (gezelliger) mogen zijn. Heeft ook z’n voordeel, je hoeft niet te bespreken in het restaurant om een heerlijk pepersteak te eten en een lekkere pizza. We hebben deze week het “workersmenu” gekregen en kunnen nu voor € 9,- een drie gangen menu “krijgen”. Normaal krijgen we al 20% korting op onze rekening, omdat je hier werkt.

    Van de week collega’s van een nabij gelegen camping op de koffie gehad, was gezellig en zo krijg je meer informatie hoe het er op andere campings aan toegaat. Zij mogen wel in het zwembad, wij niet (zelfs niet nu het zo rustig is. We hebben gelukkig het strand op kruipafstand en hebben een parasol en twee stoelen bij de leefcaravan die meegaan. Maximaal twee en een half uur anders verbrand je hier levend.
    Haha net op camping Thaiti geweest, even een kinderbedje geleend (onze levering komt pas volgende week) mogen ze daar nu ook niet meer zwemmen in het zwembad. Zelfde reden als hier, als alle medewerkers naar het zwembad gaan, nemen die ruimte in voor betalende gasten 🙁
    Hadden we net afgesproken om daar een keer te komen zwemmen. Dus toch maar de zee in.

    Vanaf maandag gaan we accommodaties schoonmaken waar de gasten van zijn vertrokken. Deze schoonmaakklus is met z’n tweeën snel klaar. In één accommodatie bleek een kloel/vrieskast stuk. Wel stroom geen koeling. Staat nu voor 24 uur op z’n kop om het gas te verplaatsen en daarna weer 24 uur op z’n pootjes. Schijnt dat dit wel eens wel helpen. Niet gangbare werkwijze maar het proberen waard.
    Het is nu weer zondag, tijd voor Spiaggia e Mare of wel Strand en Zee. Even met Finn videobellen, maar hij blijft het maar vreemd vinden Opa en Oma op de telefoon.

  • Camping Spiaggia e Mare

    Druk is van de ketel

    Poetsen ..poetsen. In totaal moeten we 23 units schoonmaken. Zoals eerder aangegeven worden de bungalowtenten dit jaar niet opgezet,scheelt toch weer 8 accommodaties. Met een mobilhome waren we eerst met z’n tweeën een hele dag bezig (alleen de binnenkant dan), nu redden we dit in c.a. 5 uur. Voor de buitenzijde kan Maarten 2 a 3 units per dag schoonmaken, maar ja dan ben je niet beschikbaar voor de binnen zijde. De woonmobil is door de vorige beheerder netjes achtergelaten en doordat we nu wat routine krijgen, vliegen we er nu wat sneller door.

    We hebben in verschillende accommodaties voorraad staan en daarnaast staat er een 20 ft zeecontainer vol met materiaal. Alles moet uiteindelijk uit de accommodaties en daarvoor hebben we de receptietent opgezet, daarin gaat al het reservemateriaal. Dozen vol met kussens, dekbedden en overig materiaal moet worden verdeeld over alle schoongemaakte accommodaties. Voor elke accommodatie is een BBQ beschikbaar, maar deze zijn spiksplinter nieuw en zitten nog in dozen, dus ‘s-avonds moeten we die krengen in elkaar zetten. Gelukkig hebben onze Troubleshooters er ook een aanzienlijk deel voor hun rekening genomen. De opslag/receptie tent verder aangekleed met een partytent, mededelingenbord en voor de extra zichtbaarheid een grote banner.

    Er is best wel voldoende tijd om even afstand te nemen van het werk of van het schoonmaken. Uiteraard moeten we op pad voor onze eigen boodschappen, maar ook om voor het werk de nodige spullen aan te schaffen. Sleutels bij laten maken bij de plaatselijke Ferramenta, in totaal drie keer geweest, geen voorraad sleutels, volgens afspraak een week later weer terug en nog geen voorraad, uiteindelijk afgesproken dat hij ons zou bellen zodra de sleutels binnen zijn. Heeft zich daar keurig aangehouden, wel knap als je een telefoontje krijgt van een Italiaan die geen wordt Engels spreekt en wij geen italiaans en elkaar toch begrijpen. In het winkelcentrum toch maar lange (training) broeken gekocht, want het stikt hier van de muggen. Over onze veranda hebben we een heel grote muskietentent geplaatst (couveuse) om ‘s-avonds en ook overdag redelijk veilig te kunnen zitten. We beginnen elke ochtend best wel vroeg, tegen half acht zijn we klaar en om acht uur gaan we aan het werk, daarom kunnen we (bijna) elke dag, om vier uur de dag afsluiten met een drankje in de strandbar. Daarna rond zeven uur gaan we terug naar de leefcaravan om te koken of door te rollen naar het uitstekende restaurant op de camping.
    Max is helemaal gek van de golfkar. Hij vind het heerlijk om een stukje mee te rijden over de camping. Zit dan prinsheerlijk op het bankje om zich heen te kijken.

    We hebben de eerste gasten al ontvangen (3) en dit weekend komen er 5 bij en gaat er één weer weg. Bij de allereerste gast ging het even moeilijk omdat er een veschil was tussen de inforamtie (booking) op internet en hetgeen wat men kreeg op de camping. Even snel schakelen met kantoor en binnen het uur was het in volle tevredenheid opgelost voor de klant. Contact en support vanuit het kantoor is goed en “onze” troubleshooters blijven en nog even bij ons om ons met raad en daad bij te staan. Regelmatig even bij de gasten langs of alles nog in orde is en de dagen vliegen zo voorbij. We liggen goed op schema, voldoende units zijn schoon, vrijwel alle unit zijn van buiten schoon en zoals de aanhef al verraad …de druk is van de ketel.

    Wij (Go4camp) en Roan waren als eerste op de camping, nu zie je langzaam Gustocamp (ook Nederlanders) en Vacansoleil en Suncamp de boel opstarten (deze laatste twee door Engelsen). We hebben de briefing (preek) van Ricardo de directeur aangehoord en hebben goed contact met Samantha en Antonio van de receptie. Het is nog erg rustig op de camping, wat Duitsers en Italiaanse campers. Er heerst denken we toch veel onzekerheid over wat men hier zal aantreffen. De maatregelen zijn best wel soepel, hoewel de Italianen denken wanneer zij een mondkapje dragen, dat dan de 1 meter afstand niet meer geld. Op de camping zijn helemaal geen beperkingen, alleen als je naar de bar gaat om drinken te halen moet je een mondkapje voor( en bij het betalen). Afgelopen donderdag naar het dorp gegaan. Kon verse vis vanaf de boot kopen en er was een grote weekmarkt door de hele dorpsstraat. Best wel gezellig en weer wat groente en fruit ingeslagen.

    Het weer is best wel goed, maar het kan hier goed spoken aan de Adriatische kust. Overdag volop zon met hoge temperaturen en tegen de avond vaak een (onweers)bui. Overdag zit Max in de leefcaravan , om elf uur hebben we hier onze koffiepauze met Dave en Annemarie. Dan kijken we of er nieuwe boekingen zijn, maken de aankomstlijsten voor de camping in orde en bespreken we de lopende zaken. Rond een uurtje of half twee gaan we uitgebreid lunchen, weer met Max wandelen en rond vier uur is het mooi geweest. Kortom de druk is van de ketel.

    Aankomst voor de gasten is om 17:00 uur, dit i.v.m. Covid-19 zodat wij iets meer tijd hebben om de accommodaties te desinfecteren. Vanmorgen 7:15 stonden de eerste gasten al op de stoep. De rest komt verspreid over de hele dag binnen. Nu het zo rustig is kan dat nog, maar straks zullen ze toch echt moeten wachten tot we tijd hebben. Tijdens zo’n wisseldag is er niet veel ruimte om andere dingen te doen. Steeds omkleden van receptie kleding naar werkkleding en andersom is ook geen optie. Dus maar relax op de veranda wachten tot iedereen binnen is. Het is toch ook een héél klein beetje vakantie.

  • Camping Spiaggia e Mare

    Settelen in Italië

    Eindelijk was het zover. De planning om eerste pinksterdag te gaan rijden hebben we los gelaten. Zou betekenen dat we op 1 juni in Italië aankomen met als gevolg, dat we twee weken in quarantaine moesten. Nu zijn we vertrokken op dinsdag 2 juni en reden we op 3 juni Italie binnen. Op 3 juni gingen de grenzen officieel open. De auto zat goed vol en achteraf zijn er zaken die we beter konden meenemen en andere dingen thuis hadden kunnen laten. Maar ja als je alles van te voren wist ….!

    ‘s-Morgens om 8 uur vertrokken en uiteraard waren we binnen 5 minuten in Duitsland. Sommige stukken best wel druk en de nodige Baustelle’s zorgden voor een klein beetje vertraging. Rond 15:00 uur reden we Füssen binnen, pal aan de Oostenrijkse grens. Prima overnachting in het Best Western Plus Hotel gehad. In het dorpje kwamen we heel toevallig ook onze mede beheerders (Mathé en Mariette) van Roan tegen. Gelukkig waren alle restaurants e.d. open en konden we heerlijk genieten van een hapje en drankje.

    De volgende ochtend bijtijds opgestaan en weer op pad naar de Oostenrijkse grens. Er was controle, en de mededeling dat we op doorreis naar Italië zijn, was voldoende om verder te mogen rijden, verder niets hoeven te laten zien. We hadden vanuit Roan/ Go4Camp de nodige formulieren meegekregen voor het geval dat je aangehouden wordt. De Fernpass was behoorlijk in onderhoud, dit gaf even wat oponthoud. De eerste stop net voor Innsbruck  kwamen we collega’s tegen die naar de camping Haïti in Italië gingen, zo’n 10 km boven ons. Samen eigen gebakken cake gegeten en snel weer door. De Brennerpas gaf geen problemen, alleen maar vrachtverkeer, we konden lekker opschieten.

    In Italië bij onze tweede stop kwamen we weer collega’s tegen , dit bleken onze Troubleshooters (Dave en Annemarie) te zijn en ook onderweg naar “onze” camping Spiaggia e Mare. Zij komen ons de komende weken ondersteunen. Zonder enig oponthoud kwamen we rond 15:00 uur aan op de camping. Op het moment dat we in gesprek waren met Samantha van de camping kwamen Mathé en Mariette er ook aan.

    Op zoek naar de sleutels en we hadden deze gelukkig gevonden op de afgesproken plaats. Eerst maar even de leef accommodatie voor de komende 4 maanden inspecteren. Moest wel het e.e.a schoongemaakt worden maar hij was niet verwaarloost achtergelaten. De ruimte om de leef accommodatie is perfect, volledig afgezet en Max kan vrij rondlopen. Badkamer en slaapkamer in orde maken en lekker bijtijds naar bed. Gas hadden we nog niet het was even behelpen. De volgende dag alleen maar bezig geweest met de leef accommodatie en boodschappen doen. De Bennet / Lidl en een Chinees (soort Action/Kruidvat en Wibra  in één) liggen op korte afstand van de camping. De fietsen gevonden, samen met de bolderkarren en bagagewagentjes voor achter de fiets. Vrijdag kwam het regioteam langs met materiaal en ja hoor onze golfkar. Alles heeft natuurlijk lang stil gelegen en de bevoorrading moet weer op gang komen. 

    Vrijdag zijn we van start gegaan met het schoonmaken van de mobilhomes, eerst alle sleutels passen, brak er bij één natuurlijk een sleutel af en moest worden uitgeboord ( lange leve onze troubleshooters). In veel mobilhomes staat voorraad en liggen de tenten die er eigenlijk al hadden moeten staan. Maar we kregen te horen dat deze niet opgezet gaan worden.

    Normaal zijn de accommodaties van buiten al schoon, maar ja een andere situatie nu, dus dat moet er maar even bij. Gelukkig hebben we een hogedrukspuit tot onze beschikking. Per huisje zijn we toch één dag bezig met z’n tweeën. In enkele moeten de gordijnen en kussens worden vervangen. Weer extra werk :-). Het is nu zondag, vandaag een rustdag. Met Mathé de gemeenschappelijke wasmachine buiten geplaatst en aangesloten, partytent er overheen gezet en het eerste wasje gedraaid. Nog weer even boodschappen gedaan, we moeten volgens de Roan protocollen veel schoonmaakmiddelen in de accommodatie hebben. 23 accommodaties met elk 7 soorten schoonmaak middelen, reken maar uit. De plaatselijke middenstand is weer blij.

    De camping loopt al redelijk vol met voornamelijk Italianen. De Italianen zijn bijzonder laks met het afstand houden en het dragen van mondkapjes op het strand en op de camping. In de winkels zijn ze wel wat strenger, mondkapjes en handschoenen verplicht.
    Het is even aanpoten de eerste weken, maar we bepalen ons eigen tempo en volgorde en gaan een paar keer per dag naar onze leefcaravan terug voor Max, een kop koffie of lunch. Hoewel de strandbar een goed alternatief is voor een lunch of een lekkere koffie (alles met Staff korting natuurlijk).

  • Camping Spiaggia e Mare

    L’avventura sta per iniziare

    HET AVONTUUR GAAT BEGINNEN

    Het verlossende telefoontje is binnen. We kunnen en mogen afreizen naar Italië. We vertrekken aanstaande zondag op 1e pinksterdag en komen op maandag aan op de camping. De camping is al open en alle reserveringen van Go4camp staan weer open vanaf 15 juni. Er zijn natuurlijk de nodige annuleringen, maar vanaf half juli en augustus zit het erg vol. Een rustige start is niet zo heel erg , zo kunnen we een beetje wennen aan de werkzaamheden die op ons afkomen.

     

    COVID 19:  Natuurlijk is het spannend om naar een land te gaan waar het virus zo heeft toegeslagen. Porto Garibaldi ligt in de gemeente Comacchio en in de provincie Ferrara. De regio Emilia-Romagna is wat zwaarder getroffen, maar in Ferrara was het vergelijkbaar zoals bij ons. 

    Door de camping zijn protocollen opgesteld en Roan/Go4camp hebben de nodige instructies klaar liggen. We hebben voldoende mondkapjes , desinfecterende gel en handschoenen ingeslagen voor de eerste dagen. Later zullen we vanuit het bedrijf bevoorraad worden.

    Het zal wel vreemd zijn met al die nieuwe regels, hoe gaat het met 1,5 meter enz. enz. Het is in ieder geval zaak om goed op ons zelf te letten

     

    Komende dagen de laatste dingen regelen. Caravan moet nog even naar de stalling, sleutels afgeven en her en der afscheid nemen. Max heeft net vandaag nog even een inenting gehad en mag donderdag nog even naar de tandarts. Kan hij netjes Italiaans blaffen. Het overnachtingshotel in Füssen , net tegen de Oostenrijkse grens is geboekt. Het autobahn vignet kopen we wel aan de grens.

    Wij hebben er ontzettend veel zin in en melden ons weer zodra we daar gesetteld zijn

  • Camping Spiaggia e Mare

    Afwachten

    Het is alweer een paar weken geleden dat wij voor  twee instructiedagen zijn afgereisd naar camping De Schatberg in Sevenum voor het “praktijk gedeelte ” en naar Hotel Vught voor de “theorie”. Tijdens deze perfect georganiseerde, leerzame maar bovenal gezellige dagen hebben we kennis kunnen maken met onze collega’s Mathé en Mariette (ook voor Spiaggia e Mare/ Roan) maar ook met onze buddy’s Marie en Peter. Zij zijn onze vraagbaak  op de camping en zorgen voor ondersteuning voor als we ergens “vast lopen”. We kregen veel informatie over onze werkzaamheden op de camping. Er werd duidelijk aangegeven dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is en dat er toch echt wel gewerkt moet worden en er momenten zullen zijn waarbij je je afvraagt ” waar zijn we aan begonnen”. Het schrok verder niemand af en iedereen bleef en staat in de startblokken om van start te gaan.

    Afgelopen weken stonden natuurlijk in het teken van de voorbereidingen. We hebben de managers tool gekregen met daarin alle boekingen die voor Go4camp zijn. We gaan deze zelf inplannen, rekeninghoudend met speciale wensen en bijgeboekte extra’s. Het is af en toe een beetje passen en meten om de boekingen netje achter elkaar door te laten lopen. Tijdens de instructiedagen hebben we ook het benodigde materiaal gekregen. De telefoon met de benodigde app’s geïnstalleerd en de kleding gepast. Nu nog een paar honderd  visitekaartjes “schrijven”. 

    Het hele avontuur in Italië wordt natuurlijk overschaduwd door de ellende rond het Coronavirus. Daar waar we eerder nog de hoop hadden dat we 4 april konden afreizen is dit , gelet op de situatie in Italië en de rest van Europa , uitgesteld. De boekingen tot halverwege april zijn gecanceld en de camping gaat later open. De opening van “onze”  camping staat nu gepland op 10 mei, wat betekent dat we ergens rond de 23 april zullen vertrekken. 

    Dat is de planning tot nu toe, het kan/ zal mogelijk nog veranderen . Dat we dit jaar nog vertrekken staat wel vast, maar de exacte datum moeten we nog even afwachten.

  • Camping Spiaggia e Mare

    Voorbereiding

    Het is alweer twee jaar geleden dat we ons gingen oriënteren naar een baan als host op een buitenlandse camping. Vorig jaar de knoop doorgehakt en hebben we gesolliciteerd bij Roan / Go4camp. Na de sollicitatieprocedure moest het e.e.a. met het werk geregeld worden. De beslissingen zijn genomen en het avontuur kan beginnen.

    In november vorig jaar kregen we de camping door waar wij worden gedetacheerd. Dit wordt onze werkplek voor een half jaar. Vanaf 10 april zijn we gastvrouw/gastheer namens Go4camp op camping Spiaggia e Mare in Porto Garibaldi. Dit ligt in de Po delta ongeveer 100 kilometer onder Venetië aan de Adriatische kust.  Op deze camping mogen wij als beheerder onze Max meenemen, hetgeen wel een voorwaarde voor ons was.

    We krijgen 31 accommodaties ( 8 tenten en 23 chalets) onder onze hoede. Daarnaast krijgen we de beschikking over een receptie tent en een eigen leefchalet. Het is een grote camping met 600 plaatsen direct aan het strand. Om ons op de camping te verplaatsen krijgen de de beschikking over een paar fietsen en jawel een Golfkarretje. Onze leefchalet is volledig ingericht en beschikt over twee slaapkamers, airco en waarschijnlijk een veranda en nog veel meer.

     

    De voorbereidingen zijn in volle gang. De contracten zijn getekend en alle verzekeringen zijn geregeld. Via de mail al even contact gehad met de beheerders van vorig jaar voor wat tips en trucs.  Laptop  gaat mee en een kleine printer voor de boekingen en ons nog even oriënteren over de manier hoe we het internet gaan organiseren. Deze is behoorlijk duur op de camping. We krijgen wel van alles vergoed /betaald (Kilometergeld , overnachtingskosten, gereedschap, internet toelage en een budget voor kleine uitgaven) . Dat is allemaal perfect geregeld.

    We hebben inmiddels toegang tot de boeking /reserveringstool van Roan/Go4camp en de overige informatiekanalen. We hebben een goed beeld van de reeds geboekte accommodaties. In April (camping gaat 24 april open) en begin mei hebben we het redelijk rustig. Nou ja wat heet rustig , we moeten 31 accommodaties gereed maken voor de verhuur, afspraken maken met de camping en de receptietent inrichten.  Daarnaast willen we voor de start weten waar bijvoorbeeld de artsen / ziekenhuis / dierenarts in de buurt zitten, voor ons zelf maar ook voor de gasten. De boekingen komen voornamelijk uit Duitsland en Nederland maar ook  Denemarken, Engeland , Italië , Frankrijk , Polen , Zwitserland en Oostenrijk. Dat wordt veel Duits “lullen” in de komende periode.

    Maar eerst gaan we 5 en 6 maart op training. Eerst naar een camping in Limburg voor de nodige instructie en daarna door naar Brabant waar we onze laatste informatie  krijgen over de boekingen / bestellingen ( Gasflessen , lakens – handdoeken sets en overige bijgeboekte extra’s). Tevens krijgen we dan onze (werk) kleding en werk telefoon.

    Max moet nog even wat inentingen hebben, de auto een onderhoudsbeurt en daarna nog wat inkopen doen om begin april af te reizen naar Italië.

    Het afreizen naar Italië gaat nog spannend worden nu met alle ellende rond het Coronavirus. Wij gaan er vanuit dat we gewoon vertrekken. We gaan er werken voor een half jaar.

  • Reisblog caravan 2019

    Moezel

    Op pad naar de laatste camping van onze kampeertocht. We verlaten Belfort en gaan op pad richting Mulhouse , Colmar en Strasbourg . Het is behoorlijk druk op de weg en met name vlak voor Strasbourg  is inhalen eigenlijk niet meer mogelijk en moeten we tussen de vrachtwagens blijven hangen. Door gereden tot Reinbollen en daar zijn we via de B50 richting Traben- Trarbach gereden. Tenminste dat was de bedoeling, de B50 was deels afgesloten en we werden enorm omgeleid. De “umleitung” voor personenauto’s gevolgd en dat hebben we geweten. Haarspeldbochten, stijgingen en dalingen van 10 % en smalle , soms erg smalle weggetjes. Maar goed halverwege de middag kwamen we bij de geplande camping aan. Helaas overvol , geen mogelijkheid om te draaien dus achteruit en omhoog de hoofdweg weer op. Eerst maar even tanken , stel je voor dat de zoektocht erg lang gaat duren. Men verwees ons naar een camping net buiten Traben-Tarbach, een hele grote. Klopt was een enorme Camperplaats met honderden campers op een enorm veld, gaan we dus niet doen. Verder stroomafwaarts en in Punderich, ca 12 km vanaf Traben hebben we uiteindelijk een camping gevonden Campingplatz Moselland. We kregen een paar plaatsen toegewezen terwijl er aan het water ook plekjes waren. Omdat we een ASCI kaart hebben krijg je korting en die geld voor bepaalde plaatsen. Aan het water is duurder en valt buiten de korting. Maar als je de mogelijkheid hebt om pal aan het water te staan , doe je dat toch. Prachtig als die boten die voorbij komen, valt lekker wat te kijken.

    De volgende dag naar Traben-Trarbach gegaan. Viel wat tegen, een deel van de kade was afgezet, 10 tal politiewagens, helikopter in de lucht en verschillende politieboten op het water. Er was een Bundesminister op bezoek, dat was wel even het hoogtepunt van de dag. Koffie met Flamkuchen gegeten op een terrasje en wat boodschappen gedaan. Terug naar de camping ..bootjes kijken. De volgende dag stond Cochem op het programma. We kwamen nog langs een logeeradres van een paar jaar terug. In Cochem wisten we een parkeerplaats en daar konden we de auto mooi kwijt. Dex en Max mee en winkeltjes kijken. Uiteindelijk zijn we naar boven , naar de Reichsburg  gelopen. Deze was vandaag gesloten wegens een hochzeit. In het daarboven gelegen restaurant lekker een wijntje /koffie gedronken en goulashsoep gegeten . ‘s-Middags de luifel /kleed en stoelen opgeruimd om de volgende dag weer bijtijds richting huis te gaan.  

  • Reisblog caravan 2019

    Jura

    Vandaag een lange rit vanuit de Ardéche richting de Jura. De reis verloopt goed , de combinatie loopt lekker en kan het hele weg rond de 100 k/u aanhouden. Vlak voor Lyon hebben we de Route du Soleil verlaten om via de Route du Vert richting Géneve te gaan. De planning was een grote camping in de Jura te bezoeken, maar deze was al gesloten. Nu zijn de campings welke geopend zijn in deze periode erg moeilijk te vinden, het was inmiddels vier uur en moesten toch echt wel opzoek. Volgens internet is er in Belfort een stadscamping , drie sterren, moet dus te doen zijn, nog maar even drie kwartier door rijden. Aangekomen in de studentenstad Belfort , moesten we eerst het centrum door en een paar mindere wijken. Toch twijfels of we dit wel moeten doen. Uiteindelijk kwamen we aan bij Camping L’ Etang des Forges, een stadscamping aan de rand van de stad en gelegen aan een groot meer, met zwembad en Wifi (betaald). Geboekt voor twee nachten en de combinatie op een hele grote plaats neergezet. Het was de laatste avond dat er gegeten kon worden in het “restaurant” (pizza of hamburger) en van deze gelegenheid maar gebruik gemaakt. De volgende ochtend even een supermarkt opgezocht en de voorraad ijsjes weer aangevuld in de vriezer. ‘s-middags een wandeling gemaakt om het meertje ( 4 km) . Het was weer erg warm en Dex liep vandaag redelijk mee. Marijke is nog even wezen zwemmen  en verder lekker rustig aan gedaan. Morgen gaan we via Mulhouse , Colmar en Strasbourg de grens over om ergens in Duitsland te overnachten

  • Reisblog caravan 2019

    Ardéche

    De A9 richting Montpellier war erg druk, veel verkeer vanuit Spanje (vrachtauto’s). Het is nog steeds regenachtig wanneer we de Middellandse zee verlaten. net voorbij Nimes nemen we de afslag bij Remoulins en gaan we de Route National op om volgens planning nabij Pont-St. Esprit terecht te komen. We komen het stadje binnen via een smalle oude brug over de Rhône. Bij Pont-St. Esprit komen de Rhône en Ardéche samen en is dus het zuidelijkste deel van de Gorges d’Ardéche. We rijden eigenlijk te ver door, maar komen bij een leuke camping aan in St. Martin d’Ardéche. De Huttopia Du Moulin maakt deel uit van een landelijke keten en deze is kleinschalig met alles erop en d’r aan. De camping ligt op loop afstand van het dorpje en heeft een eigen (kiezel) strandje aan de Ardéche. Dex heeft toch ergens iets opgelopen en voelt zich ziek. Even langs de dierenarts en hij heeft een hotspot op de rug, mogelijk is hij gestoken. Met de nodige pillen en zalfje moet dit weer snel overgaan. Vanwege die plek loopt Dex niet of nauwelijks dus passen we het programma maar aan. Met de auto de toeristische route langs de Ardéche gereden om uit te komen in Vallon Pont D’Arc. Onderweg vele stops gemaakt om van het uitzicht te genieten. InVallon Pont D’Arc ligt de beroemde natuurlijke brug over de Ardéche. Gelukkig is het “na” seizoen en kan je nog fatsoenlijk bij het kiezelstrand komen, in het hoogseizoen kan je hier oven de hoofden lopen. De volgende dag zijn we gewandeld over de hangbrug bij St Martin naar Aigueze gegaan, een heel oud dorpje op de klif aan de rivier. De laatste volle dag dat we in de Ardéche zijn hebben we Aven d’Ornac bezocht, tenminste dat was de bedoeling. Je mocht wel met de hond naar binnen maar ook hier weer in een mand of op de arm…. dus dan maar niet. Wel lekker gegeten bij het nabij gelegen restaurant, een 4 gangen diner voor €16,50, kan haast niet uit. Deze dagen toch al niet veel in de keuken gestaan, leuke terrasjes zat, dus waarom zou je. Morgen weer verder naar het noorden, besloten om op de zondag te gaan rijden, geen vrachtverkeer en we willen wat kilometers gaan maken , planning is ca 500. De route gaat richting de Jura en daar zien we wel weer verder. De laatste week is ingegaan

  • Reisblog caravan 2019

    Languedoc-Roussillon

    Via de A75 rijden we zuidwaards, deze prachtige route slingert zich door het bergachtige gebied. In de verte zien we de imposante brug van Millau al liggen. Deze ligt over de Gorges du Tarn. Een prachtige omgeving en genieten van de rit. De afstand vandaag is niet al te groot en om twee uur zitten we aan de Middellandse zee bij Cape Agde. Heerlijk dik 26 graden
    Een kleine camping gevonden  in Marseillan Plage, midden in het dorpje. Een ongelooflijk krappe bedoeling om met de combinatie er te komen. Sta je daar eindelijk bleek er ook geen plaats meer te zijn. Ja, twee plekjes die ze voor nood gebruiken, past de caravan nooit op, dus draaien en op zoek naar wat anders. Op een paar minuten in het zelfde dorpje zitten drie grote campings “Les Méditarranées” van de zelfde keten. Hier konden we, hetzij beperkt , nog wat uitzoeken. Het is ongelooflijk druk aan de kust. We kunnen lopend naar het strand en naar de terrasjes en restaurants, wat we ook gaan doen. Helaas mogen er geen honden op het strand, wat we, met vele anderen, toch doen in de vroege ochtend. De bedoeling is om hier een week te blijven. Dex komt er uit te zien…onder het zand, takjes en verschillende zaadjes van gras wat je bijna uit de vacht moet knippen, Max was voor de vakantie naar de trimsalon geweest, die heeft hier geen last van. De volgende dag even naar Cap d’Agde geweest, een druk haven (toeristen) stadje, waar Dex wat last van de warmte kreeg en de schaduw ging opzoeken om geen stap meer te verzetten. ‘s-Middags weer even een wasje gedaan. De volgende dag even kijken of de host van ROAN op een dichtbij gelegen camping aanwezig is. Even wat extra informatie halen. Je moet toch wel weten hoe je toekomstige werkplek er ongeveer uitziet. Helaas we hebben ze net gemist. Morgen wordt er regen / onweer verwacht en omdat er voor de honden niet veel uitlaat mogelijkheden zijn gaan we morgen maar verder richting de Ardéche. De regen is hier welkom, de laatste 4 maanden is er geen drup gevallen. Laat in de middag alles opgeruimd, de luifel ingerold en het kleed in de disselbak en ‘s-morgens na het ontbijt ergens rond half 11 weer op pad.

  • Reisblog caravan 2019

    Auvergne

    Op naar het zuiden richting de Auvergne. Om even wat op te schieten hebben we alleen maar de Péage genomen. De combinatie moest af en toe flink werken om de 6-7% heuvels met een gangetje van 80 te nemen. Als met al valt het niets tegen, ja het verbruik van de Volvo, maar dat was te verwachten van een 5 cilinder 2.4 . Onderweg eigenlijk geen gekke dingen. De Fransen zijn belabberde rijders, snijden je graag af wanneer ze na het inhalen weer naar rechts gaan. Onderweg bepaald dat we onder Clermond_Ferrand willen komen, hetgeen ook is gelukt.
    In Brioude hebben we een leuke kleine camping gevonden met een perfecte plek voor de honden. Aan de Allier ligt de camping De la Bageasse,pal aan het water met een mooie wandelmogelijkheid voor Max en Dex. In de avond koelt het hier wel behoorlijk af en de eerst volgende dag begon bewolkt met wat regen. Mooie gelegenheid om de elektrische vloerverwarming uit te proberen Met de auto op pad om naar de Gorges te gaan. De bedoeling was om de trein te nemen, maar helaas een dag te laat. Gisteren reed hij voor het laatst. Dan maar met de auto ,maar niet voordat we de lokale markt van Langeac hebben bezocht.
    Via een mooie route door de Gorges de LÁllier zijn we in Le Puy-en-Veloy aangekomen. Een stuk van de Tour de France route gereden. Eigenlijk niet veel zin om de stad in te gaan, dus maar door naar een oud middeleeuws stadje om daar wat te eten. Het stadje was er, moet erg toeristisch zijn , maar was niets te doen. Om twee uur nog iets eten??? ze zien je aankomen, niet dus. Dan maar terug naar Brioude, hier was het niet veel beter, een croque monsieur bij de plaatselijke bakker was het maximale.
    Drie nachten op deze leuke camping is lang zat , tijd om in te pakken en morgen weer verder te gaan. Toch even iets meer zon pakken.

  • Reisblog caravan 2019

    Val de Loire

    Besloten om de eerste 120 kilometer snelweg te nemen, geen Péage maar wel erg rustig.We gaan niet via Parijs maar kiezen voor een ommetje via Rouen. Vandaar uit gaan we weer de Route National op richting Chatres om bij Chateaudun de kleinere B weg op te gaan richting Blois.
    Bij Blois gaan we weer opzoek naar een camping en komen in Cande-sur Beuvron uit. Een klein plaatsje aan een zijriviertje van de Loire.
    De camping La Grande Tortue is wat groter dan “normaal”, we willen even een wasje draaien en een plek met een restaurant hebben.
    We hadden voor twee dagen geboekt en al snel hebben we twee dagen extra vast laten leggen. Voor het eerst de city wateraansluiting in gebruik genomen en de afvoer rechtstreeks op het riool. Even geen gerommel met water. Heerlijk gezwommen in het verwarmde zwembad en lekker luieren voor de caravan. Max en Dex hebben een speelkameraadje, een kleine mol die de het dag !!!! rond de caravan rond scharrelde. Bezoek van een roodborstje en de eekhoorn bleef op gepaste afstand. De tweede dag zijn we naar Amboise gegaan om één van de vele aanwezige chateau’s te bezoeken. Max en Dex moesten even op de achterbank wachten, gelukkig vanmorgen niet zo warm.Na het bezoek met Max en Dex het stadje ingegaan. Nog even een ander chateau proberen , nu met honden . Mocht wel maar dan moesten de heren op de arm meegedragen worden. Dat zagen we even niet zitten dus maar rustig retour auto. Op de terug weg wat witte wijn ingeslagen en weer terug naar de camping.
    Mooie wandeling langs de Beuvron gemaakt tot het moment dat deze uitmond in de Loire. Max en Dex even in de caravan gelaten en wij zijn even naar Blois gegaan. ook hier weer een chateau midden in de stad bezocht en op een terrasje lekker geluncht. Naast het terras was een vreemd schouwspel, uit de ramen kwamen verschillende draken, bewegend, geluid makend en met veel stoom.
    Tijd om terug te gaan, even langs de supermarkt en kijken wat de heren in de caravan hebben aangericht. Helaas Dex is door een rolhor van de keuken gegaan. De eerste reparatie na de vakantie dus…
    Op de camping maar weer in het restaurant gegeten en langzaam de boel inpakken voor de volgende etappe

  • Reisblog caravan 2019

    Picardie

    Na een lekker ontbijt gaan we op weg richting België en Frankrijk. De eerste uitdaging kondigt zich al aan, de Scheldetunnel naar Terneuzen. Stom, verkeerd komen aanrijden en kwamen voor de “abonnee” poort uit, snel van baan wisselen kon niet omdat deze poort te laag was voor de caravan. Klein stukje naar achter en drie plekjes opschuiven, even goed mikken tussen de tolhuisjes en we konden weer verder. Via Gent zijn we bij Lille de grens van Frankrijk overgegaan. Tot Arras hebben we de snelweg gereden, dit ging toch wel snel vervelen en hebben besloten over de Route National verder te gaan. Dit gaat natuurlijk wat langzamer en onze tweede uitdaging diende zich al aan. Een afdaling van 9 tot 13 % moesten we nemen, even wennen met met de automaat en 1500 kg achter je aan, maar met handmatig terugschakelen ging dit prima. Het werd tijd om een camping op te zoeken en zijn uitgekomen net boven Amiens. Op de gemeente camping “Chateau de Clermont-Tonnerre” hebben we een mooie plek in een appelboomgaard gevonden. Goed voor twee nachten. Het chateau was helaas gesloten, we zitten voor de  Fransen toch net buiten het seizoen. De volgende dag wat boodschappen doen en Amiens bezoeken. De mooie Cathedrale Notre-Dame van d’Amiens bezocht en door het Venetië van Armiens (St-Leu) gewandeld. Op een terrasje crepes met warme chocolade gegeten met uiteraard een lokaal biertje.  In St Leu zijn een antal kleine kanalen die door het centrum lopen vandaar de naam Venetië. Eind van de dag de caravan inpakken en vast de luifel oprollen nu hij nog droog is. (’s morgens toch wel wat dauw).  De caravan geeft toch wel wat bekijks van de andere Dethleffs bezitters.

  • Reisblog caravan 2019

    Zeeland

    De caravan lag als een huis achter de wagen en moest af en toe het gas loslaten omdat we snel reden, tegen de 100 km/u. Op de eerste beste mogelijkheid heeft Marijke het stuur van de combinatie van 11,5 meter overgenomen. Het laatste stukje Zeeland in hebben we wat file gehad.
    We hebben een camping ( Minicamping Duinerve bij Vlissingen) gereserveerd, er was praktisch niets meer te krijgen aan de kust. Duinerve is een mooie camping met goed sanitair en mooie plaatsen op loopafstand van het strand. Dex en Max moesten even wennen aan alle drukte en Dex vond het nodig om zich te laten horen als iemand voorbij liep. Heerlijke strandwandeling gemaakt en de tweede dag hebben we fietsen gehuurd met een hondenkar. Zeven versnellingen en niet elektrisch, maakte het fietsen tegen de wind in, niet makkelijk. De ochtend voor vertrek toch nog een klein buitje, dus de luifel moest nat opgerold worden.

  • Reisblog caravan 2019

    Ugchelen

    caravan in Haaksbergen opgehaald, de nodige technische instructies ontvangen en uiteraard de pinpas door het pinapparaat gehaald. Na wederzijdse goedkeuring zijn vertrokken voor de eerste kilometers via B wegen en de snelweg richting Ugchelen. Het verdere inspecteren en inpakken van de caravan kan beginnen. Op zolder stond alles al klaar dus het inpakken was zo gebeurt.
    Zondagsochtend de laatste spullen ingepakt, Dex en Max op de achterbank gezet en vertrokken voor onze eerste etappe naar Ze

  • Reisblog caravan 2019

    Caravanvakantie 2019

    Eind augustus 2019 gaan we met onze eigen caravan op vakantie. We moeten nog even geduld hebben, onze Dethleffs Camper 460 EL Avantgarde is besteld en staat inmiddels bij de dealer in Haaksbergen, een paar extra’s moeten er nog op, zoals de  mover / fietsdrager / luifel / buiten stopcontact en de city-water aansluiting met tv aansluiting.  We hebben de laatste tijd al de nodige uitstapjes naar Obelink in Winterswijk gemaakt om de kampeeruitrusting weer op orde te krijgen. Alle accessoires zijn gewogen om straks tot een goede gewichtsverdeling te komen en om te bepalen wat in de achterbak van de auto mee moet.  Op vrijdag  23 augustus kunnen we de caravan ophalen en gaan we alles even voor het huis uitproberen. De planning is dat we zondags gaan rijden richting Duitsland. Waar we uiteindelijk terecht komen , is nog even de vraag . Nieuwsgierig ?  blijf dan deze blog volgen. Eerst eens kijken hoe de combinatie het gaat doen in de heuvels van het Sauerland en hoe Max en Dex het kamperen gaan vinden. De volgende blog zal tijdens  of na de aflevering  verschijnen, wanneer we de technische uitleg over de caravan krijgen en onze eerste rit naar huis.

  • Reisblog Zuid Afrika

    Ardmore Drakensbergen

    Drakensbergen maandag 22 oktober

    ’s Morgens gewekt worden door vogels, paarden en heel veel schapen. Tjonge wat maken die beesten een kabaal.
    De paarden lopen meestal los over het terrein net als de drie honden van de eigenaren. Ontbijt aan ons vaste tafeltje Eland, want zo heet ons huisje. Besloten om er een relax dag van te maken, het is stralend mooi weer en we hebben ons aan het zwembad genesteld.
    In de verte zien we nog een groep apen lopen en verder gebeurt er niet veel. Een heerlijke lunch in de tuin gehad en de dame van de huishouding blij gemaakt met wat kleding en schoenen die niet meer mee teruggaan. Wat opvalt is dat de Zulu dames allemaal traditionele kledingstukken dragen of delen ervan. Marijke heeft de jacuzzi vanmiddag uitgeprobeerd en straks (zo rood als een kreeft) weer naar het diner. Wellicht is dit het laatste hoofdstuk van onze Zuid Afrika reis. Een reis met eigen auto is zeker een aanrader. Het is goed te bereizen en absoluut veilig. De bevolking is uitermate vriendelijk en behulpzaam en we kijken terug op een zeer geslaagde vakantie.
    De laatste keer Zuid Afrika ?? Denk het niet, weet wel zeker van niet , maar een volgende keer gaan we de reis zelf samenstellen om wat langer bij de Nationale en Privéparken te kunnen verblijven.
    Morgenochtend de laatste 420 kilometer naar het vliegveld en via Dubai weer naar huis om daar woensdagmiddag weer aan te komen.

    Een mooie tekst in het uitgebreide reis- en informatiepakket van NRV:
    “Ons hoop dat julle die reis geniet het en dat julle eendag weer sal terugkeer na ons mooi en diverse land”!…. en dat doen we zeker

  • Reisblog Zuid Afrika

    Umhlanga Rocks – Drakensberg

    Reisdag Umhlanga Rocks – Winterton

    Afscheid genomen van de Honey Pot en op weg naar het noorden, naar Drakensbergen. Op zich geen spannende reis, veel snelweg best wel saai. Gelukkig is er wat afleiding van vrachtauto’s die her en der van de weg zijn geraakt, lifters en verkopers op een snelweg en koeien in de berm. Na anderhalf uur rijden zijn we gestopt bij de Horwick Falls. Deze waterval is 93 meter hoog, bovenaan de voordat de Mgenrivier naar beneden klettert staat de lokale bevolking hun was te doen. De oppasser van de auto zijn fooi gegeven en weer verder. Onderweg ons even te geod gedaan aan een Boerenwors, lokale braadworst.

    Kort na de middag aangekomen in Ardmore, na een stukje onverharde weg lag aan onze rechterzijde het mooi gelegen resort. We hadden geluk en kregen één van hun mooiste huisjes. Een vrijstaande woning met drie slaapkamers, 2 badkamers, twee open haarden,één beneden en één op de slaapkamer waar ook een hemelbed staat en een jacuzzi. Maar het mooiste is het uitzicht, prachtig zicht op de Drakensbergen. Vanmiddag lekker rustig aan gedaan en genoten van de locatie. Straks lekker eten en morgen …..waarschijnlijk gaan de wandel/bergschoenen aan en trekken we er op uit.

  • Reisblog Zuid Afrika

    Reisdag St Lucia – Umhlanga Rocks

    Reisdag St Lucia – Umhlanga Rocks 20 oktober

    Vanmorgen een hoop drukte aan het ontbijt in de Forest Logde. Een bus Hollanders van Kras reizen in de zaal. Hebben we al groepen van Sawadee, Djoser en nu Kras ontmoet. Hoe exclusief en duur de organisaties ook zijn, we slapen allemaal in het zelfde hotel/guesthouse of Lodge en wij reizen met NRV (Nederland reist voordelig). Nog even aan het zwembad gezeten en uiteindelijk vertrokken naar het zuiden.
    Op de N2 even gestopt bij een tankstation met restaurants, voorbij de pomp gereden en geparkeerd. Komt één van de vele pompbedienden naar ons toe om te zeggen dat er wat lucht in de band moet. Blijkt de linker achterband langzaam leeg te lopen. Heel attent van de beste man. Bellen met de verhuurder en 19 km terug naar Richards Bay voor hulp. Men wilde eerst dat we zelf de band gingen vervangen..ja doei, we hebben vakantie. Er stond een andere auto klaar, nu een Seat Bolero. Leuk, wat groter maar rijdt niet zo soepel als een VW Polo.
    Aangekomen bij de Honey Pot Guesthouse in Umhlanga Rocks. Een gezellig Engels stel die ons maar wat graag hum guesthouse willen laten zien, al meer dan 25 jaar in ZA en willen nooit meer terug. Met de nodige informatie te voet naar het strand zo’n 10 minuten lopen. Er is momenteel een zware storm, niet koud maar heel veel wind. Wandeling langs het strand gemaakt en wat gedronken in een echte Afrikaanse (Engelse) pub, waar net op de TV’s een rugbywedstrijd begon. De tent vol supporters van de blauwe. Ja nu waren beide teams in het blauw, maar we moesten juichen voor de Blue Bulls. Gelijk leuk contact en één van de dames had familie in Voorschoten.
    Daarna bij de “buren” gegeten Turn ’n Tender. Als vooraf een traditioneel gerecht: Biltong en Beef Short Rib Rasher en een heerlijke Point Rump.
    Moe maar voldaan weer terug gewandeld naar de Honey Pot.

  • Reisblog Zuid Afrika

    St Lucia & Hluhluwe/iMfolozi

    St Lucia 19 oktober

    Om tien uur hebben we een boottocht gepland staan, hippo’s en crocs kijken, maar eerst even genieten van het zonnetje bij het zwembad. Weer een poging ondernemen om wat foto’s te uploaden, maar helaas er is een blik Hollanders losgetrokken en allemaal met een smartphone, dus het internet is weer waardeloos.
    Gaat vandaag mijn Canon het begeven?. Hij weigert steeds vaker en kan geen foto’s meer maken. De rubberen ringen van de lens verwijderd en bleek dat er contacten los lagen. deze weer een beetje gerepareerd en het lijkt waarachtig te helpen..niet te vroeg juichen, toch maar eens op zoek naar een vervanger van de inmiddels 5 á 6 jaar oude Canon 500D.
    Om 10:00 ingescheept voor een Wetlandstour. Met de boot langs de oevers van een binnenwater om krokodillen en nijlpaarden te spotten. En die hebben we gezien… vele tientallen nijlpaarden waaronder ook veel jonge dieren. De kapitein had wel heel scherpe ogen, hij spotte een krokodil van nog geen 15 cm. Een van de nijlpaarden kwam op land, pas dan zie je hoe indrukwekkend groot deze dieren zijn.
    Na de boottocht direct door gereden (ca 80 km naar het noorden) om met eigen auto het Hluhluwe Game Reserve in te gaan. Direct na binnen komst zagen we de eerste neushoorns,later hebben we er nog vele gezien. Ook de olifant, wrattenzwijnen, het wildebeest (gnoe) en natuurlijk de buffels weer gezien. De onderkant van de Polo werd af en toe behoorlijk op de proef gesteld. De onverharde wegen waren af en toe erg steil (in de eerste versnelling naar boven) en erg diep uitgesleten. Maar toch een pad genomen waar we vele kilometers niemand tegen kwamen, helemaal alleen met de natuur. een prachtige groep bosbokken gezien en weer heel veel mooie vogels. Ons boekje staan al heel wat dieren afgevinkt. We moesten op een gegeven moment wat tempo maken omdat het park om 18:00 ging sluiten. Prachtige vergezichten met de ondergaande zon over het mooie groene Hluhluwe park. Niet te vergelijken met het Krugerpark.
    Op de terugweg in St Lucia bij Braza gegeten en daarna naar de Logde terug , inmiddels 21:30 tijd om het bedje op te zoeken.

  • Reisblog Zuid Afrika

    Reisdag Swaziland – St Lucia

    Reisdag Swaziland – St Lucia 18 oktober

    Vanmorgen was er weer zicht…mist was weg en we keken over de tuin en het zwembad neer op het dal. Pas nu zie je de schoonheid van het Koninkrijk Swaziland. Er wordt volop gebouwd en rondom de hoofdstad Mbabane is het één grote bouwput. Op advies van het hotel zijn we niet naar de Mbabane Market gegaan, maar direct door naar de Swazi Candels Market. Hier worden door kunstenaars kaarsen met de hand gemaakt.
    Na wat leuke kaarsen te hebben gekocht en de markt en diverse winkeltjes bekeken met allemaal handgemaakte spulletjes, zijn we verder naar het zuiden gegaan. De bewegwijzering liet hier en daar te wensen over, TomTom had geen kaart van Swaziland en de telefoon had geen dekking in dit koninkrijk. Men is hier gek op verkeersdrempels, rij je het ene moment 120 (2 baans weg) sta je even later op de rem, omdat de drempels met een gangetje van 40 genomen moeten worden. Van alles hebben we zien oversteken terwijl je tegen de 110 rijdt, mensen, koeien, schapen, geiten, varkens, apen en een leguaan. Maar het meest kromme was dat een geit aan een lange lijn aan de overkant van de weg stond, terwijl hij aan de andere kant vast zat. Gelukkig lag de lijn slap op de weg..hij zal maar strak staan en je rijd er met 110 tegen aan…brrr. De grenspassage liep vlot, wel even langs alle loketjes.
    In St. Lucia kwamen we bij de Forest Lodge, een gezellige locatie aan de rand van het dorp. Even een wandeling gemaakt naar het strand en voor het avondeten de auto gepakt. Het is niet verstandig om ’s avonds in het donker terug te wandelen, omdat de nijlpaarden hier door de straten lopen. Overdag breek je je nek over de apen ( stond er één brutaal door de deur naar binnen te kijken) en ’s avonds de hippo’s.
    Lekken shushi gegeten bij Ocean Basket, even een optreden van een dansgroep voor de deur bekeken en nu weer langzaam het bedje opzoeken.

    Na een goede nacht naar het ontbijt, maar eerst de apen uit de ontbijtzaal jagen, die hadden de druiven inmiddels gepikt. Onze Belgische vrienden hadden de deur niet goed dicht gedaan en de hele kamer is een rommeltje geworden. hahaha toch avontuurlijk z’n reis

  • Reisblog Zuid Afrika

    Krugerpark II / Swaziland

    Krugerpark II, 17 oktober

    Hoera Marijke vandaag jarig. De Gecko lodge lag midden in de natuur en was weer zoals gebruikelijk erg sfeervol en gerund door bijzonder lieve mensen, Geen ontbijt op bed, niet gezongen maar vroeg uit de veren. Bewapend met een mooi ontbijtpakket staan we om 05:00 al klaar voor de tweede Game-drive van deze vakantie. Nu hebben we een ochtend-drive genomen omdat we vanmiddag weer door moeten naar Swaziland.
    Opgepikt door Maarten, hé, ja inderdaad onze gids voor vandaag heet Maarten. Samen met 4 Brazilianen zijn we op pad gegaan, vlak voor het
    park hebben we Jane uit Alaska opgepikt.
    We komen het Krugerpark in via de Phabeni Toegangpoort. Het was vergeleken met eergisteren frisjes (toen 40 graden en nu amper 20 graden), maar meer kans dat de dieren in beweging zijn. Natuurlijk weer de nodige olifanten , impala’s gezien, maar nu ook het wrattenzwijn van dichtbij ( of je daar blij mee moet zijn). Omdat de Brazilianen het zo nodig vonden om nog voor de start van de tour,de shop in te gaan en uitgebreid koffie te halen hebben we de Luipaard gemist. Deze zat kort bij de ingang en bijna had Maarten deze vier gasten laten staan. Hij baalde enorm dat we niet direct konden vertrekken en baalden met hem.
    Eén van de hoogte punten van, naast dat we heel dicht bij de olifanten waren, dat we omsingeld waren door een clan Hyena’s. Best wel indrukwekkend wanneer deze beesten (stuk of 15) rondom onze jeep staan. Maarten (Gids) had een app, waarmee hij bepaalde diergeluiden kon laten horen. Kijk zegt hij, nu gaan de staarten omhoog en zijn ze in de aanvalmodus. Hmmmm geruststellend.
    Een ander speciaal moment was dat we kort bij een leeuwin konden komen, deze lag heerlijk lui in het gras, en kwam later overeind om even lekker te gaan brullen.
    Om twaalf uur waren we bij de lodge, afgerekend en de koffers in de Polo en weer op pad voor de komende 255 kilometer.
    Blijkt dat de benzinemeter echt kapot is, dus moeten uitrekenen hoever we kunnen komen en wanneer we weer moeten tanken.Morgen maar even contact opnemen met de verhuurder.
    Aangekomen bij de grens van Swaziland. We reden lekker door tot de slagboom….fout eerst een uitreis stempel halen in het kantoortje.
    Dit was zo gebeurt, nu ging de slagboom wel open. Daarna doorrijden tot een hokje, waar je een papiertje kreeg, met dit papiertje en de passen weer een ander kantoortje in, nu die van Swaziland.
    Weer stempelen en weer door naar het volgende loket om te betalen (3 euro) voor ons tweeën, een soort entreegeld.
    De nodige stempels op het eerder verkregen papiertje ontvangen en weer in de auto tot het volgende hokje. Die beste man wil graag het papiertje met stempels hebben en we mochten het land in. Nergens staat hoe de volgorde is , het was even uitzoeken , maar we zijn er uitgekomen (in dit geval erin). Het is en was onderweg erg mistig en wat regenachtig. De temperatuur schommelde tussen de 25 en 14 graden.
    Uiteindelijk aangekomen in Mountain Inn Hotel in de hoofdstad Mbabane. Wat gedronken in de bar en straks naar het diner…

    Had iets geregeld met het hotel voor Marijke’s verjaardag, bevestigd per mail, maar men wist nergens van, toch heerlijk a la cart gegeten en vroeg naar bed.

  • Reisblog Zuid Afrika

    Blyde River Canyon

    Reisdag Panorama route Hoedspruit – Hazyview

    Vandaag weer een zon overgoten dag. Na het ontbijt hebben we eerst onze beloofde GPS opgehaald bij Goedgenough, ja zo heet de beste man van de autoverhuur. Gelukkig goedgenoeg, je ouders zouden je “konnet” of “hetmoetmaar” noemen.
    Met de nieuwe GPS op pad naar de Panoramaroute, een prachtige weg door de “bergen” met als eerste stop bij de “Three Rondavels”. Een mooi
    uitzicht op de Blyde River Canyon. Een entreeprijs van 50 rand (ongeveer 3 euro) is natuurlijk geen geld. Via de mooie route zijn we inmiddels aangekomen bij Gods Window’s, ook hier weer een prachtig uitzicht. We treffen het enorm met deze heldere, zonnige dag. Voor de foto’s minder natuurlijk, alles lijkt een beetje wazig door de warmte. Jammer dat er kort geleden een brand is geweest, een deel is zwart en de apen zijn vertrokken.

    In Graskop hebben we een paar boodschapjes gedaan, geld opgenomen en wat gegeten. De benzine meter gaf aan dat de tank nog half vol zit, maar we hebben al rond de 600 kilometer gereden. Ging er in de Polo toch 37 liter, was hij dus bijna leeg. Deze meter is niet te vertrouwen.
    Verder naar de Mac-Mac waterval, leuk, maar je kon er niet dicht bij komen. Bij ieder point off interest staan verkopers met houtsnijwerk en ander spul (eigen gemaakt van jarandaboom). Een paar kralen poppetjes gekocht en een uit hout gesneden Koedoe met kalf gekocht.
    De weg vervolgt, de vele Potholes (slaggaten), of te wel putdiepe gaten in de weg, omzeilend zijn we bij de Gecko lodge aangekomen.
    De bavianen schieten alle kanten op, deze komen iedere week langs om de bessen op te eten.
    Vanavond sluiten we weer aan bij de Braai en mogelijk dat we morgen weer een game drive doen van een halve dag(als er ruimte is). Anders eventueel met de eigen auto het Kruger Park in.

  • Reisblog Zuid Afrika

    Kruger Park

    Kruger Park maandag 15 oktober

    Vanmorgen om 5:15 opgestaan om met de Game drive naar het Kruger Park te gaan. We starten met een kop koffie en wat biscuitjes en we hebben kennis gemaakt met onze medereizigers Johanna en Luigi uit Duitsland, Osnabruck.
    Bijna een privé tour met z’n vieren in een grote open safari jeep. Het was een uurtje rijden naar de entree van het park. Wij namen de entree bij Orpen. Hier bekijken we een heel klein deel van het immens grote park. Wat op valt is de enorme droogte. Vele riviertjes staan droog en de natuur wil nog niet goed op gang komen. Betekent dat de dieren veel in beweging zijn om aan voedsel te komen. Er zijn nog enkele waterplaatsen waar het wild naar toe komt. We zien direct vele (soorten) Impala’s. Hebben we de BIG FIVE gezien ??? , nee niet allemaal. Al snel hebben we de olifant gezien, niet één, maar heel veel. Prachtig om ze in een rij de richting naar het water te zien lopen met Papa Olifant voorop. Even de Impala’s wegjagen, stampen in het water om de krokodillen te waarschuwen en daarna kon de hele familie in bad. Grote groepen buffels gezien en eind van de middag ook de Leeuw. Een mannetjes leeuw lag lekker lui in de schaduw terwijl mevrouw op jacht was. Natuurlijk nog vele andere dieren gezien, te veel om op te noemen. Giraffen, Wrattenzwijnen ,Bavianen, Koedoe’s, Struisvogels, Zebra’s, Waterbokken en vele mooie vogels.
    De lunch was perfect verzorgt evenals het ontbijtpakket. We kijken terug op een prachtige maar bloedhete dag van tegen de 40 graden in het park. Het was erg gezellig met Johanna en Luigi, je moet het maar treffen met je medereizigers. Een drankje een douche en straks lekker aan de BBQ, met een Zuid-Afrikaans wijntje natuurlijk.