La vie est belle

la vie est belle

 

De eerste week van juni, bloed heet weer en het is Pinksteren.

Leven als God in Frankrijk, of te wel zonder zorgen leven en van het goede der aarde genieten. Nou bijna dan, want er zijn altijd gasten waarbij je denkt ..waarom ben je hier 🙁

Maaike, Feico, Stan en Lobke zijn een weekje langs geweest. Denk je ze een rustige plaats te geven staan ze tussen twee Duitse gezinnen die elkaar kennen, tsja dat hebben we niet in de boekingen kunnen zien. Stan en Lobke hebben alle zwembaden uitgeprobeerd. Het weer was deze week ietsje wisselvallig, maar zeker niet koud. Weer een middagje Pezenas gedaan, maar ondanks bezoek ging ons werk natuurlijk gewoon door.

De twee weken daarna was het bijzonder rustig, van de 27 accommodaties waren er op een gegeven moment maar 5 bezet. Deze week veel gebruik gemaakt van het zwembad. Wat in Italië not done was, mag hier (in het laag seizoen) gelukkig wel. Er is een buitenzwembad (deels verwarmd, voordat er opmerkingen komen, nee niet de linker kant van het bad wel en de rechter niet, er zijn meerdere baden waarvan er één een beetje warm is). Maar ook een verwarmd binnenbad is aanwezig en een apart gedeelte, alleen voor volwassenen, met bubbelbaden, jetstreams e.d. kortom eind van de “werkdag” heerlijk ontspannen.

Zoals elk jaar tref je gasten die een caravan boeken en een kamer in het Hilton verwachten. Op een gegeven moment een lijstje aangemaakt met op- en aanmerkingen, toch wel lachen als je het terug leest. Het gras bij de buren is altijd groener 🙂

Tijdens het grasmaaien is door de tuinman met een bosmaaier een steen door de deur van een accomodatie geslingerd. Dat duurt hier in Frankrijk ca. twee weken voordat er nieuw glas in zit. Zetten ze er nieuw glas in, waarschijnlijk een stuk zwaarder dan het vorige met gevolg dat de deur scheef trekt en de sloten niet helemaal meer passen. Maar ach voor alles is een oplossing…of niet Lars.

Al wat fietstochtjes in de regio gemaakt en een middagje naar Beziers geweest en om precies te zijn naar de 9 écluses de Fonseranes. De 9 sluizen in het Canal du Midi waar je met een boot 21,5 meter kan afdalen naar het lager gelegen gedeelte. In Cap d’Agde was aan de haven een verkoop/demo van alle voertuigen welke zich op electriciteit kunnen voortbewegen. Van surfplank tot step, van mini onderzeeboot voor duikers tot motoren en van boot tot de klassieke eend 2CV.

Deze periode ook gebruik gemaakt om eens op bezoek te gaan bij onze collega’s op camping Les Sablons, gezellige lunch langs de boulevard.
Binnenkort gaan we met alle collega’s uit de regio wat eten op Le Méditerranée Plage.

Met de collega’s van Homair delen we de receptie, op drukke dagen niet erg praktisch, zij doen zo’n beetje hun hele administratie in het hokje dus voor ons blijft er niet veel ruimte over. Hebben we niet al te veel nodig, maar je geeft ze een vinger… vul de rest maar in.
Nu hebben we ook een parkeerplek toegewezen gekregen voor de golfkar c.q. dienstfietsen. Ook deze moeten we delen, nog even dan willen ze dat we de staffcaravan en ons bed gaan delen. Niet even handig allemaal, bespreek punten voor de evaluatie eind van het jaar.
We hebben nog een heel, maar dan ook een heel klein beetje hoop, dat de dooie golfkar wordt vervangen. Fingers crossed…

Met de overige collega’s van Vancanceselect en Eurocamp hebben we matig contact. De Fransen praten uiteraard graag in het Frans, maar ook waar je bij bent. Bij de andere touroperator is het verloop van personeel zo groot dat je soms niet eens door hebt dat er nieuwe collega’s zijn. Gelukkig hebben we ook fijne gasten en een bakkie en/of drankje doen moet zo af en toe ook kunnen. Of niet Femmy en Ben.
Ben heeft trouwens een route gemaakt naar een gedeelte waar je kan mountainbiken, deze is nu in de receptie beschikbaar.

Vandaag is het dus Pinksteren, gisteren 15 gasten uitgezwaaid en 22 nieuwe gasten verwelkomd. Om zes uur op en om half negen ’s avonds zaten we aan een pizza. Tussendoor uiteraard even pauze gehad voor een snelle bak koffie en twee chocolade croissants. Was even flink aanpoten, maar dankzij Khadija en Christelle, die verantwoordelijk voor de schoonmaak zijn, is deze dag ook weer goed verlopen.

Vandaag rustig op de veranda voor de caravan ontspannen en lekker niets doen..leven als God in Frankrijk.

Pas de stress

We zijn inmiddels een paar weken “open” De eerste gasten zijn binnen en na de tweede week zaten we helemaal vol.
Voornamelijk zijn het de Duitsers die de weg naar Beach Garden hebben gevonden, zij hebben twee weken vakantie en zijn dus op zoek naar een beetje zon en een geweldig host echtpaar op deze camping 🙂 .
Ook een paar verdwaalde Fransen hebben we inmiddels mogen ontvangen. Met handen en voeten en een beetje google translate komen we een heel eind. Een aantal gasten komen hier al de nodige jaren, dus hebben niet veel uitleg nodig.

De golfkar die hier stond is echt overleden. Niet meer op te laden en gelet op de leeftijd en het uiterlijk van de accu’s is er geen eer meer te behalen aan deze Golfette électrique. Dus alles op de fiets. Er staan hier twee “dienstfietsen”, beetje oud en gammel met aanhangwagentjes. Best wel goed voor ons maar gasflessen, tafels e.d vervoeren in die bakjes is echt een uitdaging.

Het receptiegebouw (4 kleine hokjes op wielen) zijn klaar. Wij delen onze “receptie” met Homair. Dus met Franssprekende collega’s, schouder aan schouder voor het kleine loket. Gelukkig hebben wij veel minder aankomsten, maar op drukke wisseldagen gaat dit een uitdaging worden. De aankleding is nog niet klaar, moet nog een bord opgehangen worden en de beachvlag moet nog geleverd worden.

Alle mobilehomes zijn klaar en inmiddels al een keer verhuurd geweest. Wat aanloop probleempjes zijn normaal. Het tempo waarop de technische mensen onze mobilehomes hebben vrijgegeven geeft nog een heleboel ruimte voor verbetering. Bij één MH moest op de dag van aankomst van de gasten nog een vloer gerepareerd worden en nieuw zeil worden gelegd en uiteraard daarna technisch vrijgegeven worden.
Ondanks een stroomstoring van bijna twee uur hebben we het net gered. Nog even schoonmaken en twee uur later zaten de gasten van hun vakantie te genieten. Na her en der een kleine reparatie ( kookplaat vervangen – gastdrukregelaars vervangen – BBQ omwisselen en een aantal airco’s die nog bijgetankt moeten worden met wat gas) zijn we eigenlijk goed van start gegaan. Tot nu toe lijkt het er op dat deze (nieuwere) mobilehomes minder werk geven dan de wat oudere in Italië.

Dus wat tijd om met de fiets op pad te gaan. Er zijn hier best wat fietspaden dus langs de éntang de Thau naar Marseillan gefietst. Leuk klein havenstadje met natuurlijk een ijssalon bezocht aan de haven. Behoorlijk kleurtje opgedaan en ‘s-avonds genieten van een drankje op ons eigen terras.

Paasweekend en we zitten helemaal vol. Marijke heeft een kleurwedstrijd georganiseerd en een aantal kleurplaten geprint en uitgedeeld. De ingeleverde platen hebben we in de receptie opgehangen en zaterdagmiddag voor Pasen hebben we een winnaar in de leeftijdsgroep 0 tot 6 jaar en van 6 tot 12 gekozen. Zij kregen een grote chocolade paashaas. Uiteraard kreeg elke deelnemer een klein chocolade paashaasje met zijn of haar naam erop. De kleurwedstrijd werd door de kinderen en ouders erg gewaardeerd.

De eerste gasten zijn weer weg, Pasen is voorbij en er is ook meer tijd om met Max naar het strand te gaan. Wel oppassen natuurlijk, alle Duitsers zijn nog niet weg en voor je het weet lig je in een meters diepe kuil ( dat zijn ze nog steeds niet verleerd 🙁 )
De meivakantie staat nu voor de deur en dan komen de Nederlanders. De gratis fietsjes bijna allemaal nagekeken, bandjes daar waar nodig vervangen, bolderkarren opgepoetst en gesmeerd, we zijn er weer klaar voor. Deze dagen iets minder weer, morgen even naar Montpellier.

Het weer is reuze meegevallen en zitten nu al een paar weken lekker in de zon. Montpellier is een leuke stad om rond te struinen maar eigenlijk was Pezenas een stuk gezelliger. Een leuk dorpje met een historische binnenstad waar allerlij artistieke winkeltjes en bedrijfjes zitten. Oja.. je kan er ook verse macarons krijgen..haha krijgen ..€ 45,00 per kilo, rare jongens die Fransen (of waren dat de Romeinen (Astrix en Obelix)). Kortom het werden deze week koekjes uit de supermarkt.

Verder niet zo veel nieuws, zitten praktisch vol, op een verdwaalde Italiaan na zitten er alleen Nederlanders in de huisjes. Met koningsdag werden her en der wat straatjes met oranje vlaggetjes versierd (dit tot ongenoegen van de campingdirectie) maar werd uiteindelijk getollereerd voor één dag.

Met de fiets een klein stukje richting Sete gefietst (kwartiertje hooguit) en daar lekker in de duinen gelegen, uit de wind, uitzicht op zee en een leeg strand voor ons, heerlijk rustig. Wat hebben we het toch zwaar :-).

Tot nu toe gaat het er relaxed aan toe, nagenoeg geen problemen, hier en daar een kleine reparatie en het gesjouw met de gasflessen is wat minder. Over het weer hebben de gasten niet te klagen over de muggen wat meer. Laatst is het moeras/natuurgebied naast ons nog met een helicopter besproeit. Zolang er nog water in staat, blijven de muggen nog komen. Het is weer wachten op nieuwe gasten, hebben de muggen weer vers bloed en laten ze ons met rust 🙂

Tot zover onze update, komende drie weken (vanaf 7 mei) hebben we bijna niets te doen, van de 27 units zijn er maar een paar bezet. Wat meer tijd om er eens op uit te trekken. Een dagje Spanje staat in ieder geval op het lijstje.

A la prochaine

De eerste maand

De eerste maand zit er bijna op.

 

Onze leefcaraven (stafmobilehome) staat wel op zijn plaats maar mist wat aansluitingen.
We zitten zolang in een Excellent Lounge, prima caraven maar hier moeten we straks wel uit omdat deze vanaf 9 april verhuurd is. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken we hebben bijna 4 weken te gaan voordat de eerste gasten komen. Nu moeten onze caravans eerst een safety check ondergaan voordat wij er überhaupt in mogen. Het eerste weekend niets kunnen doen omdat het onafgebroken heeft geregend, een pallet voor het terras gelegd om nog enigszins met droge voeten binnen te komen. Onze monteur was nog op cursus in Italie dus voordat de eerste woonmobile vrij gegeven werd zijn we weer enkele dagen verder. Maar hopelijk wordt onze leefcaravan ook binnenkort vrijgegeven (airco aansluiten en controleren, hoe moeilijk kan het zijn…toch). Onze monteur werkt ook voor Eurocamp meer dan 80 units, Homeair 66 units. Zijn wij met 27 units maar een kleine speler. Dus mondjesmaat worden er mobilehomes vrijgegeven en we kunnen rustig doorwerken. We hebben geen invloed welke mobilehomes als eerste worden gedaan dus het is af en toe balen dat je nu mobilehomes schoonmaakt die niet op de eerste zaterdag nodig zijn.
Onze leefcaravan lijkt een kleine soap te worden, airco kan niet aangesloten worden omdat ….er geen water / elektra en geen riool aangesloten is (en voor de airco moeten de leidingen nog getrokken worden). Maar alles gaat goed komen.

Tussen door wat boodschappen doen, in Agde op zo’n 6 kilometer zijn veel winkels een grote Intermaché / Lidl / Decathlon en de nodige lokale winkels en niet geheel onbelangrijk een Bricocash, een grote bouwmarkt. We zijn al even op zoek naar een eigen wasmachine, maar zolang we geen leefcaravan hebben blijft het bij zoeken. Nog niet veel van de omgeving gezien, een keer boodschappen doen in Beziers en een keer op de fiets via het Reserve Naturelle du Bagnas (een natuurgebied grenzend aan onze camping) naar Cape d’Agde. Het naturisten gedeelte en de grootste swingersclub van Europa maar even gelaten voor wat het was. We zijn neergestreken bij het haventje waar we heerlijk geluncht hebben. Veel plekjes kwamen ons zeer bekend voor, drie jaar geleden liepen we hier ook, toen met Max en Dex.

Terug op de camping, waar vreselijk hard gewerkt wordt, ik denk dat er zo’n 80 caravans verplaatst en geplaats moeten worden. Vrachtwagens rijden af en aan om nieuwe caravans af te leveren. De receptiehokjes beginnen ook vorm te krijgen en het pleintje moet nog aangelegd worden. Inmiddels een werkbijeenkomst gehad met de camping en alle andere couriers (nou ja alleen de touroperators die aanwezig waren). Eerst de instructie in het Frans (duurde een uur) en toen in het Engels voor ons en Eurocamp (20 minuten), denk dat wij niet alle info hebben gekregen. Wij zitten met Homeair in het zelfde receptiehokje, zijn benieuwd hoe het e.e.a gaat lopen.

We zitten nu vier weken op de camping, de kraanwagens en nieuwe mobilehomes rijden nog steeds af en aan. Mogelijk 6 april zijn de receptie hokjes klaar, het pleintje geasfalteerd maar verder ……pfff moet nog erg veel gebeuren in de laatste week. Ook voor ons, het tempo ligt best wel hoog maar lopen toch ook wel tegen wat probleempjes aan, mobilehomes die niet goedgekeurd zijn (Lars onze regiomanager heeft een aantal dochebakken vervangen en de douchekranen moesten nog vastgezet worden …dus een rood label). Voordat deze weer gekeurd worden zijn we weer een tijdje verder.

Na veel zeuren bij de camping wanneer de leefcaravan aangesloten gaat worden is dat uiteindelijk gelukt, let wel aangesloten, maar dat betekend nog niet dat we water en elektra hebben…zucht. Heeft Marijke haar charmes in de strijd gegooid en uiteindelijk is er een monteur gekomen om het water en elektra erop te zetten. Blijkt dat we deze faciliteiten moeten delen met een huurcaravan van Europcamp, hoe dat zal gaan ….om de beurt douchen, als wij de airco aanzetten dat de stop eruit vliegt bij de buren, we gaan het meemaken. Na veel overleg hebben we nu minder dan een week voordat we uit onze tijdelijke woonruimte moeten een monteur gekregen die de airco komt aansluiten. Is de airco voor de koeling niet belangrijk, we kunnen hem deze periode niet missen als verwarming.

Samen met Lars zijn we naar de But in Agde geweest om een wasmachine te kopen, Lars was mee voor het transport en heeft ons geweldig geholpen met het aansluiten ( nou ja geholpen..Lars heeft het werk uiteindelijk gedaan). Ook fijn dat hij nog een mast had liggen en hij heeft onze schotel aangesloten (uitrichten en installeren) hij staat nu op onze leefmobile en hebben perfect beeld op onze TV. Dit weekend gaan we verhuizen, volgende week in ieder geval nog 5 mobilehomes schoonmaken voor de 9e en vanaf woensdag de puntjes op de wel bekende i zetten. Kleine reparaties, tuinmeubels buiten zetten, nieuwe nummers en reclameborden op de mobilehomes en natuurlijk de drankjes en andere benodigdheden klaar zetten. Het weer gaat ook een beetje opknappen, eerst lekker in korte broek en T-shirt nu is het een stuk kouder en erg veel wind (dakleer van een veranda eraf gewaaid, met windkracht 6 erop geklommen en met de nodige asfaltspijkers weer vast gezet

Maar het betere weer is op komst en straks als alles weer klaar is en de eerste gasten zijn binnen, kunnen wij ook wat meer achterover zitten ( bij wijze van spreken dan).
Even tijd genomen om naar Sete te gaan, op zondagmiddag en echt Frans …er is niets open, de zondag is echt heilig hier. Onze collega’s van Vacanceselect moeten verplicht weekend houden of de dagen op een andere dag “inhalen”. de Franse wet is hier erg streng in.
Even terug naar Sete , dit ligt op ca 18 kilometer en lijkt een mooie havenstad. Nu nog erg rustig maar volgende maand….

We zitten inmiddels in onze leef/staf caravan. We hebben de eerste borrel met onze Franse collega’s achter de rug, was erg gezellig en gelukkig spreken de meesten goed Engels. We hebben het prima naar ons zin, wasmachine draait overuren en nog ca 4 mobilehomes te gaan en we zijn klaar met de grote schoonmaak. Zaterdag komen de eerste gasten En .. eind van de maand komen Maaike, Feico, Stan en Lobke langs, leuk om ze weer te zien en we gaan een er een gezellige week van maken. We hebben er nog steeds veel zin in en gaan nog een mooie tijd tegemoet .

doei…dat hebben we de Fransen hier geleerd

Settelen op Beach Garden

Settelen op Beach Garden

Woensdagochtend 9 maart “eindelijk” is het zover, we mogen weer. Alles ingepakt. de auto echt afgeladen vol, fietsen achterop. Lijkt wel of we ieder jaar meer meeslepen. Tuurlijk we zijn wel dit jaar eerder dan vorige jaren, dus wat extra warme kleren is geen overbodige luxe.
Exact om 09:00 uur trokken we de deur dicht voor 7 maanden en gingen bij Elten de grens over naar Duitsland. Bij Goch weer Nederland in , via Roermond en Maastricht zijn we bij Luik België in gedoken. Even een blik op de benzinemeter, met driekwart tank (Duitse benzine) van €1.83 vertrokken) maar Luxemburg moet haalbaar zijn. Met minder dan 10 liter in de tank rollen we bij Capellen het terrein van de BP op. En ja hoor € 1.65 per liter 🙂 .
Het was bijzonder rustig op de weg en konden lekker relaxed richting Nancy toeren. Eerste overnachting in het Ibis Styles Nancy Ouest Laxou hotel. Mooie maar warme kamer, maar dat zijn volgens mij alle hotelkamers. Deze middag gewandeld in het Park d’Agrement, een mooi stadspark
naast het hotel. Lekker gegeten in het restaurant, Marijke ging voor een “heet potje” en ik kreeg Donald Duck op mijn bord.
Na een prima ontbijt vertrokken we even voor negen uur aan de tweede etappe. Een kleine 600 kilometer naar het zuiden. Vanaf Dijon werd het drukker en de overgang van de A6 naar de A7 bij Lyon blijft een rot stuk om te rijden.
Na een geplande pauze zagen we even later bij een pomp een benzine prijs van €1.97 terwijl op de hele route soleil de gemiddelde prijs rond de €2.25 – €2.35 ligt. Maar gelijk een extra stop ingelast, je bent toch een Hollander…toch.

Tegen 5 uur kwamen we aan bij La Maison De Vélina in het pittoreske dorpje Sernhac, kort voor Nîmes. Sernhac is niet berekend op een grote auto met een fietsdrager en het is niet mogelijk om in het dorp dicht bij de B&B te parkeren. Maar onze gastvrouw Veronique had een mooie oplossing. De auto mocht in hun garage staan, maar het straatje was zo nauw dat de draai met de fietsen niet te doen was. Fietsen eraf en ernaast in de garage gezet, en alles staat nu veilig achter slot en grendel. Mooie , hele ruime kamer is een heel oud huis. Welgeteld was er één restaurant in het dorp (Pizzeria), daar maar gebruik van gemaakt . Was meer een kantine / clubhuis dan een restaurant maar de pizza was prima en het bier koud. Wat kan je nog meer wensen.

Na een lekker ontbijt aan de laatste 130 kilometer begonnen. Rond 11 uur reden we de camping op, nou ja camping…. één grote bouwput. Er wordt nog hard gewerkt voor het nieuwe seizoen. Ons regioteam, in ons geval Lars, was al op de camping om ons op te vangen. De leefcaravan staat op z’n plaats maar moet nog aangesloten worden. Bij lange na niet zo’n mooi plaats als vorig jaar (die ga je ook nergens meer vinden), maar we kunnen er goed mee doen. Voorlopig zitten we in een huurcaravan tot we kunnen verhuizen. Kennis gemaakt met de medewerkers op de receptie en dat was een warm welkom. Voelt goed en hebben er veel vertrouwen in.
De receptie tent komt er niet, best wel jammer, er komt ( moet nog gebouwd worden) een receptie gebouw waarin wij een eigen stuk balie krijgen waarachter wij plaats moeten nemen. Gaat straks we wat praktische problemen opleveren m.b.t. het persoonlijk ontvangst met een drankje en afgifte van kinderfietsjes. Maar dat zien dan wel weer en zal ook wel weer een oplossing voor komen.

Al even naar de Hyper U geweest voor wat boodschappen en nu naar buiten staren. Het is gaan regenen en het regent nu al bijna 24 uur.
Daar rij je dan bijna 1400 kilometer voor 🙁 .

Maar vanaf volgende week wordt alles weer beter. Moet ook wel , we moeten snel aan het werk, van de 27 units zijn er vanaf 9 april 22 bezet. De monteur moet alle Mobilehomes nog checken en aansluiten, zodra dit klaar is kunnen we beginnen met het schoonmaken. Hopelijk staat de storetent er ook snel , dan kunnen we de voorraad uit de mobilehomes halen en klaar voor de verhuur maken. Kortom werk zat 🙂 We gaan er weer voor ..


à bientôt.

encore cinq semaines à attendre…

Nog vijf weekjes wachten… nou ja wachten, er is nog genoeg te doen en voor te bereiden, maar dan gaat het toch weer echt gebeuren…. Een nieuw avontuur maar nu onder de Zuid Franse zon.
Zoals de planning nu is vertrekken we ergens rond 10 maart om in Noord Frankrijk onze eerste overnachting te nemen en vrijdag verder te reizen tot ergens bij Orange. Zaterdag 12 maart willen we eind van de ochtend de Camping Les Méditerranées Beach Garden op rijden.

De fietsen gaan dit jaar weer mee en natuurlijk onze Max. Heeft hij net in het Italiaans leren blaffen, moet hij nu omschakelen naar het Frans. Wij zijn trouwens ook druk in de weer met de Franse lesboekjes.
Weer wat boodschappen hamsteren (hagelslag /pindakaas 🙂 )en nog even overwegen of we een schotel/decoder en tv meenemen.

Als we goed geïnformeerd zijn, staat er een “nieuwe” leefcaravan, die moeten we die dag eerst maar even opzoeken en inrichten. Moet er te veel aan gebeuren, gaan we tijdelijk in een huurchalet. Nu maar duimen of er een golfkarretje beschikbaar is, anders wordt het lopen en fietsen, ook geen probleem natuurlijk. Eerst het bed bekijken en kijken of we eerst een ritje Ikea moeten maken voor een goed matras.

De boekingen lopen al binnen en vanaf 9 april zitten we al voor de helft vol.
Pas na de officiële aftrap / instructie dag krijgen we onze nieuwe materialen (kleding e.d). Vorige jaren werkten we voor Go4camp en dit jaar staan we er voor Roan. Dus nieuwe kleding, visitekaartjes schrijven en een nieuwe sticker op de auto.


We kunnen al kijken in het bookingssysteem en wat nieuw is dat we gasten krijgen die een maand lang blijven. Lijkt er op dat we veel gasten krijgen die hier jaar na jaar komen.
Laten we hopen dat we dit jaar gebruik kunnen maken van een receptietent. Elke dag ‘s-morgens “spreekuur” bij de tent lijkt ons leuk, fietsjes uitdelen (en ja natuurlijk bandjes plakken, wat natuurlijk iets minder leuk is). Door Covid19 hebben we nog nooit eerder een receptietent gehad, duimen of het nu wel kan/mag.

We zijn er weer helemaal klaar voor. Afspraak voor Max bij de kapper en inentingingen zijn gemaakt, fietsen voor een servicebeurt kunnen weg. Natuurlijk zijn we goed uitgerust na 10 heerlijke dagen in de zon in Algarve /Portugal.

spiaggia

Van Si naar Oui

We zijn al een paar weekjes thuis. De laatste weken op Spiaggia e Mare waren “rommelig”. Druk bezig met de afbouw en winterklaar maken van de mobilehomes, komt de directeur 3 dagen voor 27 september met het verhaal dat ze de camping op de 27e gaan sluiten tot 18 oktober. Betekent dat er niemand meer aanwezig mag zijn, de poorten gaan op slot en we mochten na de 18e terug om het werk af te maken. Daar sta je dan met je goede gedrag. Snel contact met het Regioteam en kantoor en na veel overleg mogen we op de camping blijven. Maar de camping gaat wel dicht dus met de code van het toegangshek op zak kunnen wij er in ieder geval in en uit. Peter en Anita van Gustocamp zijn de eerste week van oktober vertrokken en toen waren er nog maar drie. Samen met collega Iris bleven we over op een grote lege camping en in de avond en nacht met heel beperkte verlichting.
Iris op zaterdag de 10e op de trein in Bologna gezet richting Duitsland. Nog even van de gelegenheid gebruik gemaakt en lekker geluncht in het centrum bij het restaurant waar we al eerder een heerlijke brood/vlees en kaas plank hebben gegeten. Uiteindelijk terug naar Porto Garibaldi om in te pakken voor zondagochtend. We willen bijtijds vertrekken richting Duitsland. Bij wijze van spreken hebben we het licht uitgedaan, hek achter ons gesloten en op naar het koude noorden.

Half Duitsland was nog onderweg en we kwamen op de Brennerpas al in de file te staan. In Oostenrijk nog even goedkoop tanken en wat lunchen om vervolgens net voorbij de Fernpass weer in de file terecht te komen. Controle aan de grens en wij mochten uiteraard zo doorrijden. In de loop van de middag in Kempten aangekomen in Hotel Waldhorn. Helaas was alles om 6 uur al gesloten en konden we alleen iets eenvoudigs eten. Maandag Ruhetag (waar vind je nog zoiets) , wel een goed ontbijt maar verder was er niets te krijgen. De maandag gebruikt om Kempten te ontdekken en nog wat inkopen te doen. Waarachtig er was nog een gaatje te vinden waarin de laatste inkopen nog pasten, de wagen zat echt bomvol.
Dinsdag verder naar Nederland, dit jaar even oppassen voor flitsers en proberen zonder boetes thuis te komen.
Of dat gaat lukken?? in Bologna zijn we door de binnenstad gereden terwijl daar een bord stond dat het niet mag en dat ze mooie camera’s hebben om dat te controleren. Die kan wel eens rond de kerstdagen binnen komen. 🙁

Proberen weer de draad een beetje op te pakken en zijn gaan klussen in het huis. Inmiddels een voorstel van Roan gekregen voor een camping in Frankrijk, de Jura om precies te zijn. Hele mooie plek maar een vrij kort seizoen. Dus gevraagd of er nog een alternatief was/is.
Nou die is er en we gaan in 2022 naar ……..

                           Camping Les Méditerranées Beach Garden ★ ★ ★ ★ ★

Deze camping ligt in Zuid-Frankrijk in de Languedoc-Roussillon bij Marseillan Plage. Hier gaan we 27 units beheren, iets minder dan dit jaar, maar wel veel grote 3 kamer mobilehomes en…geen bungalowtenten 🙂
We starten al vrij vroeg, zullen ergens half maart vertrekken en komen dan weer half oktober weer terug. Benieuwd hoe het op een grote (880 plaatsen)camping er aan toe gaat. Het zijn drie campings bij elkaar onder de naam Les Méditerranées en in 2019 zijn we op één van de campings geweest met onze eigen caravan.

Wij zullen ook van dit Franse avontuur regelmatig een blog maken. Een mooie omgeving, leuke (toeristische) dorpjes, kortom wat meer vertier op en rondom de camping.                En natuurlijk weer lekker zuidelijk en waarschijnlijk weer prachtig weer.

à bientôt  … tot de volgende blog

De laatste loodjes

De afgelopen weken “krabbelde” lekker door. We hadden natuurlijk onze drukke dagen maar toch ook genoeg tijd om er op uit te trekken.
We hadden de fietsen mee dus op pad richting het noorden. Langs de kust via Lido degli Scacchi, lido delle Nazione. Een mooie route door het bos richting lido di Voldano waar we onze eerste koffiestop hadden. We volgen borden en het zou een fietsroute moeten zijn. ja.. voor mountainbikes misschien, maar niet voor een paar elektrische fietsen. Flinke stukken wandelend afgelegd, ploeterend door het rulle zand onder een lekker zonnetje en een temperatuur van 30 +. Via een paar singeltracks en gravelpaadjes zijn we aangekomen in Goro. Besloten om hier weer om te draaien, maar niet voordat we geluncht hebben. Bij het haventje was een leuk restaurantje la Cambussa (ach daar zullen ze wel vis hebben), nee dus, uit de cryptische omschrijving op de kaart kon je geen chocolade maken, laat staan vis. Bleek er alleen maar met schelpdieren te worden gewerkt. Voor Marijke hoera, voor mij brrrr. Kan beter met mijn kleinzoon schelpen gaan zoeken op het strand dan dat ik ze uit de pasta moet vissen. De batterij (ook van de fiets) weer opgeladen weer richting “huis”. Ja hoor.. een lekke band en nog 25 kilometer in de middle of nowhere te gaan. Wel plakspullen mee, maar ook een niet werkende pomp. Provisorisch geplakt (lek zat natuurlijk pal naast een eerdere reparatie) en weer verder.

Later zijn we nog naar Brisighella geweest. Het fort, de klokkentoren en de kerk van Monticino dateren alle drie uit de middeleeuwen en domineren nog steeds het stadje aan de voet van de hogere Apennijnen. Gewandeld over de lange portico Via degli Asini, de ezelsweg, die ter hoogte van de eerste verdieping loopt van de gebouwen aan de Piazza Marconi
San Marino stond ook dit jaar weer op ons lijstje. Na een halfuur rondjes rijden hadden we eindelijk een parkeerplek. Blijkt dat juist deze zondag een games en comics festival te zijn. Druk..druk ..druk maar wel erg gezellig. Overal was wat te doen of te zien. Zo loop je door een scene van Walking Death en later kom je Spiderman en Batman tegen. Ons zelf nog wel getracteerd op een smartwatch en een lekker geurtje, hadden we best wel verdiend, vonden we zelf.
Natuurlijk wel weer even tijd gehad voor het strand, inmiddels toch wel een lekker kleurtje opgedaan en nu (10 sept) al schrijvend in het zonnetje is het nog steeds aangenaam tot warm (30 graden) hier.

De Nederlanders zijn inmiddels naar huis, alleen Zuid Duitsland heeft nog vakantie, dus veel gasten uit de Freistaat Bayern en Baden Württemberg. Deze weken geen schoonmakers meer, dit gaan we vanaf nu zelf doen. Er zit geen druk meer achter en verdienen nog een zakcentje extra.
Op en rond de 11e september vertrekken deze ook bijna allemaal weer. Zaterdag 11 sept nog 4 incheckers voor het laatste weekje en we kunnen langzaam met de afbouw beginnen. Met de tenten hebben we het e.e.a. te stellen gehad. Bij 5 van de 8 zijn de ritsen kapot gegaan in één tent de rits in de binnen tent. Hebben we eindelijk wat regen, blijkt één van de tenten op de naden te lekken…zucht. Een paar dagen later kregen we een speciaal afdekzeil om over de tent te spannen. De eerste tenten staan nu leeg en zijn vast begonnen met het wassen van de muskieten netten en schoonmaken van de ventilatoren. Het merk Go4camp gaat er volgend jaar helemaal uit dus alle uiterlijke kenmerken moeten we van het meubilair en mobilehomes verwijderen. De tenten en party tenten worden vervangen voor tenten in de Roan kleuren.

We kijken met spanning uit naar de lijst met campings voor volgend jaar. Kijken of er nog een geschikte camping voor ons is in Italië , Frankrijk, Spanje of misschien wel in Nederland. “Onze” camping Spiaggia e Mare bevalt nog prima maar, we willen wel eens een andere omgeving en straks met één merk krijg je twee kapiteins op het schip. We weten niet of we dat wel willen, maar schrijven Spiaggia nog niet volledig af.

Martijn, Maite en Finn zijn (met een vertraging van bijna 5 uur) aangekomen op Bologna Airport. Stonden twee mooie lamborghini’s in de hal, vergeten te vragen of ik mijn Volvo kon inruilen. (maar ja een caravan achter z’n Lambo is ook geen gezicht) De jongelui opgehaald en gelijk door naar de accommodatie en naar bed. Al lekker aan het strand geweest en de volgende dag naar het zwembad. Jawel…we hebben weer toestemming om het zwembad te mogen gebruiken. Komende week is er nog tijd genoeg om met elkaar leuke dingen te gaan doen. Maar eerst nog even dit drukke weekend “overleven” :-).

We zijn van plan ( als alles gaat zoals het moet gaan) om op 6 oktober weer naar Nederland terug te gaan. Eerst de 18e de laatste gasten uitzwaaien en starten met de afbouw. Inventariseren wat er allemaal besteld en/of gerepareerd moet worden voor volgend jaar en afsluiten.

Voorlopig de laatste blog, wie weet tot volgend jaar en op welke camping en/of welk land is voor ons ook nog de vraag.
Ciao , ciao tot snel in het koude Nederland.

Druk, drukker en meer

Het seizoen is nu echt losgebarsten. Het is nu begin augustus en we zitten “ bommetje “ vol. Bijna dagelijks krijgen we verzoeken of er een paar dagen kan worden  “ bij geboekt ” of gasten die bij andere operators hebben geboekt met vragen of wij nog een weekje vrij hebben. Helaas, we moeten al vanaf half juli nee verkopen en dat blijft zo tot begin september. We zien een verschuiving in aankomsten. Was het altijd de zaterdag die erg druk was, nu zijn de maandag en donderdag ook populaire aankomst / vertrekdagen. We hebben nu alleen nog back to back wissels ( ‘s-morgens eruit en ‘s-middags weer vol). Gelukkig hebben we Elena en Tanja, onze vaste schoonmaakploeg. Waren eerst met ze vieren, maar twee bleken lange vingers te hebben. Decoders  en handdoeken waren niet veilig. Toch is het een redelijk rustig jaar, geen gekke dingen, geen grote verstoringen, in ieder geval veel minder dan vorig jaar. En toch zijn we nog maar weinig op het strand geweest.

Drie dagen zijn we op pad geweest , nou ja een paar uurtjes dan. Eerst nog een keer Ravenna, lekker door de stad slenteren en de koelte van een shoppingmall opgezocht. Later zijn we naar Bologna geweest, een mooie stad en er was te weinig tijd om alles te zien. Maar even de toerist uitgehangen en met de rondtoer in een open bus mee geweest. Zeker een stad om nog eens terug te gaan. Onze laatste trip was naar het autodromo Enzo e Dino Ferrari -Imola. Het circuit ligt in een mooi park waar je heerlijk kan wandelen, het monument van Ayrton Senna bezoeken en de mogelijkheid hebt om de paddocks te bekijken. Later zijn we met een tas vol folders door gereden naar city di Dozza, een leuk dorpje met allemaal muurschilderingen. Lekker geluncht in de lokale osteria. In en rond Porto Garibaldi is ook voldoende te doen, slenteren langs de winkels in Lido del Estensi en in de rij staan voor een heerlijk Italiaans ijsje. Vorige week was het La notta Rosa met straattheater in het centrum. Op een terrasje van de plaatselijke kroeg gezeten en genieten van de zwoele zomeravond. Als je zo de krant  leest zijn we toch heel blij dat we in Italië mogen werken. Ongelooflijk wat een slecht weer overal. En wij al mopperen dat we afgelopen periode vanaf begin mei toch al drie dagen met wat regen hebben gehad.

Het voorseizoen (Pinksteren) zaten er veel Duitsers, daarna kwamen de Polen en Denen en nu zijn het de Duitsers en de Nederlanders die de camping vullen. Ook de campingplaatsen zitten helemaal vol. Lopen we onze dagelijkse ronde, steekt een man de hand op, ik zeg netjes hallo terug, maar Marijke had het gelijk door. Waren het gasten die vorig jaar in een huisje zaten en nu met hun camper zijn gekomen. Leuk om ze weer te zien en te spreken. Toch veel terugkerende gasten hier op de camping.

In het restaurant is het zo druk dat je ‘s avonds in de rij moet staan voor een tafeltje. Onze twee wekelijkse pizza en bier avond 🍺🍕is komende periode komen te vervallen en zelf zoeken we de eetgelegenheden buiten de camping maar op, sushi en chinees is ook lekker na al die pasta’s en pizza’s.

Voor kantoor moeten we de gegevens en bijzonderheden over de camping weer doorgeven, dus binnenkort gaan we weer een beslissing maken over onze werkplek voor volgend jaar. In Italië wordt het lastig om een camping “ alleen” te krijgen, dus zonder een tweede koppel. Max is niet overal welkom en mogelijk wijken we uit naar Frankrijk. Als ik het weer ( regen ☔️☔️) zo in Nederland zie, staan we nou ook niet direct te trappelen om daar te gaan werken. In Toscane een leuke camping gezien , mogen wel honden, maar als je er werkt mag het weer niet…hoe zo 🤷🏽.

Als we niets passends  kunnen vinden / krijgen blijft Spiaggia e mare nog altijd een optie. Toch wel leuk te horen wanneer gasten vragen of we er volgend jaar weer zijn of aangeven” waar jullie heen gaan gaan wij ook”.

 

Maar eerst dit seizoen afmaken, nog steeds veel plezier in, gezellige groep collega’s en fijne staf van de camping. September komen Martijn en Maite met onze kleinzoon Finn een dikke week op vakantie. ☀️🍍Gezellig , hopelijk is het wat rustiger dat we ook wat tijd met Finn kunnen doorbrengen.

Ciao ciao  🇮🇹 Tot de volgende blog.

Soms zit het mee, soms zit het tegen

a volte funziona a volte va male

Soms zit het mee soms zit het tegen..

a volte funziona a volte va male

Het was toch nog een beetje stressen om alles voor 19 juni, de eerste echte drukke aankomstdag, alles klaar te krijgen.
Iedereen binnen het bedrijf werkt zich een ongeluk en maakt veel uren om alle campings te voorzien van de benodigde materialen. Meestal lukt het, zei het een paar dagen voor opening en in een enkel geval moet er enige creativiteit aan te pas komen.
Tahiti, camping net boven ons, had geen partytenten voor de bungalowtenten, deze heb je echt nodig als je pal in de zon staat. Onze Go4camp partytent voor de receptietent afgebroken en samen met een Roan partytent naat Tahiti gebracht. Staat er wel een blauwe tent voor een groene bungalowtent, maar de gasten hebben wat schaduw.

Omdat onze directe Roan collega’s naar Tahiti waren gegaan om de boel op de starten hadden wij de zorg voor zowel de Roan als Go4camp gasten. Zo in het begin best wel goed te doen. Terugkomst van onze collega’s was niet echt een succes en zij zijn na een week weer vertrokken. Gelukkig anders hadden wij onze biezen gepakt en waren weer naar Nederland gekomen. Er stond een drukke zaterdag met rond de 46 aankomsten (Roan en Go4camp samen)en een groot aantal vertrekkende gasten op het programma en we zouden hulp krijgen van onze troubelshooters Peter en Marie, maar dat bleek achteraf niet nodig. Roan had een nieuwe koppel aangenomen en deze kanjers zijn vanuit Zuid Frankrijk rechtstreeks naar Spiaggia e Mare gekomen om het seizoen verder af te maken. Iris en Nadia, twee jonge vrouwen maar geen ervaring in dit werk, pakten de boel erg goed op en zijn erg prettig om mee samen te werken. Eindelijk wat rust in de kop en de lol in dit avontuur begint weer langzaam terug te komen.

We zijn verhuisd… nee geen kaarten of bloemen sturen en nee er komt geen housewarming party, maar we hebben onze intrek genomen in de caravan achter ons. Deze leefcaravan is vorig jaar “nieuw” geplaatst en deze is een stuk groter dan onze vorige. Nu hebben we het ochtend zonnetje en na 12:00 uur schaduw op het terras.

Met de pinkstervakantie zaten we vol met Duitse gasten, maar tot komend weekend zijn het overwegend Polen die de weg naar Italië hebben gevonden. De Polen hebben de naam, maar de Italianen zijn toch de grootste viespeuken. Al flink aan de stok gehad met een Italiaanse signora en haar 5 kinderen. Als je er hier een aantal van hebt in het jaar, kan je ons opvegen. Geen land mee te bezeilen en zelfs de Italiaanse mannen van de technische dienst kregen geen vat op haar. En natuurlijk, uitgerekend bij haar krijgen we te maken met een gigantische verstopping. Rioolwater liep de douche in en via de wastafels naar boven. Maar goed “madame” is naar huis, verstopping opgelost en de keet weer schoon.

Over schoon gesproken, de accommodaties worden schoongemaakt door een Italiaans bedrijf en met Italiaanse dames, niets mis mee, maar niemand spreekt een wordt Duits , Engels en zelfs geen Nederlands. Maakt de communicatie er niet makkelijker op wanneer je niet tevreden bent over het geleverde werk. Jammer als je dan hoort dat je collega’s op andere campings het erg treffen met de schoonmaakploeg.

De collega’s Mike en Hellen weer gesproken (vorig jaar Tahiti nu aan het Gardameer) en gezellig bijgepraat en gegeten in het restaurant.
Vanavond weer gratis pizza en bier voor Anita en Peter van Gustocamp, Nila van Eurocamp, Kevin en Tori van Vacancesoleil, Iris en Nadia van Roan en wij natuurlijk. Eindelijk weer een grote tafel vol, gezellig hebben er weer zin in.

De versoepelingen met betrekking tot Covid-19 gaat hier in Italië maar mondjes maat. Overal binnen en op markten (waar veel mensen zijn) moet je nog altijd een mondkapje dragen. De avondklok is eraf, niet zo spannend, rond half elf liggen we toch al op één oor.
Na een paar weken aan het lijntje te zijn gehouden bij de Pharmacia zijn we met ons zelf geschreven (Italiaanse) briefje naar het Ospedale del Delta gegaan, om eens te kijken of we daar verder kunnen komen. Bij een dame van de informatie gemeld en die heeft gelijk een kopie van de brief gemaakt en een kopie van onze eerste vaccinatie. Daarmee ging ze aan de wandel. Even later moesten we ons telefoonnummer achter laten en kregen we te horen dat vaccinatie mogelijk is en waarschijnlijk morgen al. We zouden worden gebeld. Eerst zien en dan geloven, maar die middag werden we door de receptie van de camping gebeld. Ziekenhuis had ons verhaal geverifieerd en moeten gelijk terugkomen voor de registratie. Alles uit de handen laten vallen en weer terug. Moesten ons melden bij twee dames, dit bleken de coördinatoren te zijn van de priklocatie in Cordigorro. Afgesproken dat we ons bij het ziekenhuis melden de volgende dag en dat we achter Rita aan zouden rijden. Zij heeft ons mooi langs de bewakers geloodst en we werden persoonlijk geholpen met de papieren. Nog geprobeerd om het Pfizervaccin te krijgen , maar achteraf zijn wij reteblij met onze tweede astrazeneca vaccin. Certificaat ontvangen en nu nog even zien hoe we deze bij het RIVM geregistreerd gaan krijgen , maar dat is voor later.

Verder loopt het wel weer, de gebruikelijke werkzaamheden, maar veel minder verstoringen dan vorig jaar (of ik heb het vorig jaar zo goed gerepareerd dat kans op herhaling nihil is …hahaha loop op blote voeten dus naast mijn schoenen).
Vanmiddag één aankomst, hopelijk zijn ze op tijd dan kunnen we nog even naar het strand. Is er dit jaar nog niet van gekomen, moet nodig een kleurtje opdoen 🙂
ciao ciao tot de volgende blog

De eerste maand zit er weer op

il primo mese è finito

De eerste maand zit er op. Uiteraard bezig geweest met de accomodaties uit de winterslaap halen. Al met al zit hier toch weer behoorlijk wat werk in, maar duidelijk minder dan vorig jaar. Alles zelf netjes achtergelaten :-). De buitenkant van de mobilehomes moesten eigenlijk ook gedaan worden. Met de eerste begonnen, maar helaas onze hogedrukreiniger is omgeruild en een slecht werkende is achtergebleven op onze camping. Ook deze werd opgehaald en is niet meer retour gekomen, deze is ook stuk gegaan. Gelukkig hebben we de buitenkant vorig jaar erg goed gedaan, dus met een sopje en bezem komen we ook een heel eind. Een aantal mobilehomes staan / stonden nog “geblockt” omdat er bijvoorbeeld nog een nieuwe kookplaat in moet of de leidingen van de airco vervangen moet worden of dat er een geheel nieuwe vloer in moet.
Alles moet wel voor de 26e juni klaar zijn want dan hebben we alles echt nodig.

Het weerzien met de andere couriers van Gustocamp was weer leuk, maar ook met de medewerkers van de camping was de “click” er direct weer. Voelt een beetje als thuiskomen. Onze Engelse collega’s van Vacancesoleil zijn er (nog) niet en natuurlijk missen we onze Sue en Gavin van Eurocamp. Vanuit Engeland is het nu lastig werken binnen de EU na de Brexit. Jammer, maar mischien komen er toch nog couriers richting Italie.

Max vond het even lastig om zijn draai te vinden, maar is nu weer helemaal blij. Elke morgen rond half 8 langs het strand wandelen en elke avond gaat hij mee op ronde langs onze gasten, soms (twee keer per week) gaan we eerst langs het restaurant en de andere keren direct naar het strand. Max vind het heerlijk om op het strand te rennen, zolang zijn pootjes maar niet nat worden, want (zee) water is niet leuk :-).
Ieder avond vliegen de roze flamingo’s over of langs het strand. Een prachtig gezicht boven het water en verlicht door de ondergaande zon.
Hij is inmiddels hier weer naar de kapper geweest. Ze kenden hem nog en na een was / knip en manicure behandeling van twee uur mocht hij met een mooi strikje en een lekker geurtje weer mee naar “huis”.

Natuurlijk weer de nodige verstoringen gehad, maar tot nu toe, op een verstopping na, geen grote incidenten. Veel klachten over de aanwezigheid van mieren …..zucht een strand /bos camping ..wat verwacht nu eigenlijk. Tot nu toe, op een verdwaalde Pool na, hebben we alleen maar Duitse gasten gehad. De 26e juni zitten we zo goed als vol en komen er ook veel Polen deze kant op. De Nederlanders zie je hier niet, logisch zolang Italië voor Nederland nog code oranje heeft. Dit gaat, wat we net gelezen hebben, binnenkort veranderen naar code geel. Maar of je dan nog iets kan boeken?

We zijn druk met de bungalowtenten. Deze zijn neergezet, moeten nog de nodige materialen “nageleverd” worden zoals gordijnen, matrassen, jerrycans enz enz. Een aantal zaken die nog ontbraken konden we vinden in de containers. Alle 8 partytenten met worteldoek moesten nog opgebouwd worden en dat is nu ook inmiddels klaar en de eerste tent is schoon en bijna klaar voor verhuur. De tenten worden vanaf 19 juni in de verhuur gedaan dus we hebben nog even tijd.

Covid19. De Italianen zijn nog erg voorzichtig en met name de ouderen lopen buiten ook nog veel met een mondmasker op. Duitsland was ook altijd streng met de regels, maar voor de Duitsers die naar Italië gaan lijkt corona niet meer te bestaan. Veel dragen geen mondkapje, ook niet als er veel mensen bij elkaar staan of als ze naar het restaurant gaan. Alsof corona stopt bij de grens, onbegrijpelijk.
Ja en voor ons, hoe nu verder. De planning was om heen en weer te reizen om onze tweede vaccinatie te halen. Tot op heden was het nog zo dat we in Nederland in quarantaine moeten, allebei een dure test moeten doen op de heen- en terugreis. Risico lopen op het vliegveld en in het vliegtuig. Kortom, we hebben besloten niet terug te gaan en een poging te gaan ondernemen bij het vacinatiecentrum in Commachio om onze tweede vaccinatie te krijgen. Zo niet dan gaan we in oktober in Nederland op zoek naar een prikkie.

Zo.. jullie weer op de hoogte over wat hier zoal gebeurt en wat we “uitspoken”. Ciao Ciao tot de volgende blog.

 

De kop is er af

E iniziato

Na het lang verwachtte telefoontje konden we de laatste voorbereidingen gaan treffen. Vrijdag de 7e mei groen licht en dinsdag de 10e mei vertrekken. Hadden we al een tijdje last van een motormanagement lampje in de auto die af en toe ging branden en ja hoor een paar dagen voor vertrek liet dat “kreng” zich weer zien. Toch maar de garage maandags gebeld. Konden ze direct maken, even het onderdeel bestellen, was ’s middags binnen en kon gelijk gemonteerd worden en mocht er op wachten…pfff dat is nog eens service (en rekening). Je gaat toch wel met een fijner gevoel op pad richting Italië.
De wagen weer volledig afgeladen en de fietsen achterop vertrekken we ‘s-morgens rond half negen richting Straelen nabij Venlo voor onze gratis sneltest met certificaat. Wel over Duitsland gereden, konden toch aantonen dat we onderweg waren naar een testlocatie. Om 10:10 hadden wij een termin (afspraak) bij de lokale apotheek. Niet gewacht op de uitslag en vast richting het zuiden gereden. Tijdens onze koffie/plaspauze kregen we de mailberichten binnen. Beide (gelukkig) negatief. Gas er op en door slecht weer (veel regen) richting Füssen
aan de Oostenrijkse grens kort voor de Fernpass. Zelfde plaatsje als vorig jaar , maar een ander hotel. Intrek genomen in het Hotel Schlosskrone midden in het centrum.

We hadden het hele hotel voor ons alleen, was alleen toegankelijk voor gasten die voor het werk op pad zijn. De volgende ochtend zijn we Oostenrijk in gereden. Aan de grens was de beambte alleen benieuwd waar we heen gingen en kregen een briefje mee dat we alleen mochten stoppen voor tanken en plassen. Bij de italiaanse grens geen controle gezien. Verderop bij de eerste tolpoorten stond controle, deze hielden twee toegangspoorten in de gaten, hahaha wij namen net de derde en konden zo doorrijden. Wel klaarde het weer in Italie op en de zon begon te schijnen. Tegen half vier kwamen we op de camping Spaggia e Mare aan.

Even een kort praatje met de mensen van de receptie en op naar onze leefcaravan. We hebben dezelfde als vorig jaar, dus lekker alles afgezet met een hekje voor Max. Eerst de boel schoonmaken en klaar maken voor de nacht en lekker slapen.
De volgende ochtend eerst maar naar de Lidl om wat inkopen te doen. Quarantaine ?? de camping weet van niets. Verder gewerkt aan onze leefcaravan en vrijdag begonnen aan de eerste accomodatie’s. Het is nog een beetje behelpen, niet alle materialen en onderdelen zijn geleverd en niet alle accomodaties kunnen worden verhuurd.

Al weer twee keer een bezoek gebracht aan het restaurant op de camping , een keer voor de pizza en zondag voor de biefstuk gegaan. Nog even lekker als vorig jaar. De opbouw van de accomodaties ligt op schema we kunnen er twee per dag “opleveren”. Het scheelt dat we hier vorig jaar ook waren en precies weten hoe we het e.e.a. hebben achter gelaten. Naast de nodige stof van een half jaar leegstand komen we geen gekke dingen meer tegen.
De tenten bouwer moet nog langs komen om de 8 bungalowtenten en onze receptie/store tent op te zetten. Dan komt er weer wat ruimte in de accomodaties , waarin nu nog de nodige opslag in weggestouwd is.

Onze collega’s van Roan gaan een camping iets noordelijker opstarten. Wij gaan de eerste maand ook de gasten van Roan opvangen. Kan best wel druk worden. Volgende week eerst even in gesprek met het schoonmaak bedrijf om het e.e.a af te stemmen, want na de eerste schoonmaak is die klus niet meer voor ons :-).
Vandaag weer lekker bezig geweest, lekker in de korte broek onder een aangenaam zonnetje gewerkt…..
Heb je op dit moment in Nederland niet 🙂
Tot de volgende blog …..ciao ciao

finalmente partiamo per l’Italia

we vertrekken eindelijk naar Italië

De camping (www.campingspiaggiamare.com/nl/) gaat op 14 mei open voor toeristen, goed nieuws.
Nu wij nog…. Het was lang onzeker maar uiteindelijk toch groen licht. We vertrekken dinsdag aanstaande naar de camping waar we op woensdagmiddag aankomen
Vanaf 22 mei zitten we (Go4camp) praktisch helemaal vol (zoals het er nu uitziet) en gaan we ook de voorbereidingen voor Roan doen. Totaal 67 units. We laten ons niet gek maken en kijken wel wat we klaar krijgen. Eerst de binnenkant schoon voor de gasten en later zien we wel of we tijd hebben voor de buitenzijde. Dit weekend inpakken, laatste dingen regelen en de laatste boodschappen doen. Vast een hotel boeken in Zuid Duitsland en maandagavond de laaste Covidtest doen.

Inmiddels hebben we de eerste vaccinatie (AstaZeneca) ontvangen en moeten we allebij onze tweede ophalen op 26 juni. Vliegtickes en huurauto zijn geregeld. Voor Max is die 3 dagen oppas in Italie geregeld. We moeten wel terug in een druk weekend (veel aankomsten en vertrekkende gasten). Hadden graag gezien dat voor vertrek beide prikken in de arm zitten, maar helaas.

Thuis zijn we nog even met de caravan op pad geweest. Een weekje Wijdenes (dat ligt bij Hem) en een paar dagen Julianadorp aan zee. Best wel koud (tweede week). De eerste week nog lekker in de zon en uit de wind kunnen zitten en veel gefietst.

Maar nu eerst naar Porto Garibaldi, camping Spiaggia e Mare…erg veel zin in !!!!

 

Werkoverleg op Spiaggia e Mare aan de strandbar

Een ogenblik geduld a.u.b.

per favore sii paziente

Het is alweer even geleden dat we iets over onze voorbereidingen op Italië hebben geschreven.

De voorbereidingen bij Roan/ Go4camp draaien op volle toeren. Het negatieve reisadvies geld nog tot 15 april, dus voor die tijd zullen en kunnen we niet afreizen naar Italië. De boekingen lopen op camping Spiaggia e Mare in Porto Garibaldi in Italië, gestaag op. Vanaf 22 mei is het mogelijk om te boeken, met andere woorden: zeer waarschijnlijk zijn we (Roan/Go4camp) met de Pinksteren open. De camping gaat al eerder open, namelijk op 24 april.

Als op 15 april het negatieve reisadvies wordt ingetrokken en we krijgen groen licht, dan vertrekken wij vrij kort daarna, namelijk eind april. Met Pinksteren zijn al veel accommodaties geboekt en we zullen direct aan de bak moeten om alles in orde te maken. Waarschijnlijk lopen we tegen dezelfde problemen als vorig jaar aan, ook toen kwam de voorbereiding (van ons en van de aanlevering van materialen pas laat op gang). Maar goed we weten nu hoe het e.e.a. aangepakt moet worden.
Binnenkort de doos met (kantoor)materiaal ophalen op het hoofdkantoor in Waalwijk (telefoon, kleding e.d.) en op 18 maart de online instructie dag van Roan/Go4camp volgen. Helaas niet fysiek op locatie, maar thuis achter het beeldscherm. Het meeste weten we wel, maar er zijn altijd wat wijzigingen t.o.v. vorig jaar.

Tot die tijd is het wachten en ons op een andere manier zien te vermaken. En dat lukt ons aardig goed. Al een weekje met de caravan op pad geweest naar Brabant en Limburg. Gelijk een paar collega’s opgezocht op de camping De Schatberg, even “bijpraten”. Binnenkort gaan we nog een midweek naar Port Zelande en wie weet gaan we met Pasen nog even met de caravan weg.

Nu ook nog afwachten hoe de vaccinaties gaat lopen. Maarten krijgt 20 maart zijn eerste prik (helaas AstraZeneca) en moet dan wachten tot half juni voor zijn tweede prik. Dat wordt dus een dagje op- en neer vliegen vanuit Italië, auto huren in Eindhoven, prikje halen, even langs huis en weer terug, kortom veel geregel.
Voor Marijke is het nog onzeker wanneer en waarmee ze gevaccineerd gaat worden, hopelijk voor eind april en met het Janssenvaccin. Dan is zij klaar voor dit jaar en voor het afreizen naar Italië, anders moet ook zij op- en neer vliegen voor de eerste en/of tweede vaccinatie. Kortom allemaal onduidelijk en spannend. Helaas valt er niets te regelen met de GGD/huisarts, er zijn zoveel mensen die voorrang willen.

We houden de moed erin en blijven positief voor wat betreft het afreizen en het werken onder de Italiaanse zon.
Voor nu even genoeg, blijf gezond en hopelijk kunnen we allemaal van een mooie zomervakantie genieten.

Ciao ciao

spiaggia

Voorbereiding 2021

preparazione

Daar gaan we weer. In 2021 gaan we wederom een camping beheren voor Roan/Go4camp.We hebben de evaluatie achter de rug en voor ons zelf ook weer alles op een rijtje gezet. Roan/Go4camp was positief over ons (goede recensies) en zelf hebben we het erg goed naar ons zin gehad in Italië.

We hebben aangegeven dat we Spiaggia e Mare nog wel een keer willen beheren en dan een volledig seizoen en zonder Covid-19. Uiteraard hebben we alternatieve campings opgegeven, deze liggen allemaal in Frankrijk. Wellicht voor het seizoen 2022 !?

Maar eerst weer naar Spiaggia e Mare, we kennen de camping, de medewerkers, de receptie en weten nu wat het beheren allemaal inhoud. Roan /Go4camp was er al snel uit en gingen in ons verzoek mee. De contractbespreking was daarom afgerond.

Er zijn wel wat verschillen met vorig jaar:
De website Go4Camp is geheel overgegaan in de Roan website. Merknaam Go4camp is zo-wie-zo dit jaar nog actief en wij gaan ook dit jaar weer onder naam Go4camp werken. De Go4camp accommodaties staan tussen de Roan accommodaties op de website.
Dit jaar gaan we wel de bungalowtenten erbij krijgen. In 2020 zijn deze niet opgezet wegens de late opening van het seizoen i.v.m. Corona.
Dus totaal staan we weer op de rol voor 23 mobilhomes en 8 tenten. Een groot voordeel is dat we dit jaar alleen de eerste (uit winterslaap halen) en laatste (afsluiten en afbouw) schoonmaak moeten doen, voor de rest van het seizoen wordt een schoonmaakbedrijf ingeschakeld. We hebben alleen de controle op snelheid en kwaliteit te doen en uiteraard helpen op extreem drukke dagen.
Geen schoonmaak gaat ons veel meer rust geven tijdens het seizoen en krijgen we meer tijd om nog meer aandacht aan de gasten te geven. Onderhoud en het oplossen van verstoringen gaat uiteraard gewoon door. We weten nu wat we aan extra gereedschap moeten meenemen en de partylampjes voor de veranda gaan dit jaar ook mee.
Bij Ali wat sleutelhangers gekocht voor de accommodaties en de bedrijfskleding ligt al gewassen en gestreken klaar.

Ook gaan de (elektrische) fietsen dit jaar mee, in de regio (Po vlakte en langs de kust) kan je geweldige fietstochten maken.

Uiteraard is er de nodige onzekerheid wanneer we kunnen vertrekken. Normaal gesproken zouden we eind maart richting het zuiden gaan, maar wat is normaal deze periode. De camping gaat eind april open. Via Roan kan je boeken vanaf half mei (Pinksteren), hier zijn ze ook al wat voorzichtiger. Voor ons zelf hopen we dat we voor ons vertrek al gevaccineerd zijn. Maar dat zien we later wel.

Voorlopig deze eerste update en later meer…

L’ultimo mese inizia

De laatste maand gaat in.

Zaterdag 29 augustus 2020, zwarte zaterdag. 16 gasten vertrekken en 15 gasten komen weer aan. Normaal vertrekken er een aantal gasten de vrijdag er voor, nu maar twee en dan nog op zo’n laat tijdstip dat we geen tijd (zin) meer hebben om ‘s-avonds al te gaan schoonmaken.
Dus om half zes de wekker  gezet en om zes uur beginnen, gemiddeld doen we zo’n 40 à 45 minuten over een unit. Het maakt iets uit of de gasten de schoonmaak zelf hebben gedaan, desinfecteren moeten we toch. Dweilen is voor veel gasten toch een probleem of iets wat niet in het woordenboek staat. Een hele snelle koffiebreak en de lunch overgeslagen, waren om drie uur de 16 caravans schoon. Bij de tent stonden al vele nieuwe gasten te wachten, gemiddeld vier personen per caravan, dus  druk genoeg. Tussendoor even tijd genomen voor het eten en rond acht uur ‘s-avonds waren we klaar. Dan begint het wachten op de gasten die later aankomen. Blijken er twee geannuleerd te hebben, wat nog niet in het systeem was verwerkt, dan kan je lang wachten.
Iedereen zit op zijn of haar plekje.  De tolweg gasten: Of wij weten waarom er meer dan 60 euro afgerekend moet worden op de tolweg. en vraag 2  Zijn er tolwegen in Italië dan ?? uhh ja…. Tsja, al je het voor elkaar krijgt om bij de tolpoorten door te rijden dan moet je de hoofdprijs betalen aan het einde van het toltraject. Dit wilde ze niet betalen , krijgen een bonnetje mee en zijn doorgereden. Die zijn op de terugweg aan de beurt of krijgen een verrassing thuis. Goed voorbereid op vakantie ..niet dus. De twee laatste plekken worden al weer volgeboekt en tot de laatste dag (19 september) hebben we gasten, hoewel op 12 september zullen de meesten weer vertrekken.
Onze Tolweg gasten krijgen het voor elkaar om op één dag kortsluiting te veroorzaken (gelijk meerdere caravans zonder stroom). Hebben ze het elektrische koffiezetapparaat op het gas gezet. Komen zonder gas te  zitten ( huh kan niet.. we zitten op het gasnet), de televisie om zeep te helpen en hun zoontje ziek te krijgen. Ze blijven twee weken, iets zegt ons dat we hier veel mee te stellen krijgen.
Gisteren, voor het eerst een echte regendag gehad (middag en avond) en het is een stuk koeler. Wel even lekker maar gaat toch snel vervel

Woensdag, geen reparatie vragen van onze Tolweg gasten, nou ja vooruit een kapotte buitenlamp, dat mag. Even wat administratie doen en een paar kleine dingetjes op de camping. Deze middag staat Ferrara op het programma op c.a. 55 km van de camping.

Ferrara is de hoofdstad van de gelijknamige provincie in Emilia-Romagna. De Po di Volano, een tak van de rivier de Po, ligt enkele kilometers ten noorden van de stad. Ferrara heeft brede straten en vele paleizen die dateren uit de 15e eeuw, toen Ferrara de zetel was van het huis van Este. Het meest opvallende gebouw is het vierkante kasteel van het huis van Este (= Castello Estense), in het centrum van de stad. Dit is een stenen gebouw waaromheen een gracht ligt, met vier torens. Bezoek gebracht aan het museum en natuurlijk één van de torens beklommen om over de stad uit te kunnen kijken. De stad heeft veel oude gebouwen, maar wat betreft winkels viel het een beetje tegen, hiervoor moet de toch naar de rand van de stad.

Bericht gekregen dat er geen boekingen meer binnen kunnen komen. Op donderdag (2), zaterdag (8) en maandag (2) krijgen we nog gasten binnen. Vanaf deze datum zijn er alleen nog maar vertrekkende gasten. Zodra een accommodatie vrijkomt kunnen we deze winter klaar gaan maken en alle administratie (reparatie/onderhoud formulieren en inventaris aanvragen ) gaan invullen. Langzaam aan begonnen met opruimen rondom de leefcaravan en de opslag/receptie tent. De eerste 6 units zijn inmiddels klaar en kunnen door de technische dienst onderhanden worden genomen.

Marijke heeft nog even genoten van een behandeling bij de schoonheidssalon hier in Porto Garibaldi, terwijl Maarten het strand heeft opgezocht.  Het wordt op de camping al erg rustig. De caravans en huisjes zijn nog goed bezet. Deze week is het animatieteam nog actief en daarna gaan ook zij weer op huis aan.
De Tolweg gasten hebben zich redelijk rustig gehouden…hoewel ze zochten ons voor informatie, ze hebben een hondje gekocht bij een soort asiel en willen deze A: meenemen naar die Heimat en. B:.. of het hondje in de caravan mocht. bij A : succes bij B : nee. Kort maar krachtig. Oja.. ze konden de wasmachines niet vinden….staat groot op de plattegrond!!.

Support & quality is een paar dagen langs geweest om ons tips te geven voor de afbouw, waar we aan moeten denken en op moeten letten. Tevens is het Troubleshooter team aanwezig om de collega’s van Roan (weer) te ondersteunen. We moeten even onze draai vinden bij de afbouw, het is totaal anders dan de “normale” schoonmaak. Alles moet schoon naar binnen, horren van de ramen en onderhoudslijsten invullen , water er af, geiser afsluiten en het stroom eraf.

De lijsten gekregen om onze voorkeur uit te spreken voor volgend jaar. Zelf willen we nog wel een jaar op deze camping werken. Even een “normaal” jaar draaien. Wat wel anders is, dat er in 2021 een verplicht schoonmaak komt. Maakt het voor ons een stuk eenvoudiger, kunnen we zelf onze schoonmaak inplannen.
Ja hoor onze Tolweg gasten hebben zich weer gemeld, geen tv , geen airco, tafel kapot en douchebak zit los…..zucht ..Tv werkt en airco is oké, gewoon van de instellingen afblijven. Tafel beschadigd en wat ze met de douchebak gedaan hebben ???. Het waren hele aardige mensen ,maar een beetje…!

De meeste gasten zijn nu weg en beginnen de dag met een ontbijtje aan de strandbar. Heerlijk van de eerste zonnestralen genieten en natuurlijk van de zee en het strand. Eindelijk gelukt: we mogen in het zwembad, volgens onze troubleshooters is dat een unicum. Maakt ons niet uit, het water was heerlijk (nou eigenlijk best wel koud) en lekker om na een dagje werken even te kunnen afkoelen. Kan natuurlijk ook in de zee, maar dat is toch anders.

Wij hebben aan Roan/Go4camp doorgegeven dat wij op 27 september de camping gaan verlaten. Maar dat wil nog niet zeggen dat we naar huis gaan. We gaan  een paar dagen naar het Hotel Seefelderhof is Oostenrijk. Ons even lekker laten verwennen (Spa en wellness)om vervolgens op 1 oktober huiswaarts te gaan.
Voorlopig is dit het laatste verslag van ons avontuur in Italië. Terugkijkend: een hele leuke tijd met van tijd tot tijd erg hard werken. Overwegend leuke gasten en leuke gesprekken en contacten gehad. Goede contacten met receptie en medewerkers op de camping. Goed restaurant en natuurlijk de zee op kruip afstand. Verschillende gasten komen volgend jaar terug of hebben al geboekt. Leuk om te horen is dat ze het fijn vinden dat wij hier dan ook weer zijn. Dus je raad het al, we gaan volgend jaar (99,5% zeker) weer hier naar toe (als Roan/Go4camp hiermee akkoord gaat).

Bedankt voor het lezen en …tot het volgende avontuur

Giorni frenetici,giorni tranquilli

De camping zit nu behoorlijk vol, zo vol dat ik de wagen niet meer naast de caravan kan zetten. Niet zo heel erg , maar een auto en naast je terrasje kunnen/mogen zetten is voor velen toch een dingetje. Liefst zetten ze hem naast hun bed , kunnen ze er ‘s-nachts een arm er om heen slaan. Bijna alle “gaatjes” van 2 of drie dagen zijn bezet door veelal Italianen, maar ook Nederlanders die van een andere camping komen en nog een dagje zee er aan vast willen knopen. Andersom zie je het ook, mensen die hier weggaan, pakken een paar dagen Gardameer mee.
We hebben drukke dagen (giorni frenetici), met name de zaterdagen zijn knetter druk. En natuurlijk rustige dagen (giorni tranquilli), dagen met een paar wissels. Natuurlijk zijn er de dagen dat er geen wissels zijn (woensdag, vrijdag en zondag),maar dat zijn niet altijd rustige dagen. Verstoringen en late vertrekken gaan de hele week door.

Al twee keer met een verstopping te maken gehad, maar daar kan ik de hulp van de camping inroepen. Het blijft maar gokken wat men allemaal door de afvoer gooit. Als je soms de enorme troep ziet in de caravans, vraag je je wel eens af, krijgen we deze nog wel netjes terug. Er zijn mensen die de boel zeer netjes achterlaten, maar ze zijn er ook die (soms na 3 dagen) er een zwijnenstal van maken. Er zijn natuurlijk fijne gasten ( het merendeel hoor), maar er zitten ook zeikers bij. Oh er lag een kruimel en een grassprietje in de caravan tot botweg niet fatsoenlijk tot ziens zeggen en een klerezooi achter laten. Maar de reacties en contacten met die 95 % fijne gasten maken veel goed.

Woensdag hebben we een dagje uit ingepland en tickets gekocht voor wat bezienswaardigheden in Ravenna. Dinsdagavond nog even een rondje langs de gasten: De één heeft geen warm water, de ander loopt het water in de douche niet goed weg en bij de ander gaat de monteur de volgende dag aan de slag met de airco, zucht wij willen ook een keer weg. Gelukkig is Manuel op tijd voor de geiser en mocht hij voor de airco bij de gasten naar binnen, de verstopping dezelfde avond al aangepakt (hoop ik).
Dus  op pad naar Ravenna, ca. 40 minuten naar het zuiden. Midden in het centrum hebben we een parkeerplek gevonden. Gelijk doorlopen naar de Basilica di San Vitale, omdat onze tickets op tijdsblok zijn afgegeven. Maar goed dat we deze online besteld hebben, er stond een enorme rij voor het ticketbureau. Eerdere gasten zijn er ook geweest en hebben de rij getrotseerd tot ze er achter kwamen dat ze tickets konden krijgen voor eind van de dag, dus enkele uren wachten.
De kerk heeft de plattegrond van een achthoekige centraalbouw met daarop een koepel. Deze koepel heeft een doorsnede van 16 m en is alleen aan de binnenzijde zichtbaar. Aan de buitenzijde zit de koepel weggewerkt achter een achthoekige dakconstructie. Het kerkgebouw bevat zowel stijlelementen die in de Romeinse architectuur als in de Byzantijnse architectuur voorkomen. Voor de bouw van de basiliek is gebruik gemaakt van natuursteen en van baksteen. Het meest bekend is de kerk vanwege de mozaïeken, de grootste en best bewaarde buiten Constantinopel. Na de nodige foto’s was het tijd voor een doppio expresso en een americano met wat lekkers erbij bij de eerste tabacceria, tis toch ook een beetje vakantie. Ravenna is een oude stad en best wel mooi om te zien, maar vandaag wel erg warm, dus na een paar honderd meter maar weer een terras opgezocht. Nu neergestreken bij Grand Italia voor een lekkere Spritz Aperol. Door naar het museum waar we voor twee uur kaartjes hadden, te vroeg dus en kwamen er nog niet in. Dus maar weer een terrasje opzoeken om wat te eten. Bij Il Roma aan het piazza del Popolo hebben Mosselen en kiepkotelet gegeten en lekkere rauwe ham. Het museum was wel aardig, het hoogtepunt was de kapel met veel mozaïek, maar dat hadden we ook in de Basiliek San Vitale al gezien. Inmiddels tijd om terug te gaan, Max zit alleen in de caravan ( met airco) en moet er ook een keer uit.
Op de camping gelijk een rond gemaakt langs de gasten die morgen gaan vertrekken.

De eerste zaterdag met veel aankomsten en vertrekken ( 9 in en 9 uit) is goed verlopen. Gelukkig zijn er drie gezinnen de avond ervoor vertrokken. Hierdoor hebben wij deze accommodaties in de avonduren kunnen schoonmaken. Blijven er nog maar 6 over voor de volgende dag. Spreek je vertrektijden af en ja hoor het eerste belletje , we zijn al klaar kan je nu komen voor de check. Ja dat kan maar eerst de gasten die netjes die zich aan de afgesproken tijd houden. Een Duitse familie verhuurd zelf ook vakantie woningen en weten hoe het werkt, de accommodatie perfect schoon achter gelaten. Graag 100 van zulke mensen 🙂

Gisteren een meisje van één van onze gasten die de weg naar de caravan niet meer wist, via de receptie opgeroepen en Lisa is binnen de kortste keren weer herenigd met haar ouders. Eerder die dag was ik (Maarten) even alleen op pad en vraagt een meisje waar mijn oma is. Ze zijn gewent dat we altijd met z’n tweeën zijn, Leuk. Als we ‘avonds zonder Max lopen (gebeurt niet zo vaak) vraagt men ook al waarom hij er niet bij is. Als wij na het eten klaar zijn om ons rondje te doen staat Max al bij het hekje, einde van onze ronde gaat altijd over het strand. Vind hij heerlijk om dan even te kunnen rennen.

Inmiddels de 6e of 7e keer onder een caravan gelegen om een lekkende koppeling te repareren. Lekt al de hele dag en bij onze avond ronde melden ze dit pas. Met een zaklamp er weer onder, Marijke een eind verderop bij de hoofdkraan, maar goed ook weer gelukt , hoewel de gehele koppeling vervangen moest worden. Afscheid genomen van enkele gasten. Onze Duitse-Russen of Russische Duitsers hebben er weer een zooitje van gemaakt. Binnen drie dagen, twee keer de wc volledig verstopt. Als je hele toilet rollen gebuikt moet het ergens een keer fout gaan
Al eerder chocolade van gasten gekregen, vandaag stonden er een paar pilsjes en een fles wijn met een kaartje voor ons klaar. Weer erg lief, fijn dat je werk ook zo gewaardeerd wordt.

Voor Italië zijn de corona regels weer iets aangescherpt. Direct de gasten geïnformeerd en ‘avonds ging de directeur van de camping langs alle couriers om te zeggen dat we een gezinscamping hebben en dat ze geen paniek willen hebben en 1 meter afstand een afdoende maatregel is. De regels binnen Italië zeggen duidelijk iets anders, die 1 meter is in deze drukte niet altijd haalbaar, wij blijven onze klanten op de juiste wijze informeren. Zelf blijven we ver weg van alle drukte en dragen tegenwoordig ‘s-avonds op de camping onze mondkapjes.

Gisteren (woensdag) onze (bijna) vrije dag, in ieder geval een dag zonder aankomsten, zijn we de Abdij van Pomposa gegaan. Pomposa Abbey is een benedictijns klooster in de gemeente Codigoro nabij Ferrara, Italië. Het was een van de belangrijkste in Noord-Italië, beroemd om de Karolingische handschriften die bewaard zijn gebleven in de rijke bibliotheek, een van de rijkste Karolingische archieven, en om de romaanse gebouwen.Na een klein (half) uurtje waren we hier wel weer uitgekeken. Nog even aan het stand liggen en we gaan ons opmaken voor twee super drukke zaterdagen.

il vero lavoro sta per iniziare

Het echte werk is begonnen

 

Geen grote schoonmaak meer, alles is klaar voor de verhuur. Maar goed ook, voor het eerst zitten we helemaal vol.
We hebben 4 aankomst / vertrek dagen. Door de weeks blijft het bij een paar wisselingen, maar straks gaat het in de weekenden helemaal los.
In augustus 16 aankomsten en 16 vertrekken op één dag. Maar daarover later meer.

We hebben nu veel meer vrije tijd op de camping. Klusjes blijven er altijd, vlak voor de aankomst van gasten blijken een aantal airco’s het niet te doen. Geen gas/vloeistof in de airco’s, ja dan worden ze niet koud en dat is wel een belangrijke functie van een airco en zeker bij temperaturen van dik boven de 30 graden. Collega’s van Tahiti weer op bezoek gehad, even een wc inlaat lenen, die gaan daar regelmatig stuk en gelijk maar weer even uit eten gegaan in het restaurant op de camping.

Ja, ze zijn er, dik 30 graden en in de avond niet onder de 25 en dan toch nog in de caravan TV willen kijken. Maar na een onweersbui met veel wind willen de satellietschotels wel eens een eigen wil krijgen en dwars gaan liggen, in dit geval staan. Op een ladder staan draaien aan die handel en Marijke op de Tv kijken. Ja er is beeld , nu niet meer…maar ik heb er nog niet aan gedraaid enz enz enz. Ja , nee , oh bijna, nee nu issie weg , ja er is weer beeld, kom je van de ladder …ahh nu issie weer weg. Kortom een lange tijd later is er beeld , af en toe een paar blokjes, het moet maar voor even. Als ons regioteam volgende week langs komt kijken we verder, zij hebben satellietzoeker voor het fijne afstemmen. De volgende dag onze Poolse gasten..we hebben weer geen televisie…zucht. We hebben een halve boom gesnoeid en de TV heeft weer ontvangst, jammer ze gaan morgen weer naar huis.
Naast sokken, luiers zaklampen en ander ongeregeld, hebben we nu een achtergebleven navigatie systeem gevonden. Even aangezet, niets van te verstaan of te lezen, dus Pools. Ligt alweer klaar om nagezonden te worden. Zou eigenlijk niet geadresseerd hoeven worden, tis toch een navigatie 🙂

Marijke, de bofkont, mocht al twee keer naar de tandarts, een kies afgebroken. Tijdens het pizza eten  had ze een stuk kies in de mond. Ik zag al dollartekens in mijn ogen, dit gaat het restaurant een aantal gratis maaltijden kosten, maar het was haar eigen kies.
De gegevens van de tandarts van Samantha (receptie) gekregen en na een eerste controle is de kies gerepareerd. Volgende week terug voor de finishing touch.

Controle van de airco’s gehad , blijkt dus dat er één wat gas lekt. Nieuwe plug er in bijgevuld en draait (koelt) weer als een tierelier.
Maar mooi dat ze in de haast in het begin van het seizoen 4 units vergeten waren te vullen. Achteraf was er toch één zo lek als een mandje. Met twee man is de volledige airco (binnen- en buitenunit ,elektra en alle gasleidingen) vervangen. Zo voorlopig geen klachten meer.

Woensdag, geen aankomsten en één vertrek om 22:00 uur in de avond, tijd om er eens op uit te gaan. Vandaag naar San Marino geweest zo’n 85 kilometer zuidelijk. San Marino is met zo’n 61 vierkante kilometer oppervlakte het kleinste land ter wereld. Het telt ongeveer 32.000 inwoners. Het land is een enclave, die geheel omringd wordt door Italië. De stad San Marino is gebouwd op drie heuvels. Het hoogste punt bevindt zich op 756 meter. Waar San Marino staat bekend om het belastingvrij shoppen, maar als je de prijzen ziet is het niet zo belasting vrij. De benzine is maar 3 cent goedkoper en Marijke heeft in Porto Garibaldi haar parfum goedkoper kunnen kopen dan hier. Maar wel heel leuk om hier rond te slenteren/klimmen. Lekker geluncht met mooi uitzicht richting Rimini. Tijdens het achteruit rijden en daarna weer vooruit bijna de hele achterbumper van de wagen gereden. Hard plastic en natuurlijk wat dingetjes afgebroken. Zelf aan het sleutelen gegaan en het weer redelijk goed kunnen repareren met een paar parkertjes is de wielkast weer gemaakt.

Weer wat klusjes klaar en Tv’s opnieuw geïnstalleerd. Her en der een kapotte geiser of airco is inmiddels normaal. Gast sluit zijn elektrische auto en frituurpan aan terwijl de airco en tv aanstaat. Goh..ik heb geen stroom meer..nee gek hé. En dat vlak voor de start van de F1 ,die we gingen kijken met een groep gasten in het restaurant. Een ander krijgt zijn deur niet op slot. Drie keer voor gedaan en dan nog niet lukken…best wel moeilijk een sleutel omdraaien. Je blijft je af en toe verbazen hoe mensen reageren op kleine verstoringen als je het al verstoringen mag noemen.

Vandaag een flinke onweersbui gehad, alles stond blank hier, zelf was ik net onderweg met een gast naar het ziekenhuis (Ospedale del Delta) en later langs de farmacie, niets ernstigs gelukkig. We zitten vanaf nu bommetje vol, Italianen boeken de laatste plekjes,echt waar, voor twee nachten. Hier hebben we dubbel werk aan, twee keer in de week dezelfde caravan schoonmaken, geweldig 🙁 maar niet heus. We hebben vrij veel Duitsers van Poolse origine deze week, verder ligt het aantal Duitsers en Nederlanders redelijk gelijk. Het aantal Denen wordt iets minder.

Maar… goed we blijven genieten van de zon / strand en zee. Lekkere ligbedjes voor het strand gekocht, parasolletje erbij en het warme zeewater in. Deze rustmomenten zijn meer dan welkom.

Silenzio prima della tempesta

De boekingen blijven nu binnenstromen en het aantal annuleringen is vrijwel nihil. Stilte voor de storm. Alle accommodaties zijn nu klaar (uit de winterslaap gehaald) de ergste schoonmaakklus zit er op. Nu is het een kwestie van bijhouden en schoonmaken bij vertrek.

De eerste Nederlandse gasten hebben we inmiddels binnen en eigenlijk loopt het best lekker. We hebben voldoende tijd voor ontspanning ( strand e.d.). Tussen door zijn er best wat klusjes te doen. Wederom een lekkage gehad, weer een koppeling, onder de unit natuurlijk. Bij de waterkoppelingen moet je een borgring indrukken en dan pas kan hij vastgedraaid worden. Lekker als je op je rug onder de caravan ligt en de koppeling net boven je macht zit. Maar toch weer gelukt. Weer een slot vervangen, kon niet vanuit binnen op slot. Begin nu al door mijn voorraad materiaal te komen. Al naar de plaatselijk elektrohandel geweest om een nieuw stopcontact te kopen. Zo blijf je dagelijks bezig.

Zondags zijn we weer naar Commacchio geweest, nu om de flamingo’s te bekijken. Elke avond vliegen er vele tientallen over de camping. Met de auto konden we een stukje het regionaal park Le Valli de Commacchio in rijden. Op een gegeven moment kan je met de auto niet verder, wel met de fiets , maar ja die hebben we niet bij ons. Een beetje rond gelopen en veel roze flamingo’s/ witte reigers en een bever gespot. Je kan ook met de boot een tochtje maken, maar alleen met een reservering. Hadden we niet maar wel vastgelegd voor de zondag erop. Dit is uiteindelijk ook niets geworden omdat we op een monteur moesten wachten.

Wederom kregen we een melding over een lekkage bij een stacaravan, had er flink de pest in, toch maar even kijken. Hadden onze collega’s van GustoCamp het niet goed gezien, a: was niet bij onze caravan en b: het was de wateraansluiting van de camping. Toch maar even gerepareerd.
De mieren blijft voor enkele gasten een bron van ergernis……hallo we zitten op een bos camping aan zee met erg veel zand!!! Maar goed, wij mogen geen bestrijdingsmiddelen aanbieden, toch maar even kijken. Je verwacht een complete plaag, maar na veel zoeken hebben we toch welgeteld twee miertjes kunnen ontdekken. We hebben wel een unit met mieren overlast. Zijn al weken bezig om deze te bestrijden. Deze week de laatste poging anders moet er maar een extern bedrijf bij komen. Nog even afwachten. Een dag voor vertrek meldt een Belgische gast zich met overlast van mieren…pff zal wel weer, aangegeven dat wij geen gif of andere bestrijdingsmiddelen kunnen/mogen verstrekken , maar toch maar even kijken. Kwamen er honderden mieren uit een stopcontact zetten. Een uur geleden niets te zien en plots een complete plaag. Toch maar met de spuitbus en schroevendraaier naar binnen. Stopcontact en kabelgoten verwijderd en schoongemaakt. Ze vlogen alle kanten op en lijkt er op dat ze zich in de tussenwand schuilhouden. Als de gasten er uit zijn donderdag maar even goed kijken.

Zoals eerder geschreven moesten we wachten op een monteur voor een geiser. Na drie pogingen (zaterdagmiddag, zondagochtend , zondagavond) ging de geiser op maandagochtend weer kapot. Uiteindelijk is er een nieuwe geplaatst. Gelukkig zaten er bijzonder makkelijke /positieve Nederlands gasten in (douchen in een andere Unit) en 3 dagen geen warm water, maar de vakantie niet laten verpesten door zo’n akkefietje. Gelukkig kunnen we ze een etentje aanbieden en hebben de kinderen weer een lekker ijsje gehad.
Onze service gaat ver… gisteren gasten uit NL binnen gekregen, kwamen laat in de middag aan. Geen goede reis gehad, verbrandde koppelingsplaten, de Gotthardtunnel/pass was toch iets te veel voor een zwaarbeladen auto met een 1000 cc motortje, dus de wagen moest naar Ravenna naar de garage. Nu hoopte de gast direct een nieuwe leasewagen mee te krijgen, maar dat ging helaas niet door. Bedrijf gaat siësta houden en de wagen kan niet direct gerepareerd worden. Maar even 64 km gereden om hem van het verlaten trappetje bij de garage te “redden”.
Wachten op een leenauto en reparatie van de eigen wagen.

Het inchecken is vanaf 17:00 uur maar velen staan al ’s morgens vroeg, na een hele nacht door te hebben gereden, op de stoep. Nu kan je ze nog direct helpen, maar over een paar weken zitten we vol en dan hebben we de tijd wel nodig om caravans schoon te maken. Je zit zo’n dag wel vast op de camping, nummer twee of drie kan tot 20:00 uur inchecken. De gemaakte afspraken met de camping wijzigen iedere keer, dan moet je de gasten voor de slagboom wegplukken (zoals afgesproken, dan staan ze weer voor de receptie tent en de volgende keer mag je ze opzoeken op het terrein.

Vanaf dit weekend zitten we praktisch vol, of het ook overboekingen zijn van Kroatië zijn, dat nu code oranje heeft weten we niet. Hier en daar nog wat puntjes op de bekende i en we zijn er klaar voor. In augustus hebben we een weekend met 16 aankomsten en 14 vertrekken plus een aantal eind schoonmaken. Best wel heftig, maar ook daar slaan we ons wel doorheen. Valt op dat er steeds meer Nederlanders de weg naar Italië weten te vinden. Logisch, Nederland zit mudje vol en de prijzen zijn enorm gestegen. Hier is het rustig, veel ruimte en alle aanbieders werken met flinke kortingen.

We zitten elke avond tot laat buiten, de temperaturen lopen overdag op tot over de 30 graden en in de avond is het nog dik boven de 20. Marijke heeft de inmiddels geïnstalleerde buitendouche al uitgeprobeerd.

Wij gaan vrolijk verder maar het is wel “Silenzio prima della tempesta” (Stilte voor de storm)

Piano , Piano

Het tempo ligt wat lager en passen ons steeds meer aan, aan de tijden van de Italianen. Tussen één en drie even geen activiteit en de “warme hap” pas om een uur of half acht. Lekker rustig aan , piano … piano ! De temperaturen zijn perfect in Italië, de airco werkt de hele dag. Voor Max hebben we een aangename temperatuur van 22 graden binnen wanneer wij aan het werk zijn. Ook hier aan de Adriatische kust kan het behoorlijk spoken. Van de week ‘s-nachts een echt zware storm gehad. Op de camping 6 bomen plat, en alles lag vol met takken, bladeren en andere materiaal wat niet goed vast zat. Wij zitten gelukkig in een stacaravan, de mensen van Vacansoleil moesten aan de tentstokken hangen om de boel overeind te houden. Op camping Thaiti net boven ons hebben verschillende bungalowtenten het niet overleefd.

Langzaam komt er iets meer leven op de camping. Verrassend veel italianen. Zou wel handig zijn als deze toch wat meer Engels of Duits zouden kunnen praten, maakt het communiceren toch wel wat makkelijker. Weer de nodige klusjes gehad, van lampen verwisselen tot wanneer je net in bed ligt, eruit moet, omdat ergens de stroom is uitgevallen. Andere gasten hadden lekkage onder de caravan, geen idee waar de waterafsluiting van deze caravan zat. De mensen van de camping erbij. Blijkt voor dit type caravan de aansluiting in een centrale kast te zitten. Een gesprongen leiding bij de verwarmingsketel was in dit geval het probleem. Geen sleutel van de kast waar de ketel hangt dus het slot is er uitgeboord. Is een klusje wat waarschijnlijk vaker gedaan zal moeten worden. Je moet wel overal achter komen. Net zoals dat enkele caravans te weinig ampère hebben en dus eigenlijk “bijgeplust” moeten worden. Dit gaat gelukkig allemaal via kantoor.

Hadden we een dagje vrij gepland om naar Comacchio te gaan, krijgen we te maken met een gast die wil bijboeken. Prachtig natuurlijk maar er moet wel wat geregeld worden, op zondag! Uiteindelijk toch maar op pad gegaan. Het historische centrum van de stad is gebouwd op dertien eilandjes die door bruggen met elkaar verbonden zijn. De belangrijkste brug is de Treponti uit 1634 die uit vijf bogen en twee torens bestaat. Op het eerste gezicht doet Comacchio denken aan de noordelijker gelegen steden Venetië en Chioggia.
Koffie gedronken op een terrasje waar de Italiaanse bejaarden in heftige discussies / gesprek waren, de week doornemend na de kerkdienst. Na wat rondslenteren lekker geluncht aan het water. Naast visjes zagen we nog een slang voorbij zetten, een waterslang, waarschijnlijk een gardena :-).
Max is inmiddels naar de Italiaanse trimmer geweest, een keurige Italiaanse coupe en een lekker geurtje. Max krijgt af en toe kleine stekel bolletjes tussen zijn tenen, geeft veel irritatie en kapot gelikte poten op. Af en toe loopt hij met een verbandje om zijn poten. Marijke heeft de plaatselijke pedicure- en schoonheidssalon gevonden,hier zijn de eerste afspraken vastgelegd. Blijft je verbazen dat de jongelui zo slecht of nog vaker helemaal geen Engels en/of Duits kennen. Maar we komen (bij een enkele Italiaanse gast) met Google translate er best wel uit.

Onze troubleshooters hebben ons verlaten en zijn richting Gardameer vertrokken. Was erg fijn om Dave en Annemarie in de buurt te hebben, zowel zakelijk als prive. Veel leuke borrelmomentjes gehad bij de strandbar. We hebben de samenwerking op z’n Hollands afgesloten met Karbonade, bloemkool met een bloempapje en gebakken aardappels en appelmoes (jazeker dat hebben we hier 🙂 ). Vannacht een echte zandstorm gehad. Had ik gisteren net de auto gewassen 🙁 . Op één van de units is een dikke boomtak terecht gekomen. De camping gaat dit opruimen.

Morgen krijgen we voor twee dagen het Quality and Supportteam op bezoek. Zij gaan ons verder adviseren over de service en kwaliteit die geleverd moet/kan worden. Met de service zit het wel goed, we gaan een lesboek opsturen naar een Italiaanse gast (waren ze vergeten) en hebben gisteren de kinderen van onze gasten op een ijsje getrakteerd. Viel best in goede aarde.

Een van de units kregen we maar niet ongedierte vrij (mieren). Verschillende pogingen gedaan, bleek achteraf dat in een elektrakastje in de slaapkamer een enorm mieren nest zat. Deze geruimd en flink gespoten, van de week maar even kijken wat het effect is. We hebben deze unit toch echt wel nodig in augustus.

De restaurant eigenaar heeft alle couriers uitgenodigd om een pizza en een pot bier te komen drinken. In de hoop dat wij zoveel mogelijk gasten doorverwijzen naar zijn toko. Dit wil hij ons twee keer per maand aanbieden….zeggen we natuurlijk geen nee tegen.
Het wordt al moeilijker een plekje te vinden in het restaurant, het begint nu toch wat voller te worden, met name in de huisjes, de toeristische plaatsen blijven door de weeks behoorlijk leeg. In het weekend komen er veel campers.

De boekingen en last minutes blijven nu geregeld binnen komen, op zich niet zo erg maar boekingen van 2 of 3 dagen, met linnenpakket en huur van allerlei attributen én nog een eindschoonmaak is wel het ergste wat je kan krijgen. Maar ja, ook dit hoort er bij…..

Weinig of geen Nederlanders !?

Met de schoonmaak zitten we prima op schema en krijgen steeds meer tijd om andere dingen te doen. Bij de één moet een lekkende waterreservoir van de WC gerepareerd worden bij de ander werkt de buitenlamp niet meer. Zelfs het om zeep helpen van de programmering van de TV / decoder krijgt een klant voor elkaar. Naast het bestrijden van opdringerige mieren loopt eigenlijk alles best wel soepeltjes.
Onze Troubelshooters hadden grondzeilen meegenomen en we konden eidelijk de receptietent verder inrichten. Alle voorraad overgebracht van een accommodatie (kan deze weer in de verhuur) naar de tent. De koelkast op een steekwagen van de opslagcontainer naar de tent gebracht en de bolderkarren klaar gezet voor de verhuur. De tent mag nog niet als receptietent gebruikt worden i.v.m de Covid-19 protocollen, maar zodra deze wat versoepeld gaan worden (en we hopen dat dit al spoedig kan) zijn wij in ieder geval klaar.

spiaggia

Het aantal boekingen valt een beetje tegen en met name Nederlandse / Belgische en Poolse gasten haken op het laatste moment af. Wat we op de TV zien is Nederland nog heel erg bezig met het coronavirus. Hier in Italië op de camping zijn er bijna geen beperkingen meer, alleen in de winkels zijn nog mondkapjes en handschoenen verplicht. De Duitse gasten komen nog wel en steeds meer Italianen weten de weg naar Go4camp/ROAN te vinden.
Maar zoals Ricardo (Directeur van de camping) al zei, er zijn op dit moment c.a. 1000 gasten te weinig. Het zou best wat drukker (gezelliger) mogen zijn. Heeft ook z’n voordeel, je hoeft niet te bespreken in het restaurant om een heerlijk pepersteak te eten en een lekkere pizza. We hebben deze week het “workersmenu” gekregen en kunnen nu voor € 9,- een drie gangen menu “krijgen”. Normaal krijgen we al 20% korting op onze rekening, omdat je hier werkt.

Van de week collega’s van een nabij gelegen camping op de koffie gehad, was gezellig en zo krijg je meer informatie hoe het er op andere campings aan toegaat. Zij mogen wel in het zwembad, wij niet (zelfs niet nu het zo rustig is. We hebben gelukkig het strand op kruipafstand en hebben een parasol en twee stoelen bij de leefcaravan die meegaan. Maximaal twee en een half uur anders verbrand je hier levend.
Haha net op camping Thaiti geweest, even een kinderbedje geleend (onze levering komt pas volgende week) mogen ze daar nu ook niet meer zwemmen in het zwembad. Zelfde reden als hier, als alle medewerkers naar het zwembad gaan, nemen die ruimte in voor betalende gasten 🙁
Hadden we net afgesproken om daar een keer te komen zwemmen. Dus toch maar de zee in.

Vanaf maandag gaan we accommodaties schoonmaken waar de gasten van zijn vertrokken. Deze schoonmaakklus is met z’n tweeën snel klaar. In één accommodatie bleek een kloel/vrieskast stuk. Wel stroom geen koeling. Staat nu voor 24 uur op z’n kop om het gas te verplaatsen en daarna weer 24 uur op z’n pootjes. Schijnt dat dit wel eens wel helpen. Niet gangbare werkwijze maar het proberen waard.
Het is nu weer zondag, tijd voor Spiaggia e Mare of wel Strand en Zee. Even met Finn videobellen, maar hij blijft het maar vreemd vinden Opa en Oma op de telefoon.

spiaggia

Druk is van de ketel

Poetsen ..poetsen. In totaal moeten we 23 units schoonmaken. Zoals eerder aangegeven worden de bungalowtenten dit jaar niet opgezet,scheelt toch weer 8 accommodaties. Met een mobilhome waren we eerst met z’n tweeën een hele dag bezig (alleen de binnenkant dan), nu redden we dit in c.a. 5 uur. Voor de buitenzijde kan Maarten 2 a 3 units per dag schoonmaken, maar ja dan ben je niet beschikbaar voor de binnen zijde. De woonmobil is door de vorige beheerder netjes achtergelaten en doordat we nu wat routine krijgen, vliegen we er nu wat sneller door.

We hebben in verschillende accommodaties voorraad staan en daarnaast staat er een 20 ft zeecontainer vol met materiaal. Alles moet uiteindelijk uit de accommodaties en daarvoor hebben we de receptietent opgezet, daarin gaat al het reservemateriaal. Dozen vol met kussens, dekbedden en overig materiaal moet worden verdeeld over alle schoongemaakte accommodaties. Voor elke accommodatie is een BBQ beschikbaar, maar deze zijn spiksplinter nieuw en zitten nog in dozen, dus ‘s-avonds moeten we die krengen in elkaar zetten. Gelukkig hebben onze Troubleshooters er ook een aanzienlijk deel voor hun rekening genomen. De opslag/receptie tent verder aangekleed met een partytent, mededelingenbord en voor de extra zichtbaarheid een grote banner.

Er is best wel voldoende tijd om even afstand te nemen van het werk of van het schoonmaken. Uiteraard moeten we op pad voor onze eigen boodschappen, maar ook om voor het werk de nodige spullen aan te schaffen. Sleutels bij laten maken bij de plaatselijke Ferramenta, in totaal drie keer geweest, geen voorraad sleutels, volgens afspraak een week later weer terug en nog geen voorraad, uiteindelijk afgesproken dat hij ons zou bellen zodra de sleutels binnen zijn. Heeft zich daar keurig aangehouden, wel knap als je een telefoontje krijgt van een Italiaan die geen wordt Engels spreekt en wij geen italiaans en elkaar toch begrijpen. In het winkelcentrum toch maar lange (training) broeken gekocht, want het stikt hier van de muggen. Over onze veranda hebben we een heel grote muskietentent geplaatst (couveuse) om ‘s-avonds en ook overdag redelijk veilig te kunnen zitten. We beginnen elke ochtend best wel vroeg, tegen half acht zijn we klaar en om acht uur gaan we aan het werk, daarom kunnen we (bijna) elke dag, om vier uur de dag afsluiten met een drankje in de strandbar. Daarna rond zeven uur gaan we terug naar de leefcaravan om te koken of door te rollen naar het uitstekende restaurant op de camping.
Max is helemaal gek van de golfkar. Hij vind het heerlijk om een stukje mee te rijden over de camping. Zit dan prinsheerlijk op het bankje om zich heen te kijken.

We hebben de eerste gasten al ontvangen (3) en dit weekend komen er 5 bij en gaat er één weer weg. Bij de allereerste gast ging het even moeilijk omdat er een veschil was tussen de inforamtie (booking) op internet en hetgeen wat men kreeg op de camping. Even snel schakelen met kantoor en binnen het uur was het in volle tevredenheid opgelost voor de klant. Contact en support vanuit het kantoor is goed en “onze” troubleshooters blijven en nog even bij ons om ons met raad en daad bij te staan. Regelmatig even bij de gasten langs of alles nog in orde is en de dagen vliegen zo voorbij. We liggen goed op schema, voldoende units zijn schoon, vrijwel alle unit zijn van buiten schoon en zoals de aanhef al verraad …de druk is van de ketel.

Wij (Go4camp) en Roan waren als eerste op de camping, nu zie je langzaam Gustocamp (ook Nederlanders) en Vacansoleil en Suncamp de boel opstarten (deze laatste twee door Engelsen). We hebben de briefing (preek) van Ricardo de directeur aangehoord en hebben goed contact met Samantha en Antonio van de receptie. Het is nog erg rustig op de camping, wat Duitsers en Italiaanse campers. Er heerst denken we toch veel onzekerheid over wat men hier zal aantreffen. De maatregelen zijn best wel soepel, hoewel de Italianen denken wanneer zij een mondkapje dragen, dat dan de 1 meter afstand niet meer geld. Op de camping zijn helemaal geen beperkingen, alleen als je naar de bar gaat om drinken te halen moet je een mondkapje voor( en bij het betalen). Afgelopen donderdag naar het dorp gegaan. Kon verse vis vanaf de boot kopen en er was een grote weekmarkt door de hele dorpsstraat. Best wel gezellig en weer wat groente en fruit ingeslagen.

Het weer is best wel goed, maar het kan hier goed spoken aan de Adriatische kust. Overdag volop zon met hoge temperaturen en tegen de avond vaak een (onweers)bui. Overdag zit Max in de leefcaravan , om elf uur hebben we hier onze koffiepauze met Dave en Annemarie. Dan kijken we of er nieuwe boekingen zijn, maken de aankomstlijsten voor de camping in orde en bespreken we de lopende zaken. Rond een uurtje of half twee gaan we uitgebreid lunchen, weer met Max wandelen en rond vier uur is het mooi geweest. Kortom de druk is van de ketel.

Aankomst voor de gasten is om 17:00 uur, dit i.v.m. Covid-19 zodat wij iets meer tijd hebben om de accommodaties te desinfecteren. Vanmorgen 7:15 stonden de eerste gasten al op de stoep. De rest komt verspreid over de hele dag binnen. Nu het zo rustig is kan dat nog, maar straks zullen ze toch echt moeten wachten tot we tijd hebben. Tijdens zo’n wisseldag is er niet veel ruimte om andere dingen te doen. Steeds omkleden van receptie kleding naar werkkleding en andersom is ook geen optie. Dus maar relax op de veranda wachten tot iedereen binnen is. Het is toch ook een héél klein beetje vakantie.

Settelen in Italië

Eindelijk was het zover. De planning om eerste pinksterdag te gaan rijden hebben we los gelaten. Zou betekenen dat we op 1 juni in Italië aankomen met als gevolg, dat we twee weken in quarantaine moesten. Nu zijn we vertrokken op dinsdag 2 juni en reden we op 3 juni Italie binnen. Op 3 juni gingen de grenzen officieel open. De auto zat goed vol en achteraf zijn er zaken die we beter konden meenemen en andere dingen thuis hadden kunnen laten. Maar ja als je alles van te voren wist ….!

‘s-Morgens om 8 uur vertrokken en uiteraard waren we binnen 5 minuten in Duitsland. Sommige stukken best wel druk en de nodige Baustelle’s zorgden voor een klein beetje vertraging. Rond 15:00 uur reden we Füssen binnen, pal aan de Oostenrijkse grens. Prima overnachting in het Best Western Plus Hotel gehad. In het dorpje kwamen we heel toevallig ook onze mede beheerders (Mathé en Mariette) van Roan tegen. Gelukkig waren alle restaurants e.d. open en konden we heerlijk genieten van een hapje en drankje.

De volgende ochtend bijtijds opgestaan en weer op pad naar de Oostenrijkse grens. Er was controle, en de mededeling dat we op doorreis naar Italië zijn, was voldoende om verder te mogen rijden, verder niets hoeven te laten zien. We hadden vanuit Roan/ Go4Camp de nodige formulieren meegekregen voor het geval dat je aangehouden wordt. De Fernpass was behoorlijk in onderhoud, dit gaf even wat oponthoud. De eerste stop net voor Innsbruck  kwamen we collega’s tegen die naar de camping Haïti in Italië gingen, zo’n 10 km boven ons. Samen eigen gebakken cake gegeten en snel weer door. De Brennerpas gaf geen problemen, alleen maar vrachtverkeer, we konden lekker opschieten.

In Italië bij onze tweede stop kwamen we weer collega’s tegen , dit bleken onze Troubleshooters (Dave en Annemarie) te zijn en ook onderweg naar “onze” camping Spiaggia e Mare. Zij komen ons de komende weken ondersteunen. Zonder enig oponthoud kwamen we rond 15:00 uur aan op de camping. Op het moment dat we in gesprek waren met Samantha van de camping kwamen Mathé en Mariette er ook aan.

Op zoek naar de sleutels en we hadden deze gelukkig gevonden op de afgesproken plaats. Eerst maar even de leef accommodatie voor de komende 4 maanden inspecteren. Moest wel het e.e.a schoongemaakt worden maar hij was niet verwaarloost achtergelaten. De ruimte om de leef accommodatie is perfect, volledig afgezet en Max kan vrij rondlopen. Badkamer en slaapkamer in orde maken en lekker bijtijds naar bed. Gas hadden we nog niet het was even behelpen. De volgende dag alleen maar bezig geweest met de leef accommodatie en boodschappen doen. De Bennet / Lidl en een Chinees (soort Action/Kruidvat en Wibra  in één) liggen op korte afstand van de camping. De fietsen gevonden, samen met de bolderkarren en bagagewagentjes voor achter de fiets. Vrijdag kwam het regioteam langs met materiaal en ja hoor onze golfkar. Alles heeft natuurlijk lang stil gelegen en de bevoorrading moet weer op gang komen. 

Vrijdag zijn we van start gegaan met het schoonmaken van de mobilhomes, eerst alle sleutels passen, brak er bij één natuurlijk een sleutel af en moest worden uitgeboord ( lange leve onze troubleshooters). In veel mobilhomes staat voorraad en liggen de tenten die er eigenlijk al hadden moeten staan. Maar we kregen te horen dat deze niet opgezet gaan worden.

Normaal zijn de accommodaties van buiten al schoon, maar ja een andere situatie nu, dus dat moet er maar even bij. Gelukkig hebben we een hogedrukspuit tot onze beschikking. Per huisje zijn we toch één dag bezig met z’n tweeën. In enkele moeten de gordijnen en kussens worden vervangen. Weer extra werk :-). Het is nu zondag, vandaag een rustdag. Met Mathé de gemeenschappelijke wasmachine buiten geplaatst en aangesloten, partytent er overheen gezet en het eerste wasje gedraaid. Nog weer even boodschappen gedaan, we moeten volgens de Roan protocollen veel schoonmaakmiddelen in de accommodatie hebben. 23 accommodaties met elk 7 soorten schoonmaak middelen, reken maar uit. De plaatselijke middenstand is weer blij.

De camping loopt al redelijk vol met voornamelijk Italianen. De Italianen zijn bijzonder laks met het afstand houden en het dragen van mondkapjes op het strand en op de camping. In de winkels zijn ze wel wat strenger, mondkapjes en handschoenen verplicht.
Het is even aanpoten de eerste weken, maar we bepalen ons eigen tempo en volgorde en gaan een paar keer per dag naar onze leefcaravan terug voor Max, een kop koffie of lunch. Hoewel de strandbar een goed alternatief is voor een lunch of een lekkere koffie (alles met Staff korting natuurlijk).

L’avventura sta per iniziare

HET AVONTUUR GAAT BEGINNEN

Het verlossende telefoontje is binnen. We kunnen en mogen afreizen naar Italië. We vertrekken aanstaande zondag op 1e pinksterdag en komen op maandag aan op de camping. De camping is al open en alle reserveringen van Go4camp staan weer open vanaf 15 juni. Er zijn natuurlijk de nodige annuleringen, maar vanaf half juli en augustus zit het erg vol. Een rustige start is niet zo heel erg , zo kunnen we een beetje wennen aan de werkzaamheden die op ons afkomen.

 

COVID 19:  Natuurlijk is het spannend om naar een land te gaan waar het virus zo heeft toegeslagen. Porto Garibaldi ligt in de gemeente Comacchio en in de provincie Ferrara. De regio Emilia-Romagna is wat zwaarder getroffen, maar in Ferrara was het vergelijkbaar zoals bij ons. 

Door de camping zijn protocollen opgesteld en Roan/Go4camp hebben de nodige instructies klaar liggen. We hebben voldoende mondkapjes , desinfecterende gel en handschoenen ingeslagen voor de eerste dagen. Later zullen we vanuit het bedrijf bevoorraad worden.

Het zal wel vreemd zijn met al die nieuwe regels, hoe gaat het met 1,5 meter enz. enz. Het is in ieder geval zaak om goed op ons zelf te letten

 

Komende dagen de laatste dingen regelen. Caravan moet nog even naar de stalling, sleutels afgeven en her en der afscheid nemen. Max heeft net vandaag nog even een inenting gehad en mag donderdag nog even naar de tandarts. Kan hij netjes Italiaans blaffen. Het overnachtingshotel in Füssen , net tegen de Oostenrijkse grens is geboekt. Het autobahn vignet kopen we wel aan de grens.

Wij hebben er ontzettend veel zin in en melden ons weer zodra we daar gesetteld zijn

Afwachten

Het is alweer een paar weken geleden dat wij voor  twee instructiedagen zijn afgereisd naar camping De Schatberg in Sevenum voor het “praktijk gedeelte ” en naar Hotel Vught voor de “theorie”. Tijdens deze perfect georganiseerde, leerzame maar bovenal gezellige dagen hebben we kennis kunnen maken met onze collega’s Mathé en Mariette (ook voor Spiaggia e Mare/ Roan) maar ook met onze buddy’s Marie en Peter. Zij zijn onze vraagbaak  op de camping en zorgen voor ondersteuning voor als we ergens “vast lopen”. We kregen veel informatie over onze werkzaamheden op de camping. Er werd duidelijk aangegeven dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is en dat er toch echt wel gewerkt moet worden en er momenten zullen zijn waarbij je je afvraagt ” waar zijn we aan begonnen”. Het schrok verder niemand af en iedereen bleef en staat in de startblokken om van start te gaan.

Afgelopen weken stonden natuurlijk in het teken van de voorbereidingen. We hebben de managers tool gekregen met daarin alle boekingen die voor Go4camp zijn. We gaan deze zelf inplannen, rekeninghoudend met speciale wensen en bijgeboekte extra’s. Het is af en toe een beetje passen en meten om de boekingen netje achter elkaar door te laten lopen. Tijdens de instructiedagen hebben we ook het benodigde materiaal gekregen. De telefoon met de benodigde app’s geïnstalleerd en de kleding gepast. Nu nog een paar honderd  visitekaartjes “schrijven”. 

Het hele avontuur in Italië wordt natuurlijk overschaduwd door de ellende rond het Coronavirus. Daar waar we eerder nog de hoop hadden dat we 4 april konden afreizen is dit , gelet op de situatie in Italië en de rest van Europa , uitgesteld. De boekingen tot halverwege april zijn gecanceld en de camping gaat later open. De opening van “onze”  camping staat nu gepland op 10 mei, wat betekent dat we ergens rond de 23 april zullen vertrekken. 

Dat is de planning tot nu toe, het kan/ zal mogelijk nog veranderen . Dat we dit jaar nog vertrekken staat wel vast, maar de exacte datum moeten we nog even afwachten.

Voorbereiding

Het is alweer twee jaar geleden dat we ons gingen oriënteren naar een baan als host op een buitenlandse camping. Vorig jaar de knoop doorgehakt en hebben we gesolliciteerd bij Roan / Go4camp. Na de sollicitatieprocedure moest het e.e.a. met het werk geregeld worden. De beslissingen zijn genomen en het avontuur kan beginnen.

In november vorig jaar kregen we de camping door waar wij worden gedetacheerd. Dit wordt onze werkplek voor een half jaar. Vanaf 10 april zijn we gastvrouw/gastheer namens Go4camp op camping Spiaggia e Mare in Porto Garibaldi. Dit ligt in de Po delta ongeveer 100 kilometer onder Venetië aan de Adriatische kust.  Op deze camping mogen wij als beheerder onze Max meenemen, hetgeen wel een voorwaarde voor ons was.

We krijgen 31 accommodaties ( 8 tenten en 23 chalets) onder onze hoede. Daarnaast krijgen we de beschikking over een receptie tent en een eigen leefchalet. Het is een grote camping met 600 plaatsen direct aan het strand. Om ons op de camping te verplaatsen krijgen de de beschikking over een paar fietsen en jawel een Golfkarretje. Onze leefchalet is volledig ingericht en beschikt over twee slaapkamers, airco en waarschijnlijk een veranda en nog veel meer.

 

De voorbereidingen zijn in volle gang. De contracten zijn getekend en alle verzekeringen zijn geregeld. Via de mail al even contact gehad met de beheerders van vorig jaar voor wat tips en trucs.  Laptop  gaat mee en een kleine printer voor de boekingen en ons nog even oriënteren over de manier hoe we het internet gaan organiseren. Deze is behoorlijk duur op de camping. We krijgen wel van alles vergoed /betaald (Kilometergeld , overnachtingskosten, gereedschap, internet toelage en een budget voor kleine uitgaven) . Dat is allemaal perfect geregeld.

We hebben inmiddels toegang tot de boeking /reserveringstool van Roan/Go4camp en de overige informatiekanalen. We hebben een goed beeld van de reeds geboekte accommodaties. In April (camping gaat 24 april open) en begin mei hebben we het redelijk rustig. Nou ja wat heet rustig , we moeten 31 accommodaties gereed maken voor de verhuur, afspraken maken met de camping en de receptietent inrichten.  Daarnaast willen we voor de start weten waar bijvoorbeeld de artsen / ziekenhuis / dierenarts in de buurt zitten, voor ons zelf maar ook voor de gasten. De boekingen komen voornamelijk uit Duitsland en Nederland maar ook  Denemarken, Engeland , Italië , Frankrijk , Polen , Zwitserland en Oostenrijk. Dat wordt veel Duits “lullen” in de komende periode.

Maar eerst gaan we 5 en 6 maart op training. Eerst naar een camping in Limburg voor de nodige instructie en daarna door naar Brabant waar we onze laatste informatie  krijgen over de boekingen / bestellingen ( Gasflessen , lakens – handdoeken sets en overige bijgeboekte extra’s). Tevens krijgen we dan onze (werk) kleding en werk telefoon.

Max moet nog even wat inentingen hebben, de auto een onderhoudsbeurt en daarna nog wat inkopen doen om begin april af te reizen naar Italië.

Het afreizen naar Italië gaat nog spannend worden nu met alle ellende rond het Coronavirus. Wij gaan er vanuit dat we gewoon vertrekken. We gaan er werken voor een half jaar.